In Orcs Must Die! 2 hebben jij en een vriend één duidelijke taak: voorkom dat monstergolven de magische scheur aan het einde van elk level bereiken. Je kunt online of via een lokaal netwerk spelen; het spel ondersteunt twee spelers. Couchcoöp op één computer is niet ingebouwd, dus jullie hebben allebei toegang tot het spel op een Windows-pc nodig en moeten via Steam of hetzelfde LAN verbinding maken. De actie combineert gevechten vanuit een derde-persoonsperspectief met tower defense: tussen de golven plaats je valstrikken, waarna je zelf de strijd ingaat wanneer staal, vuur en zuur wat hulp kunnen gebruiken.
Elk level is een belegerde vesting
Orks stromen door deuren naar buiten en volgen gangen richting een of meer scheuren. De levelkaart toont hun routes en de golfenteller geeft je een globaal idee van hoelang de verdediging nog duurt. Als er te veel doorkomen, verliest de scheur zijn resterende energie en eindigt de poging. Op sommige levels moet je meerdere ingangen tegelijk bewaken, aanvallers over verschillende routes verdelen of scheuren op uiteenlopende plekken in de gaten houden. De ruimte zelf wordt zo onderdeel van de uitdaging: een gang kan een dodelijke zone worden, maar een nieuwe ingang verplaatst de druk al snel.
Tussen de golven is er een korte voorbereidingsperiode om valstrikken te plaatsen of aan te passen en te bepalen wanneer de volgende aanval begint. Zodra die losbarst, bewegen jullie helden vrij door de vesting en gaan de valstrikken vanzelf af. Misschien schiet je met een donderbus op een groep terwijl plafondmolens boven je ronddraaien, of achtervolg je een zware vijand die door de verdediging is gekomen. Verslagen monsters leveren munten op voor meer valstrikken, zodat actie en planning gedurende een level op elkaar aansluiten.
Het doel is meestal duidelijk, maar de routes en vijandcombinaties veranderen hoe elke verdediging eruitziet. Een kleine golf gewone orks voelt anders dan een stormloop van snelle renners, gepantserde bruten, vuurvaste vijanden of vliegende galvleermuizen. Trollen herstellen zolang je ze niet definitief uitschakelt, terwijl aardelementalen bij hun nederlaag uiteenvallen in kleinere wezens. Sommige dreigingen steken de kaart snel over; andere zijn taai genoeg om een valstriklijn bezig te houden terwijl de rest van de golf verdergaat. Je krijgt een overzicht van de vijandtypen, maar niet van het precieze aantal of de volgorde van elke aankomst. Tot je een level goed kent, blijft dus een deel onvoorspelbaar.
Je verdedigt vestingen, mijnen en andere aangevallen plekken in een fantasiewereld. Levels verschillen in deuren, paden, hoogtes en omgevingsgevaren, zoals kuilen of lava waarmee een duw een spectaculaire afloop kan krijgen. Het verhaal speelt nadat de Oorlogsmagiër de scheuren uit het eerste spel zogenaamd heeft gesloten. De Tovenares, eerder een vijand, wordt zijn ongemakkelijke bondgenoot wanneer een nieuwe invasie begint. Hun gesprekken geven het beleg een melige ondertoon, samen met rondvliegende lichamen, dramatische spreukeffecten en monstergeluiden. Het is een cartoonesk fantasieavontuur, maar er is nog steeds genoeg gevecht en verminking.
Twee helden, verschillende middelen
De Oorlogsmagiër vecht graag van dichtbij en heeft een donderbus, mêleewapens en uitrusting voor een directere aanpak. De Tovenares beschikt over sterkere opties op afstand en met magie. Met haar Scepter der Heerschappij kan ze een vijand betoveren zodat die tijdelijk zijn vroegere bondgenoten aanvalt. Zo verandert een dreiging even in een extra bron van schade. Andere spreuken veranderen vijanden, met kans op een probleem ter grootte van een ogre midden in de horde. De personages hebben daardoor elk hun eigen karakter, zonder dat de coöp vaste rollen oplegt: allebei kunnen ze verdedigingen plaatsen, monsters bevechten en tussen de routes bewegen.
