W Dungeon Defenders II ty i maksymalnie troje znajomych macie wspólny cel: chronić kryształy Eternii przed falami wrogów. Ta darmowa gra łączy akcję z obroną wieżową w sieciowej kooperacji dla czterech osób. Fazy budowania przeplatają się z bezpośrednią walką w widoku trzecioosobowym. Najpierw rozstawiasz obronę na mapie, a gdy rusza kolejna fala, sam stajesz do walki zamiast patrzeć na wszystko z menu.
Wersja na PC jest przeznaczona do gry online, nie do lokalnej kooperacji na kanapie. Nie ma tu lokalnego trybu ani podzielonego ekranu, więc każda osoba potrzebuje własnego komputera. Połączenie z internetem jest konieczne także w grze solo. Obsługa kontrolerów jest częściowa, a wersja na PC działa w systemie Windows.
Brońcie kryształu, a potem ruszajcie do walki
Większość misji rozgrywa się na dużej mapie z trasami wrogów i co najmniej jednym celem do obrony. Gobliny, orki i dziwniejsze stwory wychodzą z bram i kierują się w stronę kryształu Eternii. Jeśli przedostanie się ich zbyt wielu, kryształ zostaje zniszczony, a drużyna przegrywa mapę. Cel łatwo wyjaśnić znajomemu, który nie grał w tower defense: napastnicy nie mogą dotrzeć do obiektu pośrodku.
Rozgrywka przechodzi między fazą budowania i walki. Podczas budowania wrogowie czekają, a wy wspólnie stawiacie wieże, pułapki, aury, mury i inne obrony przy trasach. Gdy zaczyna się fala, mapa znowu ożywa. Wieże atakują automatycznie, ale twój bohater nadal bierze udział w akcji: przemierza ścieżki, uderza wrogów, używa umiejętności i reaguje, gdy obrona znajduje się pod presją. To coś innego niż klasyczne tower defense, w którym klikasz „start”, a potem tylko patrzysz — twoja postać nadal działa po zakończeniu planowania.
Zmiana faz daje drużynie dwa sposoby na zaangażowanie się w tę samą mapę. Podczas budowania przyglądasz się trasom i położeniu kryształu; w trakcie walki przestrzenie wypełniają się wrogami, umiejętnościami i jaskrawymi efektami. Znajomi mogą dodawać własne obrony i ataki na tym samym polu bitwy. Nie są to cztery osobne kampanie rozgrywane obok siebie: fala wrogów, mapa i cel należą do całej drużyny.
Twój bohater także buduje obronę
Bohaterowie to nie tylko różne stroje na tej samej postaci. Każdy ma własny styl ataku, umiejętności i zestaw obrony. W drużynie są czarodzieje, roboty i złodzieje, a wśród znanych bohaterów Apprentice, Squire, Huntress i Monk. Część obrony to wieże strzelające do wrogów lub blokujące drogę; inne tworzą pułapki albo obszary wpływające na przeciwników. Dostępne kombinacje zależą od odblokowanych bohaterów umieszczonych w twojej talii.
Talia bohaterów pozwala zabrać na mapę kilka własnych postaci i przełączać się między nimi nawet podczas fali. To wybór własnych bohaterów na mapę, odrębny od osób w drużynie online: znajomi kontrolują swoich bohaterów, a ty zmieniasz aktywną postać spośród własnych. Bohater, który stawiał obronę, może więc po rozpoczęciu walki ruszyć do boju z mieczem albo magią. Każdy pozostaje aktywny podczas starcia, nawet jeśli na kolejnej mapie woli wybrać kogoś innego.
Akcję łatwo śledzić. Wrogowie idą wyznaczonymi trasami, twój bohater atakuje i używa umiejętności, a obrony strzelają, spowalniają lub blokują przeciwników. Wśród broni są łuki i miecze, ale także bardziej niezwykła broń palna; zdolności bohaterów dodają kolejne efekty. Duży przeciwnik, który przebije się przez linię obrony, może skupić uwagę wszystkich w jednym miejscu. Dobrze ustawiona obrona daje drużynie chwilę na wspólne uporanie się z resztą fali.
Dungeon Defenders II ma barwną, przerysowaną oprawę. Fantastyczne miasta Etherii, lasy, zamki i nawiedzone miejsca są pełne ogromnych stworów, świetlistych pocisków i komicznych akcentów. Oblężenie twierdzy nie ma być realistyczne ani ponure. Styl graficzny ułatwia odróżnianie bohaterów od grup wrogów nawet wtedy, gdy ekran wypełniają zaklęcia i efekty obrażeń.
