Stick It to the Stickman maakt van de klim op de carrièreladder een chaotische vechtpartij met ragdollfysica. In deze kantoorsatire sla je je een weg langs collega’s en rivaliserende leidinggevenden met vuisten, trappen en alles wat als wapen kan dienen. In lokale coöp delen twee personages dezelfde run; Steam Remote Play Together kan die lokale sessie via internet naar een vriend streamen. De lol zit in samen door dezelfde kamers vol chaos gaan, niet in losse personages die via native online matchmaking bij elkaar komen.
Het doel past bij de harde bedrijfscultuur: bereik de top, versla de CEO en verover het hoekkantoor. Daarna stuurt het bestuur je terug naar de status van stagiair en begint de klim opnieuw. Nieuwe werknemers, bewegingen en spelmodi breiden je mogelijkheden uit. Zelfs de hoogste functie houdt je dus niet lang weg van je startersbaan.
Samen omhoog door een waardeloze werkplek
De hoofdklim begint onderaan een kantoortoren. Je vecht je door kantoorverdiepingen en gevaarlijke werkplekken, slaat rode stickfiguurmedewerkers uit de weg en werkt toe naar de volgende baas. De route voert ook langs magazijnen met op hol geslagen heftrucks, daalt af naar een doemdagbunker en eindigt met een gevecht tegen de Founder. Je kiest niet uit aparte coöpmissies: de gezamenlijke klim vormt de rode draad.
In lokale coöp bestuurt ieder een eigen figuur in dezelfde actie. Het beeld kan splitsen, maar jullie hebben nog steeds te maken met dezelfde drukke kamers, bewegende gevaren en golven vijanden. Een klap kan iemand door de kamer laten vliegen; een trap kan het doel tegen een bureau, muur of ander gevaar slingeren. Door de ragdollfysica worden botsingen deel van het spektakel: een nette rij tegenstanders verandert al snel in een stapel lichamen die door het kantoor stuiteren.
Ook de samenwerking voelt fysiek. Er zijn geen ondersteunende klassen of vaste rollen om te verdelen. Iedereen vecht met eigen aanvallen terwijl het bedrijf nieuwe tegenstanders dezelfde ruimtes in stuurt. Als er een leidinggevende of baas verschijnt, kunnen jullie allebei aanvallen; rake klappen en terugstoten zorgen er wel voor dat ieder personage zelf overeind moet blijven. De coöp draait om samen verder klimmen door dezelfde absurde chaos, niet om het beheren van een ingewikkelde groepsopstelling.
Tussen gevechten zijn er korte pauzes waarin je kiest wat je aan je aanvalsketting toevoegt. Die keuzes veranderen de volgende confrontaties. Het doel blijft duidelijk, maar een run ontwikkelt zich anders afhankelijk van de bewegingen en verbeteringen die je verzamelt en de combinaties vijanden die je tegenkomt. De campagne is makkelijk te volgen, ook als de animaties een stuk minder ordelijk zijn.
Je aanvalsketting wordt je build
In plaats van elke beweging aan een eigen knop toe te wijzen, stelt de game een geordende reeks aanvallen samen. Als je op de aanvalsknop drukt, doorloop je die ketting: met een klap, twee trappen en nog een klap voert dezelfde herhaalde invoer die volgorde uit. Je huidige set bewegingen telt daarom meer dan ingewikkelde knopcombinaties. Een nieuwe aanval verandert de routine die je meeneemt naar ieder gevecht; een verbetering kan een beweging nog overdrevener maken.
De bewegingen lopen uiteen van gewone petsen en trappen tot papieren vliegtuigjes, tasers, messen, shotguns, pakketbommen en overdreven krachten zoals een Hadouken of drakentrap. De kantooromgeving maakt van kantoorartikelen een logisch arsenaal: nietmachines en mokken passen naast wapens die in een minder dubieuze werkplek niet zouden mogen. Elke beweging heeft eigen bereik, timing en terugslag, dus je keuzes doen ertoe wanneer meerdere vijanden om je heen staan.
Verbeteringen en gevaren geven een run extra variatie. Sommige versterken een aanval; andere veranderen wat er gebeurt als een tegenstander tegen een deel van de omgeving vliegt. Een IT-gerelateerde vrijspeling kan bijvoorbeeld een server vijanden laten elektrocuteren wanneer je ze ertegenaan slaat. Andere kamers bevatten heftrucks en andere gevaren. Zo kan de omgeving een aanval voortzetten en kan een onbedoelde vlucht door de kamer net zo nuttig zijn als een zorgvuldig opgebouwde combinatie.
Jij en je vriend hebben geen identieke builds nodig. De aanvalskettingen in dezelfde run kunnen verschillen, en gevonden bewegingen laten beide vechters anders spelen. De ene stickfiguur kan inzetten op snelle klappen van dichtbij; de andere op zware aanvallen of vreemde krachten. Daar maakt de game geen klassensysteem met verplichte taken van. Jullie zijn allebei bezig dezelfde werknemers te raken en dezelfde toren te beklimmen.
