In Conquest of Elysium 3 vorm je met vrienden een team in een turn-based fantasygevecht. De resterende plekken kun je door de AI laten invullen. Er kunnen in totaal maximaal acht spelers meedoen en het laatste team op de kaart wint. Je volgt geen coöpcampagne met een doorlopend verhaal: jullie proberen rivaliserende facties, rondtrekkende monsters en de vreemde regels van een willekeurig gegenereerde wereld te overleven.
Zelfs een kleine groep kan zo een echte alliantie vormen. Jullie delen het speelbord en het grote doel, maar iedereen bestuurt een eigen leider, leger en economie. Een Druïde die kruiden uit bossen haalt en een Dwergenkoningin die afhankelijk is van mijnen, brengen heel andere mogelijkheden mee. Het leuke is dat jullie met die verschillende facties samen door Elysium optrekken.
Eén kaart, maximaal acht spelers
Aan het begin kies je een kaart en voeg je spelersplekken toe. Elke plek kan door een mens of de computer worden bestuurd; voordat de wedstrijd begint, kun je teams indelen. Er is ruimte voor maximaal acht facties, dus vrije plaatsen kunnen AI-tegenstanders krijgen. Ook twee vrienden kunnen samen tegen computertegenstanders spelen. Je hebt dus geen gelijk aantal menselijke spelers aan beide kanten nodig.
De laatste speler of het laatste team wint. Elke factie heeft commandanten, citadellen en een eigen manier om troepen te verzamelen. Wie alle commandanten of citadellen verliest, kan worden uitgeschakeld. De optionele regel Common Cause kan de overleving van het team aan elkaar koppelen, zodat een bondgenoot niet meteen afvalt na een slechte beurt. Jullie werken toe naar verovering, niet naar een reeks speciaal geschreven coöpmissies.
Bondgenoten kunnen door elkaars legers en bezette locaties trekken en samen een vak verdedigen zodra daar een vijand verschijnt. In online netwerkspellen kunnen bevriende legers ook samen aanvallen. Zo kan je groep de druk bundelen in plaats van als losse facties over de kaart te lopen.
Bij hotseat op één gedeelde computer is een onderscheid belangrijk. Bondgenoten kunnen in singleplayer en hotseat samen verdedigen, maar daar hun aanvallen niet combineren. Dat kan alleen in netwerkmultiplayer. Hotseat heeft nog steeds teams en AI-tegenstanders, maar vervangt de gezamenlijke aanval van online spelen niet. Als twee bevriende legers tegelijk dezelfde vijand moeten aanvallen, heb je een netwerkspel nodig.
Je factie heeft geen standaardrol
De facties zijn geen uitgebalanceerde heldenklassen met een tank, genezer en schade-uitdeler. Elke factie is een eigen strategisch systeem met unieke rekrutering, grondstoffen en rituelen. Jij en je vrienden kunnen heel verschillende facties kiezen en toch naar dezelfde overwinning toewerken, zonder dat je een vaste teamsamenstelling nodig hebt.
Een Druïde verzamelt kruiden in bossen en jungles om wezens uit de wildernis op te roepen. De waarde van een gebied hangt daardoor af van de planten die er groeien. De Dwergenkoningin is sterker verbonden met mijnen: ze produceert troepen en verbetert ze, zodat een leger dat moeilijk te vervangen is op de lange termijn groeit. Een Necromancer zoekt resten van veldslagen en andere bronnen van handen, en wekt daarmee de doden op of gebruikt die grondstof voor oproepingen en transformaties. Zulke verschillen veranderen welke plekken je vrienden zoeken. Een bos, dorp, kerkhof of mijn heeft niet voor elke factie dezelfde waarde.
Dat geeft de samenwerking een strategische basis. De ene bondgenoot wil misschien een mijn, terwijl de andere een bos nodig heeft; allebei hebben ze ook genoeg goud nodig om troepen te rekruteren of te onderhouden. Jullie economieën worden niet automatisch samengevoegd: iedereen beheert eigen eenheden en benodigdheden. Je stemt afzonderlijke uitbreidingen op elkaar af, terwijl bondgenoten elkaar kunnen passeren of samen terrein kunnen verdedigen.
