ORION: Prelude to strzelanka science fiction, w której bronicie ludzkich placówek przed dinozaurami. Oryginalna wersja oferuje ponad dwadzieścia map, więc teren różni się między kolejnymi sesjami. W oryginalnej edycji w trybach kooperacyjnych może grać online do pięciu osób. Możecie celować z perspektywy pierwszej osoby albo przełączyć się na trzecią, a potem odpierać fale za pomocą karabinów, plecaków odrzutowych, zdolności klas i pojazdów. Klimatem gra przypomina raczej głośną zręcznościową strzelankę hordową niż ostrożną symulację survivalową: dinozaury szarżują przez rozległe, jasne krajobrazy, a strzały, pogoda i eksplozje walczą o waszą uwagę.
Wybór wersji ma znaczenie dla wielkości grupy. W oryginalnej edycji Prelude tryby Survival i Conquest obsługują do pięciu graczy. DANKIE tworzy też odświeżoną wersję na osobnej gałęzi Steam; plan zakłada cztery miejsca, a pierwszy pokaz ma skupiać się na Survival. Oryginalna edycja pozostaje dostępna na własnej gałęzi Steam. Remote Play Together jest obsługiwane, ale natywny kooperacyjny podzielony ekran nie został potwierdzony dla oryginalnej wersji, więc nie zakładajcie z góry wspólnej gry na jednym komputerze.
Brońcie generatora przed kolejną falą
Survival daje grupie jasny cel: utrzymać generator, gdy dinozaury atakują kolejnymi falami. Maszyna jest częścią celu meczu, a nie elementem dekoracji. Uszkodzony generator może wymagać uwagi, gdy na reszcie mapy wciąż pojawiają się kolejne stworzenia. Fale nadają rozgrywce prosty rytm, ale nie sprawiają, że każda runda wygląda tak samo: gatunki dinozaurów, pogoda i kształt mapy wpływają na to, co i kiedy dociera do grupy.
Między falami możecie odwiedzać zbrojownię i stanowiska ulepszeń, by wydawać kredyty na broń i augmentacje. Zabijanie dinozaurów pomaga zdobywać tę walutę meczu, więc w intensywnej rundzie stopniowo zyskujecie więcej opcji niż początkowy pistolet. Augmentacje zmieniają między innymi zdrowie, tarcze, poruszanie się i zdolności klas. Te tymczasowe zakupy pomagają przygotować się na następny atak, a trwałe poziomy postaci i klas odblokowują kolejne możliwości między sesjami. Warto rozróżnić te rzeczy: broń kupiona na jeden mecz daje krótkotrwałą przewagę, a rozwój poziomu poszerza wybór na przyszłe rozgrywki. Ta trwała progresja obejmuje 150 poziomów i wykracza poza kredyty zdobywane w pojedynczym meczu.
Conquest przenosi podobny pomysł na otwarte mapy. Zamiast bronić jednego generatora na mniejszej arenie, drużyna przemieszcza się między celami przez większy obszar, mając do dyspozycji pojazdy i więcej miejsca do eksploracji między starciami. Zmienia to tempo: po jednej walce może nastąpić przejazd przez otwarty teren, a potem spotkanie kolejnej grupy dinozaurów przy następnym celu. Conquest obsługuje kooperację dla pięciu osób. W trybie Vital może grać do dziesięciu osób, ale łączy walkę między graczami z zagrożeniem ze strony dinozaurów; wyższy limit nie oznacza więc, że dziesięciu znajomych dołączy do jednej drużyny kooperacyjnej. Na niektórych mapach Conquest łańcuch celów obejmuje kilka budynków, więc mecz może przenosić się między kolejnymi pozycjami obronnymi, zamiast kończyć się po zabezpieczeniu jednego generatora. Pojazdy przydają się tu nie tylko ze względu na siłę ognia: pomagają pokonywać odległości między spornymi punktami. Otwarta skala ma też swoje uzasadnienie, bo dinozaury mogą dopaść grupę na trasie między celami, z dala od osłoniętej pozycji. Rozgrywka przechodzi więc między jazdą a obroną przed falami, zamiast skupiać się na utrzymaniu jednej sali.
