Terraria geeft jou en je vrienden een hele 2D-wereld om samen te veranderen: graaf grotten uit, maak van een stuk bos een thuis en groei van de eerste monsters naar bazen die de wereld op zijn kop zetten. De desktopversie ondersteunt online en netwerkspel; een dedicated server staat standaard ingesteld op 16 spelersplekken. Voor een kleinere groep kun je vanaf je eigen computer een Steam Host & Play-sessie starten. Desktop biedt geen ingebouwd gedeeld scherm, dus iedereen heeft een eigen computer en exemplaar van de game nodig.
Op een avond bouwt je groep misschien kamers voor eigenzinnige dorpsbewoners, om daarna een tunnel te volgen die diep genoeg gaat om een nieuw bioom, zeldzaam erts of een voorwerp voor een baasoproep te vinden. Er is geen groepsmissie die vertelt wat jullie volgende stap is. Terraria maakt van een gedeelde wereld een project voor de lange termijn: op verkenning gaan, grondstoffen mee naar huis nemen, je uitrusting verbeteren en ontdekken wat de wereld na zonsondergang voor jullie in petto heeft.
Een nieuwe wereld met een paar gereedschappen en heel veel aarde
Je begint met eenvoudig gereedschap in een willekeurig gegenereerde wereld, en bijna alles wat je kunt slopen is weer materiaal voor iets anders. Hak bomen om voor hout, verzamel steen en graaf naar ertsen en kisten in ondergrondse grotten. Een vroege vondst kan een beter wapen zijn, een grijphaak om langs rotswanden te komen of laarzen waarmee je veel sneller lange afstanden aan de oppervlakte aflegt. Het maakmenu toont recepten die je met je materialen kunt maken; de Guide kan recepten laten zien waarvoor je hem een voorwerp geeft.
De kaart is een zijwaarts scrollende uitgestrektheid met een oppervlak, ondergrond, grotten en de Underworld, doorsneden door biomen met eigen vijanden, grondstoffen en schatten. Een ondiepe grot kan veranderen in een doolhof van schachten en ondergrondse hutten; dieper maken water, lava, vallen en sterkere vijanden een mijnexpeditie heel anders. Ook aan de oppervlakte wisselt dag met nacht, wanneer nieuwe vijanden verschijnen en bekende routes gevaarlijker worden. Verkennen draait minder om een kort missielijstje afwerken en meer om de volgende plek vinden die nuttig gereedschap of een onverwacht probleem kan bevatten.
Je eerste schuilplaats kan een houten doos met een deur en een fakkel zijn. Met meer blokken, meubels en tijd groeit die uit tot een werkplaats, een hoog gedeeld huis of een dorp met aparte woningen voor niet-spelerpersonages die zich vestigen als de wereld aan hun voorwaarden voldoet. Deze bewoners verkopen spullen en diensten en horen bij de nederzetting. Bouwen is praktisch, want werkstations en opslag maken voorwerpen maken en grondstoffen sorteren eenvoudiger. Zodra het directe gevaar voorbij is, kan de inrichting ook een project op zichzelf worden. Met dezelfde blokken kun je een compacte bunker, een verlichte brug door een grot of een uitgestrekt huis boven de wolken bouwen.
Graven en bouwen veranderen ook hoe je door de kaart reist. Een tunnel kan twee verkende gebieden met elkaar verbinden, platforms maken van een steile afdaling een route en mijnkarsporen verbinden ver uit elkaar liggende plekken. Die aanpassingen blijven bestaan nadat een speelsessie eindigt. Je vertrouwde basis wordt zo langzaam een aandenken aan de plekken die je hebt bereikt en de routes die je groep heeft aangelegd.
Bazen maken van verkennen gezamenlijke mijlpalen
Een baas is een belangrijk gevecht in een wereld, en de aanloop ernaartoe groeit uit wat je tot dan toe hebt ontdekt. Sommige verschijnen wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan; voor andere heb je een gemaakt of gevonden oproepvoorwerp nodig. Vroege mijlpalen zijn onder meer het Oog van Cthulhu en een baas die verbonden is met de Corruption of Crimson in jouw wereld. Als je Skeletron verslaat, gaat de Dungeon open, met gevaarlijkere vijanden en beloningen in de diepere kamers. Een tocht naar de Underworld leidt naar de Wall of Flesh. Als die baas valt, gaat die wereld over naar Hardmode.
Dat betekent meer dan een hoger cijfer bij de moeilijkheidsgraad. Er verschijnen nieuwe en sterkere vijanden, nieuwe ertsen en uitrusting komen beschikbaar, en een veranderd gebied zet plekken waar je al bent geweest onder druk. In Hardmode ga je via mechanische bazen, waaronder The Twins, de Destroyer en Skeletron Prime, verder richting Plantera en uitdagingen daarna. De Cultists bij de Dungeon starten een reeks Lunar Events die eindigt bij de Moon Lord. Naast die hoofdlijn zijn er optionele bazen en evenementen, en de sandbox blijft open nadat je de laatste baas hebt verslagen als je groep liever bouwt, verzamelt of een andere uitdaging aangaat.