De keuzes laten ook ruimte voor voorkeur. Een langzame, zware beweging kan een grote opening maken, maar laat de gebruiker kwetsbaar tijdens de uitvoering. Een snelle klap of afstandsaanval kan een tegenstander in een volle kamer bereiken met minder voorbereiding. Een beweging die op zichzelf grappig lijkt, past misschien lastig in de opgebouwde ketting. Dat is het roguelitegedeelte: je aanvalsvolgorde en verbeteringen ontwikkelen zich tijdens de poging; na de CEO-reset begin je met meer vrijgespeelde opties aan een nieuwe klim.
Het kantoor is maar één soort chaos
Er is meer dan de centrale klim. Bij pakketbezorging wordt de werkdag een platformuitdaging; in de Fight Club beslechten leidinggevenden ruzies in een auto-battler; Neurolink verandert het ritme in een Survivors-achtige run met krachten en oprukkende dreigingen. De wereldkaart en vrijspelingen verbinden die uitstapjes aan dezelfde grap over een bedrijf dat ieder probleem aangrijpt om de aandeelhouderswaarde te verhogen.
Die modi verbreden het totale spel, maar de gezamenlijke klim is de duidelijkste coöpkeuze. Elk uitstapje heeft een eigen structuur; wie samen een run wil spelen, komt met de klim het meest rechtstreeks aan de slag. De levelbouwer is een aparte activiteit met toetsenbord en muis. Zelfgemaakte levels staan los van de standaardklim en coöpondersteuning daarvoor moet je niet zomaar aannemen.
De humor zorgt voor een groot deel van de sfeer. De stickfiguren lijken op krabbels die uit een schrift zijn ontsnapt, terwijl kantoortorens, magazijnen en bedrijfsrituelen slagvelden worden. Een serieuze leidinggevende kan een baas met overdreven aanvallen zijn; een magazijn zet heftrucks op de gevarenlijst; een hersenchip kan telekinetische artillerie een kamer in sturen. De vrolijke, minimalistische stijl staat naast bewust idiote actie en een verhaal waarin promotie vooral een nieuw excuus is om in te klokken.
Welke coöp-opstelling past?
Lokaal delen jullie één computer en één sessie. Volledige controllerondersteuning is aanwezig en een gamepad wordt aanbevolen. De coöp kan met gedeeld beeld of split-screen worden weergegeven. De game heeft versies voor Windows en macOS; de minimale macOS-eis is een Apple M1 Max. Een native Linux-versie staat niet vermeld.
Als jullie op verschillende plekken spelen, streamt Steam Remote Play Together de lokale multiplayer-sessie vanaf de hostcomputer. Eén persoon start het spel en nodigt een vriend uit om aan diezelfde lokale sessie mee te doen. Het is een gestreamde couch-coöpsessie, geen native online matchmaking met een externe server of aparte campagnevoortgang. Remote Play kan handig zijn als maar één persoon de game bezit; de verbinding en installatie lopen dan via de host. Jullie blijven dezelfde run delen en gebruiken dezelfde schermindeling in plaats van afzonderlijke onlinebeelden.
Een vriend past goed bij deze gedeelde run: jullie gaan dezelfde kamers in, nemen het tegen dezelfde vijanden op en bouwen naast elkaar aanvalskettingen. De ervaring draait om één gezamenlijke klim, niet om losse onlinepersonages die via native matchmaking samenkomen.
Een compacte campagnelus met een scherp randje
De klim is snel uit te leggen: ga een verdieping in, vecht tegen de werknemers en leidinggevenden op je pad, verbeter je ketting en werk toe naar de volgende promotie. Nieuwe bewegingen veranderen het ritme van een run; vrijspelingen en zijmodi geven je redenen om terug te komen nadat een CEO-poging eindigt. Je hoeft geen uitgebreid klassensysteem te leren voordat een vriend kan meedoen aan de kantoorvechtpartij.
De keerzijde is dat de hoofdactie een reeks gevechten blijft. Wie een verhaalcampagne met vertakkende keuzes, een vaste onlinegroep of veel verschillende doelen in iedere coöpsessie zoekt, krijgt hier een kleinere focus. Pakketbezorging, de auto-battler en Neurolink verbreden het aanbod, maar de sterkste coöpgedachte blijft de fysieke klim. De gevechten kunnen rommelig ogen en sommige bewegingen springen er meer uit dan andere; het plezier van de build zit in het samenstellen van een ketting, niet in een compleet andere rol bij elke verbetering.
Tijdens een langere sessie kan de lus repetitief voelen, omdat het hoofddoel neerkomt op vechten door de volgende kamer. Sommige bewegingen zijn ook minder nuttig dan andere, dus een nieuwe aanval vrijspelen garandeert geen andere speelstijl. De variatie komt uit het brede aanbod van bewegingen, gevaren, vijanden en zijmodi, niet uit een diepe reeks coöpdoelen.
Stick It to the Stickman past bij vrienden die een onstuimige vechtgame op één gedeeld scherm zoeken, met een duidelijk doel en aanvalskettingen die per run veranderen. Jullie klimmen samen door het bedrijf, slingeren collega’s tegen gevaren en zien hoe het bestuur de CEO-titel verandert in een nieuwe onbetaalde stage. Remote Play Together kan dezelfde lokale sessie via internet streamen; groepen die native online matchmaking zoeken, kunnen beter een andere game kiezen.