Trine Enchanted Edition is een physics-puzzelplatformer voor één tot drie spelers. Jij en je vrienden kunnen online spelen of lokaal één scherm delen als tovenaar, dief en ridder. Samen doorkruisen jullie 15 sprookjesachtige levels vol ondoden, machines en gevaren. De leukste co-opmomenten ontstaan wanneer je de wereld als een verzameling fysieke voorwerpen gebruikt: een getoverde plank wordt een brug, met een grijphaak maak je er een schommel van en een schild helpt een held door een anders gevaarlijke plek.
Enchanted Edition is een remake van de eerste Trine, opnieuw opgebouwd met de engine van Trine 2. Het oudere avontuur kreeg nieuwe belichting en effecten, online co-op en opslagpunten midden in een level. Via de launcher kun je ook het oorspronkelijke spel apart kiezen. De spelersaantallen en online functies in dit artikel gelden voor Enchanted Edition; de oorspronkelijke versie heeft geen online spel.
Drie helden, drie gereedschapskisten
Een magisch relikwie, de Trine, verbindt Amadeus de Tovenaar, Zoya de Dief en Pontius de Ridder. Een leger ondoden bedreigt hun koninkrijk, waarna het trio door kastelen, bossen, grotten en vreemdere plekken reist om het evenwicht te herstellen. Het verhaal geeft de levels een eenvoudige sprookjeslijn; het meeste samenspelen draait om het volgende stuk terrein oversteken, een mechanisme bedienen of een gevecht overleven.
Amadeus verandert een ruimte. Hij kan voorwerpen zoals kisten en planken tevoorschijn toveren en ze daarna met telekinese optillen en verplaatsen. Een kist geeft je misschien een opstapje naar een richel, terwijl een plank een kloof overbrugt of een klein platform vormt. Omdat de voorwerpen zich gedragen volgens de fysica van het spel, zijn hoek en plaatsing belangrijk. Een plank die een handige route lijkt, kan wegglijden; een kist die onhandig neerkomt, kan juist een nieuw obstakel worden.
Zijn magie helpt ook tijdens gevechten, al is hij geen traditionele tovenaar die vuurballen slingert. Hij laat de omgeving het werk doen: een vallend voorwerp kan een skelet verpletteren, en een zwevend voorwerp kan de aanval van een vijand verstoren. Daardoor is zijn rol nauw verbonden met de puzzels. Je richt niet alleen een spreuk op het juiste doel; je bepaalt waar een voorwerp terechtkomt en kijkt hoe het beweegt.
Zoya brengt snelheid en bereik mee. Met haar boog valt ze vijanden van een afstand aan, en haar grijphaak hecht zich aan geschikte houten oppervlakken. Vandaar kan ze over een kuil slingeren, naar een hogere richel klimmen of zich in een verborgen hoekje laten zakken. De slingerbaan en vaart van het touw maken van een gewone sprong een kwestie van timing: misschien bereik je het volgende platform soepel, of zwaai je te laag en moet je het opnieuw proberen. Ze kan ook een zwevend platform van Amadeus veranderen in een route die geen van beiden alleen had kunnen maken.
Pontius vormt de stevige voorhoede. Zijn zwaard en zwaardere wapens zijn bedoeld voor gevechten van dichtbij; met zijn schild blokkeert hij aanvallen en kan hij langs sommige gevaren. Hij kan ook zware voorwerpen tillen of gooien en zo rechtstreeks ingrijpen in dezelfde fysieke wereld die Amadeus vormgeeft. Wanneer er skeletten verschijnen, kan Pontius ze van dichtbij aanpakken terwijl Zoya van een veilige afstand schiet. Een bewegende kist, een omgevallen voorwerp of een goed getimede zwaai kan het gevecht weer veranderen.
Eén obstakel, verschillende oplossingen
De game schrijft zelden voor dat je voor elk obstakel één bepaald hulpmiddel gebruikt. Is een kloof te breed om overheen te springen, dan kun je een platform maken, aan een houten balk slingeren, een schild tegen een gevaar gebruiken of die acties combineren. Op sommige routes liggen ook ervaringsflesjes of andere voorwerpen verstopt. De uitgang bereiken is dus niet de enige reden om de vorm van een level te verkennen. Soms zie je boven of onder het voor de hand liggende pad iets glinsteren en ga je op zoek naar een manier om erbij te komen.
