In Left 4 Dead 2 trekken jij en je vrienden door een stad, moeras of pretpark terwijl een horde geïnfecteerden dichterbij komt. De gewone campagnes bieden online plaats aan maximaal vier overlevenden; computergestuurde teamgenoten vullen open plekken op. Als jullie met vier in de spraakchat zitten, kan iedereen één overlevende spelen. Een kleinere groep trekt nog steeds met de andere personages verder. Jullie doel is een veilige kamer, een ontsnappingsvoertuig of het volgende hoofdstuk op een route door het zuiden van de Verenigde Staten. Wat daartussen gebeurt, houdt de groep bij elkaar: de munitie raakt op, een speciale geïnfecteerde kan een vriend uit de groep sleuren en op een rustig stuk kan plots een horde afkomen.
De online campagne is de eenvoudigste manier om met vrienden te spelen. Je kunt ook een campagne hosten die alleen op jullie LAN draait, maar daarvoor moet je de console configureren. Het standaardmenu op pc biedt geen split-screen campagne; spelen op één computer vraagt extra controllers en configuratie. Het is niet duidelijk of Remote Play Together met die opzet werkt, dus controleer dat voordat je een avond op de bank plant.
De vier overlevenden hebben ieder een eigen persoonlijkheid en praten onderweg met elkaar. Coach was trainer bij een Americanfootballteam, Nick is een netjes geklede gokker, Ellis een enthousiaste monteur en Rochelle een verslaggever. Hun gesprekken geven de tocht tussen aanvallen door wat menselijks; iedereen kan dezelfde wapens en voorraden oppakken.
Elke campagne werkt toe naar een ontsnapping
Elke campagne vertelt een verhaal in verbonden hoofdstukken. De meeste delen eindigen bij een veilige kamer. Jullie verlaten die schuilplaats, trekken door besmet gebied en bereiken de volgende deur met de voorraden en verwondingen die zich onderweg hebben opgestapeld. Uiteindelijk wacht een redding na een gevecht, een voertuig of een gevaarlijke route naar buiten.
De hoofdstukken leggen jullie verschillende taken voor. Soms moeten jullie door straten en gebouwen naar een uitgang; andere keren gaat het om een alarm activeren, brandstof vinden of een aanval overleven tot een mechanisme of vluchtweg klaar is. Tijdens zo’n opdracht sta je soms een tijd in de open lucht, terwijl gewone geïnfecteerden dichterbij komen en het geluid van een horde overstemt wat er verderop gebeurt. In een veilige kamer kan de groep even pauzeren, daarna begint het volgende deel van de ontsnapping.
De finales laten de routes elk op een andere manier eindigen. In Dead Center verzamelt de groep benzineblikken in een winkelcentrum om een vluchtauto te tanken terwijl geïnfecteerden de verdiepingen vullen. The Parish eindigt met een gevaarlijke oversteek van een brug richting evacuatie. Bij de ene finale beweegt jullie team tussen verspreide voorraden; bij de andere vormt een brede weg het laatste stuk naar de uitgang. Beide eindes bouwen voort op de hoofdstukken ervoor.
Ook de omgevingen geven de tocht een eigen karakter. De route loopt van het hotel en de stadsstraten van Savannah naar de natte wegen en zware regen van Hard Rain. In Swamp Fever trekken jullie over overstroomde paden tussen houten huizen en bomen. Daar kom je ook Mudmen tegen: gewone geïnfecteerden onder de modder die door het water kruipen. Dark Carnival verruilt die donkere paden voor kermislichten, attracties en clowngeïnfecteerden. The Parish voert door de straten van New Orleans; de skyline, bruggen en evacuatieroute brengen de ontsnapping naar zijn einde.