Je kunt die persoonlijke vaardigheden combineren met vaste valstrikken die op de kaart zijn geplaatst. Een duwvalstrik lanceert een rij vijanden op pieken of een kuil in; kleverige teer of een vriesventiel vertraagt een groep voor de messen in de muur toeslaan. Zuurspuwers, molens, pijlmuren en zwaaiende knotsen bestrijken verschillende oppervlakken en slaan op uiteenlopende manieren toe. Wachters zoals boogschutters of paladijnen vallen zelfstandig aan in een bepaald gebied. De effecten zijn het opvallendst wanneer ze elkaar versterken: de ene hindernis drijft vijanden samen, een andere slingert ze verder, en betovering of bevriezing kan een gevaarlijk doelwit langer in de valstriklijn houden.
Je held blijft zelf deel van de verdediging in plaats van vanuit een veilige kamer toe te kijken. Wapens en spreuken ruimen achterblijvers op, verzwakken stevige wezens of houden een groep tegen totdat nabijgelegen valstrikken weer klaar zijn. Je partner kan een andere poort bewaken, een gat in de verdediging dichten of bij hetzelfde gevecht aansluiten als één route overloopt. In multiplayer stuurt het spel meer vijanden op jullie af en wordt het startgeld verdeeld. Elke speler kan in coöp maximaal zes voorwerpen in de uitrusting meenemen, tegenover maximaal tien voor één speler. Op het gedeelde slagveld kun je op meer plekken tegelijk zijn, maar iedereen kiest een kleinere set en het eerste geld moet over jullie worden verdeeld.
Je uitrusting kan bestaan uit wapens, valstrikken, wachters en magische talismannen. Een talisman kan een vaardigheid passief veranderen of actief een effect starten, zoals valstrikken opnieuw activeren ten koste van mana. Verbeteringen kunnen schade, oplaadtijd of speciaal gedrag veranderen. Kiezen tussen twee versies van een vertrouwde valstrik kan daarom net zo belangrijk zijn als een nieuw stuk uitrusting vrijspelen. Sommige voorwerpen zijn aan één held gebonden en elk personage heeft een paar eigen opties. Het aanbod laat je verschillende verdedigingsstijlen uitproberen, terwijl je actieve wapen en beweging belangrijk blijven.
Schedels houden de campagne in beweging
Levels leveren schedels op op basis van je prestaties. Je kunt er meer krijgen door doelen te halen, zoals de scheur beschermen, een bepaalde score of tijd behalen of een optionele uitdaging voltooien. In het spreukenboek besteed je die schedels aan valstrikken, wapens, talismannen en verbeteringen. Het voltooien van verhaallevels kan bepaalde voorwerpen ook vrijspelen. Je voortgang verandert wat je kunt uitrusten en hoe het werkt, maar maakt van de personages geen klassegebonden team en verplicht je niet tot een bepaalde opstelling voor een level.
Het vrijspeelsysteem geeft je een reden om na een moeizame eerste poging terug te keren. Je kunt een betere schedelwaardering nastreven, geld verdienen in de aparte Eindeloze modus of een level opnieuw spelen nadat je een nieuwe valstrik hebt vrijgespeeld. Je kunt uitgegeven schedels zonder straf terugkrijgen en opnieuw verdelen, dus een aankoop legt je uitrusting niet voorgoed vast. Dat maakt experimenteren makkelijker. Tegelijk wordt het op de lange termijn onderdeel van het spel om te ontdekken waaraan je schedels besteedt en welke uitrusting bij een bepaald level past.