Die vrijheid maakt co-op tot een gezamenlijk probleem om mee te spelen. De personages kunnen op voorwerpen staan die een andere speler verplaatst, en door de fysica blijven zulke constructies in beweging. Eén vriend kan een kist laten zweven terwijl een ander erop balanceert; een derde kan een touw aan het bewegende platform vastmaken of een schild gebruiken wanneer de groep door een gevaarlijk stuk gaat. Als het voorwerp kantelt of wegglijdt, verandert het plan meteen. Een mislukte landing kan iedereen terugzetten bij een controlepunt; soms laat het verschoven voorwerp juist een andere route zien.
Voor je begint hoef je geen vaste klasseverdeling af te spreken. Elke held heeft een duidelijke specialiteit, maar de levels nodigen uit tot combinaties: een getoverde plank wordt een zwaaipunt, de grijplijn van de Dief kan een medespeler helpen een kloof over te steken, en de Ridder kan voorwerpen duwen of dragen wanneer brute kracht eenvoudiger is. Het zijn niet slechts drie losse vechtstijlen. De vaardigheden komen samen rond dezelfde stukken terrein, zodat je groep een brug, haak, schild of vallend voorwerp kan uitproberen tot iedereen weer verder kan.
Gevechten onderbreken het lopen en puzzelen, maar nemen het niet over. Ondoden verschijnen in golven of bewaken een smalle doorgang, en elke held pakt ze op zijn eigen manier aan. Zoya kan met haar pijlen van een afstand dreigingen raken, Pontius heeft directe wapens voor gevechten van dichtbij, en Amadeus kan vijanden met opgeroepen voorwerpen aanvallen of bij een platform weghouden. De gevechten zijn eenvoudig, maar de fysica zorgt voor een paar speelse mogelijkheden. Een voorwerp dat je helpt klimmen, kan ook op een skelet landen als je het op het juiste moment verplaatst.
De balans tussen puzzels, platformen en gevechten verschilt per stuk. In sommige kamers moet je een touwanker of een richel achter een gevaar ontdekken; in andere staan vijanden in de weg terwijl je uitzoekt hoe je een mechanisme verplaatst. Latere gevaren maken een gemiste sprong kostbaarder, waardoor zorgvuldig slingeren of balanceren net zo belangrijk wordt als de oplossing zien. De vrijheid van de game maakt sommige puzzels ook makkelijk te omzeilen zodra je weet wat Amadeus kan bouwen. Als je groep graag ongewone oplossingen test, is die vrijheid juist de bedoeling; als je in elke kamer één zorgvuldig afgeschermd antwoord verwacht, kan Trine wat los aanvoelen.
Een campagne die rondkijken beloont
Elk van de 15 levels heeft een eigen omgeving en uitstraling. De tocht voert onder meer door Fangle Forest, de Astral Academy, Crystal Caverns, de Dragon Graveyard en de Forsaken Dungeons. Gouden bomen en gloeiende planten maken plaats voor koude steen, ondergronds kristallicht en oude mechanismen. De sprookjesachtige stijl is kleurrijk, maar niet elke scène is lieflijk: skeletten, stekels, giftige poelen en wankele bruggen houden de route gevaarlijk.
De soundtrack beweegt mee met de verschillende plekken. De verteller en gesprekken tussen de personages houden de sfeer dichter bij een speels fantasieverhaal dan bij een grimmige belegering. De drie helden hebben ieder een eigen persoonlijkheid, en de humor zit vaker in korte uitwisselingen dan in lange dialogen. Daardoor kan de zichtbare puzzel zelf het moment dragen: een gloeiend voorwerp dat net buiten bereik hangt of een brug die op zijn plek blijft dankzij een langzaam wegschuivende plank.