De Director verandert de druk en de routes
De AI Director houdt in de gaten hoe het team ervoor staat en verandert het moment en de hoeveelheid vijanden. Op een stuk dat eerder rustig was, kan een horde verschijnen; in een gebouw kan de Director jullie even met rust laten of speciale geïnfecteerden sturen wanneer het team al bezig is. Director 2.0 kan ook paden en delen van de levelindeling aanpassen, naast vijandenaantallen, weer, licht, effecten, geluiden en voorwerpen in de wereld. Wapens en voorraden kunnen op andere plekken liggen. De campagnes behouden hun ontworpen hoofdstukken en herkenbare doelen, maar een bekend stuk hoeft de volgende keer niet dezelfde route te volgen. De moeilijkheidsgraad bepaalt de algemene uitdaging; de Director verandert vooral het tempo en de lokale variatie.
De speciale geïnfecteerden zijn meer dan verschillende doelen. Een Smoker kan iemand met zijn tong uit de groep trekken; een Hunter kan een overlevende tegen de grond drukken en een Jockey kan die van koers sturen. Een Charger beukt door het team, terwijl het zuur van een Spitter een stuk grond tijdelijk gevaarlijk maakt. Raakt een vriend zo afgescheiden, dan kan een andere speler die bevrijden door de aanvaller uit te schakelen. Die onderbreking verandert waar de rest van de groep in hetzelfde gevecht mee te maken krijgt.
Andere dreigingen raken de hele groep tegelijk. Het braaksel van een Boomer lokt gewone geïnfecteerden naar de overlevenden die het geraakt heeft. Een opgeschrikte Witch kan iemand dichtbij plotseling zwaar aanvallen. Zulke dreigingen kunnen samenvallen met een horde die al op weg is. Een aanval op één speler verandert dan de situatie voor het hele team.
Voorraden maken iedereen onderdeel van hetzelfde gevecht
Vuurwapens geven je bereik en langdurig vuur; het grote aanbod aan slagwapens haalt het gevecht juist dichtbij. Shotguns verspreiden hun schade over een groep op korte afstand, terwijl je met geweren verder weg kunt schieten. Pistolen zijn een reserve; een tweede pistool of slagwapen maakt van die vrije plek een andere optie voor dichtbij. De katana, bijl, koekenpan en kettingzaag hebben elk hun eigen aanvallen. Wanneer geïnfecteerden op je afkomen, verandert een slag het gevecht anders dan opnieuw een magazijn afvuren.
Je uitrusting heeft grenzen. Je draagt één primair wapen en één secundair wapen, plus een werpvoorwerp en een belangrijk hulpmiddel zoals een EHBO-kit, defibrillator of munitie-upgrade. De EHBO-kit en defibrillator gebruiken dezelfde plek, dus je kiest er één. Pillen of adrenaline nemen nog een kleine plek in. Benzineblikken en vergelijkbare missievoorwerpen nemen je handen in beslag als je ze draagt; de drager kan op dat moment dus niet schieten. Munitie, genezing en missievoorwerpen zijn zo onderdeel van de gedeelde situatie: iedereen kan maar een beperkte hoeveelheid meenemen naar het volgende hoofdstuk.
Werpvoorwerpen hebben ook verschillende effecten op een horde. Een pijpbom lokt geïnfecteerden voordat die ontploft; een molotov laat een gebied in brand staan; een galbom markeert een doelwit dat de horde aantrekt. Brand- en explosieve munitie-upgrades bieden nog een optie. Het zijn tijdelijke veranderingen in de situatie op het scherm, terwijl de beperkte wapen- en uitrustingsplekken hetzelfde blijven. In een groep van vier ziet iedereen wat iemand oppakt en wat het team bij de volgende aanval kan gebruiken.