Bazen en invasies kunnen van een tocht om grondstoffen te zoeken opeens een gezamenlijk doel maken. Een waarschuwing kan melden dat er een Goblin Army aankomt; andere evenementen brengen golven piraten, seizoensvijanden of monsters tijdens een Blood Moon. De wereld zelf komt dan onder druk te staan, in plaats van dat je groep naar een aparte arena of korte wedstrijd verhuist. Een verslagen baas kan nieuwe uitrusting, handelaren of gebieden vrijspelen en je volgende expeditie een ander doel geven. Sommige bazen en evenementen kun je opnieuw oproepen, zodat de gevechten en beloningen ook na de eerste overwinning beschikbaar blijven.
De uitrusting in Terraria geeft die gevechten veel variatie. Zwaarden, bogen, vuurwapens, magische wapens en oproepen werken allemaal anders; harnassen en accessoires kunnen bepaalde soorten schade versterken of je beweging en verdediging verbeteren. Er zijn geen personageniveaus of klassekeuzescherm: met je uitrusting kun je je richten op melee, afstandsaanvallen, magie of oproepen, waarna je koers verandert als je nieuwe spullen vindt. De ene speler blijft met een zwaar wapen dicht bij vijanden, terwijl een andere van een afstand aanvalt of minions het gevecht in stuurt. Dat zijn keuzes voor je uitrusting, geen vaste groepsrollen. Je kunt je uitrusting aanpassen zodra de wereld verder verandert en er andere spullen beschikbaar komen.
Je personage neemt de eigen inventaris en uitrusting mee naar een wereld, terwijl die wereld de kaart, gebouwen, kisten en baasvoortgang bewaart. Daardoor kun je met een vertrouwd personage terugkomen, en met gedeelde kisten slaat de groep grondstoffen en uitrusting op in de basis. Een goed uitgerust personage uit een andere wereld kan wel ver voorlopen op de uitrusting van een nieuwe groep; nieuwe personages houden de gezamenlijke voortgang dichter bij elkaar. In werelden met een hogere moeilijkheidsgraad schalen de gezondheid van bazen en sommige eisen van evenementen mee met het aantal spelers. In Expert- en Master-werelden krijgen spelers die schade hebben toegebracht aan een verslagen baas elk een eigen Treasure Bag. In Classic verschijnt er niet voor iedere speler een eigen zak.
De wereld blijft veranderen na de eerste baas
Er is geen vaste groep helden of een campagne vol dialogen die je moet volgen. De sfeer ontstaat door de plekken die je ontdekt en het contrast tussen een rustig oppervlak en de gevaren eronder: een helder bos maakt plaats voor donkere grotten, de onheilspellende Corruption of Crimson, het gloeiende Hallow en de hitte en lava van de Underworld. De pixelwereld is in één oogopslag te lezen, maar grotten kunnen benauwd aanvoelen en bazen vullen het scherm met projectielen, vijanden en effecten. De muziek verandert met de omgeving en het gevaar, zodat een gewone tocht anders klinkt dan een nacht onder de grond of een evenement dat over het oppervlak trekt.
De game past bij groepen die hun eigen sessies willen maken in een grote sandbox. Je kunt op zoek gaan naar een nieuw materiaal, terugkeren om de basis uit te breiden, vissen of ingrediënten verzamelen, een mijnkarspoor bouwen of een baas aanpakken die in de wereld op jullie wacht. Er zijn genoeg redenen om van de hoofdvoortgang af te wijken en willekeurige wereldgeneratie betekent dat grotten, kisten en biomen niet in iedere kaart op dezelfde plek liggen. Andere wereldgroottes, moeilijkheidsgraden en speciale seeds veranderen de omstandigheden voor een volgende ronde.
Journey Mode is een aparte, beter aanpasbare optie: je kunt instellingen als de vijandelijke moeilijkheid aanpassen en voorwerpen dupliceren nadat je er genoeg hebt onderzocht. Deze modus heeft een eigen personage- en wereldtype, dus iedereen die aan die wereld meedoet heeft een Journey-personage nodig. Die personages kunnen geen standaardwerelden in. Ook Classic-, Expert- en Master-werelden hebben elk een eigen wereldmoeilijkheid. Die bepaalt hoe zwaar bazen en evenementen je groep aanpakken; de personagemoeilijkheid bepaalt los daarvan wat er gebeurt als een personage sterft.
Voor online spelen is Host & Play de snelle start: de host kiest een personage en wereld en nodigt Steam-vrienden uit of stelt de sessie open voor vrienden. De wereld draait op de computer van de host en sluit zodra die stopt. Een dedicated server kan dezelfde wereld beschikbaar houden zonder dat de eigenaar meespeelt; standaard heeft die 16 spelersplekken die de beheerder kan aanpassen. Je kunt via een serveradres deelnemen. De desktopversie is er voor Windows, macOS en Linux. Crossplay tussen de desktopversie en console- of mobiele versies is nog niet algemeen beschikbaar, dus je pc-groep moet dezelfde desktopversie gebruiken.
Terraria werkt het best voor vrienden die willen terugkeren naar een gedeelde wereld en die tussen baasgevechten willen laten groeien met nieuwe ontdekkingen en projecten. Je kunt een kleine schuilplaats bouwen en het daarbij laten voor de avond, of de voortgang volgen van houten gereedschap naar een wereldwijde reeks bazen. De vrijheid trekt aan, maar ook de hoeveelheid die de game onuitgesproken laat: recepten en voorwaarden voor bazen kunnen lastig te ontdekken zijn met alleen de aanwijzingen in de game. Als je groep graag een wereld en de vele systemen erin ontrafelt, geeft de volgende grot of het volgende evenement waarschijnlijk weer een reden om verder te verkennen.