Verkennen draagt ook bij aan de ontwikkeling van je personages. In de levels liggen ervaringsflesjes; als je ze vindt, krijg je vaardigheidspunten om je helden te verbeteren. Nieuwe vaardigheden en upgrades breiden uit hoe je voorwerpen gebruikt, door de ruimte beweegt of vijanden aanpakt. Voorwerpen die je onderweg vindt, kunnen speciale effecten geven, zoals één keer per level weer tot leven komen. Bereik je de uitgang terwijl er nog een flesje op een hoge plank ligt, dan kun je naar een voltooid level teruggaan om het alsnog te zoeken.
Zo ontstaat een kleine herspeellus zonder dat de game verandert in een competitieve scorejacht. Je groep kan een level opnieuw spelen om verborgen ervaring te vinden, een vaardigheid te verbeteren of een andere route door een kamer te proberen. Je kunt ook de moeilijkheid aanpassen, wat de druk van gevechten verandert. Het verhaal loopt nog steeds van het ene level naar het volgende. Opnieuw spelen is vooral nuttig wanneer je vrienden nog eens naar een puzzel of verzamelvoorwerp willen kijken, niet om een aparte reeks missies te spelen.
Samen spelen, lokaal en online
Enchanted Edition ondersteunt één tot drie spelers in online en lokale co-op. Bij lokale co-op speelt iedereen op één computer en een gedeeld scherm; de besturing is aan te passen. Een controller is de eenvoudigste manier om extra spelers toe te voegen. Enchanted Edition ondersteunt ook meerdere sets toetsenbord en muis, maar twee spelers kunnen niet één toetsenbord delen en aparte sets aansluiten kan extra instellingen vragen.
Online kun je een spel voor vrienden hosten of aan dat van hen meedoen, met maximaal drie spelers in een sessie. De eerste drie Trine-games ondersteunen online cross-platform spel tussen Windows, Mac en Linux, zolang iedereen compatibele versies gebruikt. De praktische compatibiliteit verschilt per besturingssysteem: de Mac-versie op Steam is een 32-bitsapp voor macOS 10.7 tot en met 10.14, terwijl de huidige Steam-client geen 32-bitsgames of macOS 10.14 en ouder meer ondersteunt. De native Linux-versie is een oudere Ubuntu 12.04-build en wordt niet actief getest op huidige distributies; op SteamOS en Steam Deck kan de Windows-versie via Proton betere resultaten geven. Een optionele accountkoppeling tussen Steam en Epic maakt uitnodigingen tussen winkels en prestaties mogelijk. Dit is handig als je groep de pc-game via verschillende winkels bezit; uitnodigingen en prestaties tussen winkels werken met Steam- en Epic-accounts. Steam Remote Play Together wordt ook ondersteund.
Jullie doorlopen samen dezelfde campagne, en het belangrijkste gedeelde hulpmiddel is het scherm: je beweegt samen door het level, verplaatst dezelfde voorwerpen en kunt elkaar uit balans brengen op een brug of getoverd platform. In een sessie met drie spelers kan ieder een eigen held besturen; kleinere groepen vallen ook binnen het ondersteunde aantal. Als iemand in een kuil valt of een gevaar raakt, brengt het controlepuntensysteem de tocht terug naar een recent veilig punt.
De besturing is makkelijk te begrijpen, maar door de fysica gaan bewegingen soms onhandig of verrassend. Een grijplijn kan onder een rare hoek aan een balk vastzitten, een zwevende kist kan wegdrijven van de bedoelde landingsplek, en met het schild van de Ridder wordt niet elke sprong veilig. Daardoor past de game bij een groep die van platformen en ontspannen experimenteren houdt, met genoeg gevechten om de puzzels af te wisselen. Minder geschikt is de game voor een avond vol precieze gevechtsrollen of strak geregisseerde uitdagingkamers.
Zoeken je vrienden een avontuur op een gedeeld scherm én een online optie, dan biedt Trine Enchanted Edition beide manieren om het trio door dezelfde campagne te leiden. De voorwerpen van de Tovenaar, het touw van de Dief en het schild van de Ridder geven elk obstakel verschillende oplossingen, en de lichte sprookjesomgevingen maken die goed zichtbaar. De aantrekkingskracht zit in dat kleine moment waarop jullie van een kist, een balk en een touw een brug maken waarvan niemand had verwacht dat die zou werken.