Kampania to pierwszy krok, nie cała drabina
Kampania wprowadza podstawowe zasady w serii map i stopniowo podnosi poziom trudności. Jej początkowe etapy pełnią rolę samouczka, a kolejne mapy prowadzą od mniejszych aren do bardziej rozbudowanych tras i celów. Sesja kampanii daje wspólny kierunek: ukończyć mapę, zebrać nagrody i ruszyć dalej, gdy gra otwiera nowe miejsca i wrogów.
Po kampanii dostępne są Adventures i Expeditions. W Expeditions wracacie na mapy z coraz wyższym poziomem trudności Chaos i modyfikatorami wrogów. Zmiany nie sprowadzają się do większego paska zdrowia: na wyższych poziomach przeciwnicy potrafią blokować pociski, wyłączać niektóre obrony albo odbijać nadlatujące strzały. To wpływa na wygląd pola bitwy i sprawia, że postęp różni się od powtarzania początkowych etapów z większymi liczbami.
Onslaught przedłuża wspinaczkę o piętra, które z czasem stają się trudniejsze. Każde łączy mapę z warunkami dotyczącymi tras i mutatorami; wraz z postępem zmienia się też zestaw zagrożeń. Po mapach fabularnych DDII ma kilka poziomów do powtarzania. Dzięki temu dalszy rozwój nie kończy się na kampanii.
Każdy tryb inaczej układa powtórki. Mapy kampanii zapewniają prowadzone wprowadzenie; Expeditions oferuje powtarzalne mecze na drabince trudności; w Onslaught sam postęp staje się dłuższą wspinaczką. Znane miejsca wracają z innym zestawem wrogów lub reguł, choć podstawowa pętla budowania i obrony pozostaje taka sama. Jeśli każda runda ma przedstawiać zupełnie inny rodzaj aktywności, układ map i fal może z czasem wydać się znajomy.
Łupy i rozwój na dłużej
Ukończone fale prowadzą do elementów RPG. Zdobywasz broń, zbroję i wyposażenie dla bohaterów, a także Shards i Mods, które mogą zmieniać działanie postaci lub obrony. Poziom bohatera i dostępny sprzęt wpływają na zadawane obrażenia, wytrzymałość postaci i siłę obrony. Wymiana ekwipunku i rozwój postaci tworzą drugi obieg nagród wokół ukończonej mapy: drużyna nie tylko broni kolejnego kryształu, ale też z czasem powiększa kolekcję bohaterów i przedmiotów.
Taki rozwój daje regularnie grającej ekipie sporo tematów do porównania po każdej rundzie. Jedna osoba może testować broń, gdy druga przegląda nowe obrony, a znaleziony przedmiot może wpłynąć na wybór bohatera na kolejną mapę. Talia pozwala przygotować kilka postaci zamiast na stałe przypisywać całe konto do jednej roli. Gra zachęca do eksperymentowania z buildami i obserwowania, jak zmieniają rytm kolejnych fal.
Minusem jest sporo systemów i powtórek. Menu wyposażenia bohaterów, Shards, Mods i ulepszeń wymaga czasu, by je ogarnąć, a powtarzane mapy mogą zacząć przypominać grind. W trudniejszych trybach ekwipunek mocniej wpływa na postęp, więc umiejętności to tylko część drogi do zwiększenia siły. Drużyna powinna lubić grę akcji, która nadal dokłada sprzęt i systemy rozwoju po opanowaniu podstawowej pętli obrony.
Ponieważ gra jest darmowa, można ją wypróbować bez dzielenia się kosztem podstawowej wersji. Płatne pakiety Gemów i kosmetyków są również dostępne. Długa pętla zbierania i ulepszania może wymagać więcej zaangażowania, niż chce grupa szukająca krótkiej kampanii z wyraźnym zakończeniem. Jeśli lubicie zdobywać wyposażenie i wspólnie mierzyć się z coraz trudniejszymi mapami, te dodatkowe warstwy są częścią zabawy.
Jak wygląda gra online
W sieciowej kooperacji może grać maksymalnie czterech graczy. Jest też tryb dla jednej osoby, ale nie ma lokalnej kooperacji ani podzielonego ekranu. Gra pasuje więc znajomym łączącym się z osobnych komputerów, a nie dwóm osobom przy jednej klawiaturze lub ekranie w salonie. Połączenie z internetem jest konieczne nawet podczas gry solo.
Dungeon Defenders II spodoba się znajomym, którzy chcą wspólnego celu obronnego łączącego planowanie i aktywną walkę. Cztery osoby online mogą bronić tego samego kryształu, walczyć i razem odblokowywać wyposażenie oraz trudniejsze tryby. Każdy potrzebuje własnego komputera i połączenia z internetem, a zdobywanie ekwipunku może zająć sporo czasu. Jeśli szukacie darmowej gry kooperacyjnej, w której wszyscy uczestniczą zarówno w budowaniu, jak i walce, Etheria oferuje wiele map między pierwszą obroną a kolejnym poziomem trudności.