Er is nog veel meer variatie. Een Baron werft menselijke troepen, een Enchanter kan rijkdom en metaal in constructen omzetten en een Demonoloog offert grondstoffen om demonen op te roepen die gevaarlijk kunnen worden. Een Trollenkoning is zelf een machtige vechter aan het front. Sommige rituelen leveren sterke wezens op of veranderen de kaart, al kan de uitkomst van toeval afhangen. Een factie die op papier sterk lijkt, heeft misschien eerst een bepaalde grondstof of een gunstig startgebied nodig voordat haar bijzondere opties beschikbaar zijn.
Beurten draaien om ruimte, bevoorrading en risico
Elke beurt brengt praktische keuzes op de wereldkaart. Commandanten reizen over het land, nemen locaties met inkomsten of factiespecifieke grondstoffen in, rekruteren of roepen eenheden op en proberen citadellen en leiders te beschermen. Je kunt oprukken naar een tegenstander of een paar beurten besteden aan het opbouwen van een leger bij een nuttige plek. De kaart bestaat uit steden, mijnen, bossen, ruïnes, schuilplaatsen en andere locaties. De route tussen vijanden kan net zo belangrijk zijn als de strijd aan het eind ervan.
Niet elke factie haalt hetzelfde uit iedere locatie. Goud is algemeen bruikbaar, maar andere grondstoffen zijn nodig voor bepaalde rituelen en eenheidstypen. De paddenstoelen van een Witch, de handen van een Necromancer of de kruiden van een Druïde kunnen een leider naar een regio trekken, terwijl die plek voor een teamgenoot minder oplevert. Veroveren is meer dan de kaart in je eigen kleur schilderen: je hebt de juiste plekken nodig om je factie te laten groeien.
Wanneer legers elkaar ontmoeten, verloopt het gevecht automatisch, maar hun samenstelling blijft belangrijk. Eenheden staan vooraan, in het midden of achteraan. Soldaten voor gevechten van dichtbij houden meestal de voorste rij, met boogschutters, magiërs en sommige leiders erachter. Een stevige rij troepen kan kwetsbare spreukgebruikers lang genoeg beschermen om hun vaardigheden te gebruiken; een groot monster is misschien lastig te verslaan met maar een paar aanvallers. De aanvallen, schade en spreuken worden automatisch afgehandeld. Het draait vooral om wat je meeneemt en waar je eenheden in de formatie staan.
Bondgenoten zijn nuttig, ook zonder gezamenlijke avatar. Een leger kan met de troepen van een vriend een waardevolle locatie innemen en verdedigen. Online kunnen jullie ook samen aanvallen. De samenwerking is indirect, maar concreet: vrienden beïnvloeden elkaars mogelijkheden via grondgebied, timing, factieregels en legers die bij een betwiste plek aankomen.
Elysium is geen leeg speelbord
Rivaliserende teams zijn niet het enige gevaar. Onafhankelijke wezens en rondtrekkende legers bewegen over dezelfde kaart, terwijl willekeurige gebeurtenissen nieuwe dreigingen kunnen opleveren. Een rustige uitbreiding kan omslaan in een haastige verdediging wanneer een neutraal monster een onbeschermde stad inneemt, een mijn wordt betwist of een vijandig team uit de oorlogsmist verschijnt. Je moet steeds meer locaties beschermen en tegelijk tegenstanders opsporen van wie de posities niet altijd zichtbaar zijn.
De willekeurige kaartgeneratie houdt wedstrijden verschillend. Er zijn zes wereldsamenlevingen, van vroege agrarische nederzettingen tot een gevallen rijk met bolwerken van de ondoden, plus verschillende kaartgroottes en willekeurig geplaatste locaties. Met de kaarteditor kun je ook een voorbereide wereld gebruiken. De samenlevingen bepalen welke nederzettingen, locaties en gevaren Elysium vullen; de gekozen facties veranderen hun waarde. Er is geen vaste reeks levels die een verhaal vertelt: de wedstrijd wordt het verhaal dat jullie samen maken.