Conquest wiąże się z największym zastrzeżeniem technicznym. Oryginalna wersja 32-bitowa może napotkać ograniczenia pamięci we współczesnym Windowsie, zwłaszcza na większych mapach Conquest. Nie oznacza to, że każdy mecz się nie powiedzie, ale warto o tym pamiętać, wybierając między otwartymi celami a bardziej zwartą sesją Survival. Oryginalna gałąź pozostaje zachowana w obecnym stanie, podczas gdy trwają prace nad odświeżoną wersją.
Trzy klasy zmieniają sposób przemieszczania się po mapie
Oryginalna konfiguracja Survival oferuje klasy Assault, Support i Recon. Wszystkie korzystają z szerokiego arsenału, ale każda wnosi do walki inną zdolność. Plecak odrzutowy Assault pozwala wznieść się nad przeszkodami na poziomie gruntu i dostać na wyżej położone miejsca. Support ma urządzenie leczące, które przywraca zdrowie sojusznikom. Recon potrafi się maskować, by odwrócić od siebie uwagę. Te zdolności wpływają na drobne sytuacje podczas fali: ktoś dostaje się na półkę, otrzymuje leczenie albo wymyka się grupie dinozaurów.
Wybór klasy nie zamyka was w wąskiej roli związanej z konkretną bronią. Nadal kupujecie wyposażenie ze wspólnego arsenału, a ulepszenia klas wzmacniają zdolności i premie, które je wyróżniają. Dzięki temu grupa może skupić się na tym, co w danym meczu stało się najpilniejsze, bez konieczności uczenia się osobnego systemu broni przez każdego gracza. Współpraca jest widoczna w krótkich wymianach: wiązka leczenia przecina wymianę ognia, ktoś unosi się na plecaku odrzutowym, a zamaskowany gracz przemyka poza czoło hordy.
Arsenał stawia na przesadzoną siłę ognia rodem z science fiction: obok pistoletów i karabinów są strzelby, miniguny, ładunki wybuchowe, broń do walki wręcz i inne elementy wyposażenia do odblokowania. Oryginalna wersja ma siedem pojazdów, w tym buggy, czołgi, samoloty, sanie rakietowe i mechy. Zapewniają szybkość i ciężką siłę ognia, ale nie zastępują walki piechoty, wokół której zbudowano rundę. Pojazd może ułatwić pokonanie długiego odcinka Conquest albo dać drużynie nowy, głośny sposób na starcie z falą dinozaurów; na mniejszych mapach może też jeszcze bardziej zapełnić ekran.
Dinozaury są jednocześnie hordą i głównym motywem
Wrogowie to zarówno małe, szybkie dinozaury, jak i cięższe stworzenia, takie jak Tyrannosaurus i Triceratops; latające gatunki atakują z góry. W trybach kooperacyjnych mają przede wszystkim naciskać na cel i utrudniać grupie przemieszczanie się. Szybko skracają dystans, zmuszają do oderwania uwagi od sklepu lub pojazdu i potrafią zmienić spokojny wcześniej fragment mapy w niebezpieczne miejsce. Skala jest celowo pulpowa: futurystyczny żołnierz może ostrzeliwać tłum z pojazdu unoszącego się nad ziemią, gdy z drugiej strony zbliża się znacznie większy dinozaur.
W wybranych trybach można też wcielać się w dinozaury. Rampage zamienia ten pomysł w inny rodzaj meczu, a w grze jest dziesięć grywalnych dinozaurów. To część szerszego zestawu trybów, a nie opcja klasy w zwykłym kooperacyjnym Survival. Dzięki temu łatwiej ustalić, czy każdy dinozaur będzie kolejnym wrogiem do odparcia, czy ktoś z grupy może nim sterować.