Dat wordt belangrijk wanneer iemand gewond raakt of op de grond ligt. Een teamgenoot kan iemand overeind helpen of een EHBO-kit op die speler gebruiken in plaats van die voor zichzelf te bewaren. Een neergehaalde overlevende kan nog met een pistool schieten, maar alleen kruipen. Tijdens het overeind helpen is een andere speler bezig terwijl de geïnfecteerden blijven aanvallen. Pillen en adrenaline helpen tijdelijk; adrenaline versnelt ook acties zoals genezen en reanimeren. Een defibrillator kan een dode overlevende meteen terugbrengen. In de gewone campagne kan een overleden teamgenoot ook verderop in het hoofdstuk in een reddingskast verschijnen, waar de rest die persoon uit kan bevrijden. De groep kan een verlies herstellen, maar mist tot die tijd vuurkracht en aandacht.
De omgeving houdt de ontsnapping grimmig
Left 4 Dead 2 zet actiehorror neer met natte straten, donkere binnenruimtes, stemmen van geïnfecteerden en het verre geluid van een horde. De overlevenden praten onderweg met elkaar, zodat hun persoonlijkheden tussen de aanvallen door naar voren komen. In Hard Rain maken stortbuien het zicht slechter en veranderen wegen in overstroomde doorgangen. Swamp Fever stuurt jullie door donker water en over smalle houten paden. De kermis in Dark Carnival is fel en kleurrijk, maar het piepen van de schoenen van een clowngeïnfecteerde kan midden tussen de attracties een nieuwe dreiging aankondigen.
Het geweld is grafisch. Geïnfecteerden raken verminkt door kogels en slagwapens; bloed en afgerukte ledematen horen bij de presentatie. Het voelt meer als een ontsnapping vol actie en horror dan als een stil horrorspel. De dialogen zorgen dat de toon niet de hele tijd plechtig blijft. Een campagne kan van een donkere weg naar een verlichte attractie gaan en de vier overlevenden daarna in een wanhopige laatste oversteek duwen.
Meer dan één manier om een sessie te spelen
De campagne is de belangrijkste co-opmodus. Dezelfde online groep van maximaal vier overlevenden kan ook Survival proberen: jullie houden één locatie vast tegen aanhoudende golven en zien hoelang dat lukt. Realism verandert de regels van de campagne. Omlijningen van overlevenden en voorwerpen verdwijnen, gewone geïnfecteerden zijn taaier en reddingskasten zijn uitgeschakeld. Een dode teamgenoot moet op een defibrillator of het volgende hoofdstuk wachten om terug te keren, waardoor een verlies binnen een level zwaarder weegt.
Survival vervangt de tocht van hoofdstuk naar hoofdstuk door één locatie en een klok die bijhoudt hoelang jullie standhouden. Beide modi hebben dezelfde groep van vier overlevenden, maar de ene sessie volgt een route naar een finale en de andere meet hoe lang het team een plek kan verdedigen.
In Versus besturen spelers de geïnfecteerden. Maximaal acht online spelers verdelen zich over twee teams van vier, spelen dezelfde hoofdstukken vanaf tegenovergestelde kanten en wisselen daarna van rol. Het ene team begeleidt de overlevenden door het hoofdstuk; het andere bestuurt speciale geïnfecteerden en probeert hun voortgang te dwarsbomen.
Scavenge heeft ook twee online teams van vier. Korte rondes draaien om benzineblikken: de overlevenden vullen een generator bij om de timer te verlengen terwijl het geïnfecteerde team ze tegenhoudt. Daarna wisselen de teams. Mutations zijn officiële aangepaste regels voor andere modi; het aantal spelers hangt af van de gekozen variant.
Bekende campagnes en routes van de community
De Steam Workshop voegt door de community gemaakte kaarten en uitbreidingen toe, waaronder Mutations van spelers. Valves officiële update The Last Stand begon als een communityproject en voegde een Lighthouse-campagne toe die op een Survival-map is gebaseerd, plus nieuwe Survival- en Scavenge-arena’s. Zo keert jullie groep terug naar dezelfde vier overlevenden, of jullie nu een complete campagne spelen of een kortere sessie in een andere modus kiezen.