Seizoenen beïnvloeden beweging en toegang tot grondstoffen. Een route die een commandant in één seizoen makkelijk aflegt, kan later vertragen, en inkomsten of bijzondere mogelijkheden kunnen veranderen. Je bondgenoten lossen dezelfde veranderende puzzel op met andere startfacties. Een mijn dicht bij jou kan betekenen dat je teamgenoot nog naar een bos of kerkhof moet zoeken, zodat zelfs de eerste beurten andere prioriteiten hebben.
Die onzekerheid kan spannende wendingen opleveren, maar ook tegenvallen. Willekeurige gebeurtenissen, wezens en factiemechanieken zorgen voor verrassingen; een slechte start kan een kant benadelen. Rondtrekkende monsters kunnen openliggende locaties innemen. Misschien ben je meer tijd kwijt aan het opruimen van neutrale dreigingen en het heroveren van terrein dan aan gevechten met een ander menselijk team. Als jullie elk probleem direct van een tegenstander willen zien komen, kunnen onafhankelijke monsters als extra klusjes tussen de grote confrontaties voelen.
Online hosten of één computer delen
Voor online spelen start één speler een gameserver, waarna de rest verbinding maakt met het netwerkadres daarvan. Daarna kiest iedereen een plek, factie en team; de overgebleven plaatsen kunnen door de AI worden ingevuld. Dit vraagt meer handmatig werk dan een matchmakingknop: er moet een host en werkende verbinding zijn, en een host buiten het lokale netwerk moet de server mogelijk via internet bereikbaar maken. Als iedereen op hetzelfde netwerk zit, kan dat lokale netwerk volstaan.
De Windows-, Mac- en Linux-versies zijn momenteel op elkaar afgestemd voor online spelen. De minimale vereisten zijn Windows 10 64-bit of nieuwer, Linux 64-bit of macOS 13 of nieuwer op een Mac met Apple Silicon vanaf de M1. De hardwarevereisten zijn bescheiden, maar een oudere Intel-Mac voldoet niet aan de Mac-vereisten. Online cross-play werkt tussen de Windows-, Mac- en Linux-versies; je groep heeft nog steeds een host en een werkende verbinding nodig.
Hotseat is een eenvoudig alternatief in dezelfde kamer: deel één computer en geef die na elke beurt door. Je kunt ook zo een team vormen tegen AI, al blijft de beperking op gezamenlijke aanvallen gelden. Dat past eerder bij een bordspeltempo dan bij een groep die tegelijk wil spelen. Een lange netwerkwedstrijd kun je opslaan, waarna de server uit kan en later opnieuw gestart wordt om verder te spelen.
Een strategieavond voor geduldige kaartlezers
Conquest of Elysium 3 biedt veel variatie zonder dat je voor elke wedstrijd een nieuwe besturing moet leren. De 18 facties, zes samenlevingen, willekeurige gebeurtenissen en wisselende kaartlocaties laten hetzelfde veroveringsdoel steeds anders verlopen. Een teamspel kan een korte strijd met enkele AI-plekken zijn of een middag waarin jullie land innemen en verspreide locaties verdedigen. De kaartgrootte en het aantal spelers bepalen hoe ver legers moeten reizen.
De presentatie voelt bewust ouderwets. De kaart, sprites en menu’s bevatten veel informatie, en het kan even duren voordat je de interface vlot kunt lezen. De game bevat een uitgebreide handleiding, maar legt de systemen niet uit in een moderne tutorialreeks. Gevechten zijn een automatische weergave van kleine eenheden en spreuken in plaats van een aparte tactische gevechtskaart. Zoeken je vrienden filmische missies, directe besturing van elke aanval of een begeleide campagne, dan past deze game minder goed.
Als jullie van turn-based planning houden en kunnen lachen wanneer een verrassingsmonster een mooi plan verstoort, kan iedereen een eigen factie op dezelfde wereld ontwikkelen. Online vorm je een echte alliantie tegen AI en rivaliserende facties; op één gedeelde computer neem je beurten met gezamenlijke verdediging en beperktere samenwerking in het gevecht. Dat verschil is belangrijk om te weten voordat het eerste leger de citadel verlaat.