Kolejne mapy przenoszą akcję przez otwarte dzikie tereny, klify, lasy, zaśnieżone obszary i ciaśniejsze przestrzenie. Pełny system pogody oraz dynamiczny cykl dnia i nocy potrafią zmienić jasny dzień w deszcz lub ciemność. Kontrast między jasnym otoczeniem a nagłym atakiem stworzeń buduje dziwny, nieco niepokojący klimat science fiction, choć dźwięk i efekty stawiają bardziej na widowisko niż długotrwały horror. Atak T-Rexa może przez chwilę przestraszyć, a kilka sekund później wydać się absurdalny, gdy ekran wypełnią pojazdy i eksplozje.
Wiele trybów, ale kooperacja jest w centrum
Szerszy zestaw trybów obejmuje więcej niż obronę przed hordą. Survival i Conquest to najczytelniejsze opcje dla znajomych, którzy chcą wspólnie walczyć z dinozaurami sterowanymi przez AI. Slaughter skupia się na czasie przetrwania, Prehistoric pozwala ustawiać własne zmienne, a Rampage umożliwia graczom kontrolowanie dinozaurów. Opcje rywalizacyjne obejmują deathmatch, kontrolę terytorium i pojedynki; Vital łączy walkę między graczami z zagrożeniem ze strony dinozaurów.
Różnorodność daje grupie więcej do wypróbowania niż jeden tryb falowy, ale nie każdy tryb pasuje równie dobrze do małej paczki znajomych. Oryginalny limit kooperacji wynosi pięć osób, a niektóre tryby mieszane lub rywalizacyjne mogą pomieścić łącznie do dziesięciu graczy po przeciwnych stronach. W trybach kooperacyjnych nie da się zebrać dziesięciu znajomych w jednej drużynie. Online możecie spotkać się w lobby, korzystając z dobierania graczy i przeglądarki serwerów. Jeśli do prywatnej sesji potrzebujecie hasła lub bezpośrednich zaproszeń ze Steam, sprawdźcie wcześniej dostępne opcje. Sterowanie klawiaturą obejmuje ruch WASD, strzelanie i celowanie myszą oraz klawisze do skakania, sprintu, przeładowania, interakcji i używania zdolności klas. Gra obsługuje też w pełni kontrolery i Remote Play Together, choć konfiguracja lokalnej kooperacji na jednym komputerze nie jest potwierdzona dla oryginalnej wersji.
Czy spodoba wam się taka kooperacja?
ORION: Prelude pasuje grupie szukającej prostego celu, wielkiej hordy dinozaurów oraz broni i pojazdów do odblokowania. Założenia Survival są łatwe do zrozumienia: brońcie generatora, wydawajcie kredyty podczas przerw i sprawdźcie, co przyniesie następna fala. Conquest dodaje większą mapę i kilka celów dla grup, które chcą pokonywać większe odległości między starciami. Trzy klasy, trwałe poziomy, zmienna pogoda, grywalne dinozaury w innych trybach i szeroki wybór wyposażenia zachęcają do sprawdzania różnych sesji.
Niedociągnięcia stanowią zarówno część uroku gry, jak i jej ograniczeń. Walka z falami jest prosta i może się powtarzać; przestarzała oprawa, niewygodne prowadzenie pojazdów i nieskomplikowane zachowanie dinozaurów mogą znużyć grupę oczekującą dopracowanej, nowoczesnej strzelanki. Jeśli macie ochotę na swobodną, chaotyczną akcję, połączenie plecaków odrzutowych, ciężkiej broni i dinozaurów nadaje sesjom zręcznościowy charakter. Odświeżona gałąź ma poprawić wrażenia i oprawę, ale oryginalna i rozwijana wersja mają różne limity grupy. Przed zaplanowaniem gry dla pięciu osób sprawdźcie, którą wersję zamierzają uruchomić znajomi.