De verhaalcampagne is de hoofdreeks vestingverdedigingen en is alleen of in coöp te spelen. De basisstructuur blijft herkenbaar: je bereikt een nieuwe kaart, bekijkt welke ingangen en scheuren actief zijn en probeert de golven te overleven. Latere levels hebben meer routes of vragen je om meer dan één scheur in de gaten te houden. Nieuwe vijandcombinaties brengen andere weerstanden en bewegingspatronen mee. Sommige fases hebben optionele prestatiedoelen voor extra schedels, maar de hoofdvraag blijft of de verdediging en je directe aanvallen genoeg vijanden bij de poort kunnen weghouden.
In de Eindeloze modus kies je een kaart voor een langere overlevingstest. De golven worden steeds moeilijker totdat de verdediging bezwijkt. Je kunt alleen spelen of met een vriend; de toenemende druk geeft valstrikken en verbeteringen een andere functie dan in de vaste campagne. De campagne heeft ook een Nachtmerriemoeilijkheidsgraad en elke kaart heeft een eigen score en ranglijst. Je kunt terugkomen voor een zwaardere instelling, een hogere beoordeling of simpelweg een andere combinatie van valstrikken en wapens. Er is geen speler-tegen-spelermodus: in coöp nemen jullie het samen op tegen de monsteraanval en de score die jullie daarbij halen.
De oorspronkelijke game en DLC bepalen welke kaarten je deelt
Je hebt de eerste Orcs Must Die! niet nodig om het eigen verhaal of de Eindeloze modus van Orcs Must Die! 2 te spelen. Als je het origineel bezit, wordt de Klassieke modus vrijgespeeld. Die brengt tien aangepaste levels uit het eerdere spel naar het vervolg, met coöpversies en nieuwe vijanden. Het oorspronkelijke spel zelf is alleen voor één speler. Voor vrienden die het al bezitten, zijn deze samen speelbare klassieke kaarten dus een duidelijk verschil. Beide spelers moeten de betreffende gamecontent hebben om die klassieke coöplevels te starten.
De drie betaalde map-pakketten voegen extra vestingen en vijandcombinaties toe; sommige bevatten ook valstrikken of andere uitrusting. Jullie hebben hetzelfde pakket nodig om de bijbehorende kaarten samen te spelen. Wie een pakket bezit, kan de spreukenboekvoorwerpen daaruit wel gebruiken in gewone coöplevels met een vriend die het niet heeft. Toegang tot de kaarten staat daar los van. Als jullie vergelijken wat ieder bezit, is de basiscampagne het gedeelde vertrekpunt; de Klassieke modus en extra map-pakketten zijn elk afhankelijk van gedeeld bezit.
Past dit bij jullie groep?
Orcs Must Die! 2 past bij twee vrienden die actie met een planningslaag tussen gevechten door waarderen. Je zet een verdediging neer, ziet hoe die de eerste golf opvangt en beweegt daarna door de vesting terwijl nieuwe vijanden binnenkomen. Tussen pogingen kun je je uitrusting aanpassen en scores op de ranglijst vergelijken. Het spel keert meestal terug naar dezelfde prettige lus van deuren, valstrikken en een bedreigde scheur. Een grotere groep botst op de vaste limiet van twee spelers; voor een lokale sessie op één bank heeft het spel geen ingebouwde optie.
In online coöp spelen twee spelers via aparte pc’s; met LAN-coöp verbinden twee Windows-pc’s binnen hetzelfde netwerk. De game ondersteunt controllers volledig en beide spelers kunnen hun eigen instellingen gebruiken. Er is geen ingebouwde lokale coöp op één scherm, dus beide spelers hebben een eigen pc nodig.
Als jullie met z’n tweeën een vesting willen verdedigen en het leuk vinden wanneer een valstrik een volle gang in een natuurkundemop verandert, is het centrale idee meteen duidelijk. De belangrijkste vragen zijn of jullie twee aparte pc’s hebben, met twee spelers genoeg hebben en de terugkerende belegeringslevels waarderen. Het spel geeft jullie duo veel valstrikken, helden met verschillende wapens en vaardigheden en een campagne waarin je meteen ziet waar de verdediging lekt.