Atom Zombie Smasher is een lokaal strategiespel voor maximaal drie spelers op één computer. Jij en je vrienden kijken op een stadskaart neer, sturen een helikopter op pad om burgers op te halen en leiden huurlingen tegen de zombies die dichterbij komen. Iedereen speelt op hetzelfde slagveld in plaats van een eigen personage te besturen. Co-op draait dus om samen een plan te maken en de beschikbare eenheden in te zetten. Extra spelers hebben een gamepad of joystick nodig; muis en toetsenbord zijn de standaardbediening.
Een stad wordt een korte, urgente reddingsmissie
Elke missie begint met een compacte stadskaart vol stratenblokken, burgers en zombies die aan de randen verschijnen. Je plaatst de teams en uitrusting die je tot je beschikking hebt en daarna begint de actie. De evacuatiehelikopter kan meerdere mensen tegelijk meenemen, maar heeft een vrije landingsplek nodig en tijd om aan te komen, mensen op te pikken en weer te vertrekken. De misthoorn lokt burgers naar de landingsplek. Daardoor bepaalt de locatie ook welke straten de menigte moet oversteken. Een plek die veilig lijkt, kan gevaarlijk worden wanneer besmette groepen de omliggende straten in stromen.
Meestal moet je een bepaald aantal burgers redden voordat de tijd om is. De andere manier om een missie succesvol af te ronden, is alle zombies voor het vallen van de nacht uit te schakelen. De mensen die dan nog in de stad zijn, worden automatisch gered. In beide gevallen vullen nieuwe dreigingen dezelfde kaart, terwijl de helikopter terugkomt voor een volgende lading. Als zombies burgers bereiken, kunnen die deel van de horde worden. Een straat die eerst een reddingsroute was, verandert dan in een nieuw front.
Het beeld blijft bewust abstract. Burgers zijn gele stippen, zombies roze stippen en de stad is een raster van straten. Zo zie je de verspreiding in één oogopslag, zelfs als een redding, een vuurlinie en een naderende zwerm tegelijk om je aandacht vragen. Het geweld wordt weergegeven met symbolen en veranderingen op de kaart, niet met actiescènes van dichtbij.
Je huurlingen brengen de stad in beweging
De helikopter is maar één hulpmiddel. Afhankelijk van de campagne en missie kun je infanterie, scherpschutters, artillerie, explosieven, mijnen, barricades, lokmiddelen voor zombies en meer ongebruikelijke ondersteuning inzetten. Infanterie kan door de straten bewegen en blijven schieten; scherpschutters bewaken een vuurlinie vanaf een dak; met artillerie markeer je een doelwit voor een vertraagde inslag. Sommige middelen plaats je voor het gevecht, andere richt of activeer je zodra de stad in rep en roer is.
Daardoor wordt de omgeving onderdeel van de tactiek. Gebouwen kunnen beweging of schoten blokkeren, eenheden dekking geven en onder zwaar vuur instorten. Een explosie kan een druk stadsblok vrijmaken, maar ook gebouwen vernietigen en zo veranderen welke routes voor zombies openblijven. Met een barricade leid je een route om zonder iets te doden; een lokmiddel kan zombies naar een ander deel van de stad trekken. De helikopter heeft ondertussen een landingsplek nodig die burgers kunnen bereiken voordat de horde de route afsnijdt.
Jij en je vrienden sturen eenheden vanuit hetzelfde bovenaanzicht aan. De hoofdspeler gebruikt de muis om eenheden te selecteren en bevelen te geven; extra lokale spelers kiezen eenheden met een controller of joystick en sturen ze aan. Iedereen werkt met dezelfde eenheden en kaart; er zijn geen vaste personageklassen of aparte schermen.
Bij sommige missies moet je ook een wetenschapper redden. Het redden van wetenschappers draagt bij aan onderzoek waarmee je je troepen verbetert, en eenheden doen ervaring op tijdens missies. Een ervaren scherpschutter kan zijn richtpunt sneller verplaatsen; getrainde infanterie beweegt sneller of raakt betrouwbaarder. Die upgrades geven een campagne iets van voortgang naast de volgende missie. De beschikbare huurlingen en uitrusting kunnen wel per beurt veranderen.
De uitbraak verspreidt zich tussen missies
De campagne wisselt tactische reddingsmissies af met een wereldkaart. Aan het begin van een beurt kies je een gebied om te evacueren. Een lichte uitbraak is minder gevaarlijk, maar levert ook minder punten op. In zwaar besmette gebieden wonen meer mensen en valt meer te winnen; een hoog besmettingsniveau kan zich ook naar aangrenzende gebieden verspreiden. Elke beurt laat de crisis verder oplopen. Als je steeds de makkelijke gebieden kiest, kan de uitbraak elders terrein winnen.
Na een missie krijg je overwinningspunten op basis van het aantal geredde burgers en de staat van het gebied. Onderzoek en promoties geven je nog meer reden om veilige opdrachten tegen moeilijkere reddingen af te wegen. De campagne eindigt zodra een kant het puntendoel bereikt. Een geslaagde evacuatie is dus maar één deel van het grotere conflict. Je kunt in één stad veel mensen redden terwijl de uitbraak op de kaart toch verder oprukt.
De keuze is zelden simpelweg: “neem je beste team mee.” De beschikbare huurlingen kunnen wisselen, sommigen kunnen op andere missies zitten en campagneopties kunnen invloed hebben op welke eenheden of omstandigheden verschijnen. Ook wordt de indeling van een stad voor een missie gegenereerd. Misschien krijg je hulpmiddelen die bij de kaart passen; misschien vragen je explosieven en barricades om een heel andere aanpak dan je verwachtte. Naarmate de uitbraak groeit, leveren grotere en sterker besmette gebieden meer risico op. Een slechte beurt kan de hele campagne moeilijker maken, omdat de zombies meer ruimte krijgen om zich uit te breiden.
Willekeur zorgt voor variatie, maar ook voor wrijving. Andere stratenblokken, startende eenheden, omgevingsomstandigheden en campagneaanpassingen kunnen een bekende redding anders laten verlopen. Met de ingebouwde opties kun je de regels voor een nieuwe campagne aanpassen, en het spel ondersteunt mods van spelers. Een aparte minigame, KringleJammer, draait om een helikopter met wapens en getimede golven zombies. Het is een korte arcadewissel, maar de campagne vormt het grootste deel van het spel. In de hoofdmissies plaats je nog steeds eenheden, stuur je de helikopter aan en probeer je genoeg mensen te redden of alle zombies op te ruimen. De beschikbare hulpmiddelen veranderen vaker dan het basisdoel.
De campagne heeft ook wat tijd nodig om de regels uit te leggen. Getallen op de wereldkaart geven aan hoe gevaarlijk gebieden zijn; wat je verliest als je terrein kwijtraakt, wordt duidelijker wanneer de infectie naburige gebieden bereikt. Elke vaardigheid heeft een eigen timing of plaatsingslimiet: artillerie heeft tijd nodig om een doel te bereiken, scherpschutters dekken vanaf een gebouw een vuurlinie en explosieven kunnen de stad zelf veranderen. Promoties en onderzoek belonen succesvolle missies, maar een nieuwe upgrade lost een lastige opdracht niet meteen op als de eenheid die je nodig hebt ergens anders is of deze beurt niet geselecteerd werd. Je beheert dus een wisselend team in plaats van één perfecte ploeg steeds opnieuw in te zetten.
Je kunt de campagne-instellingen aanpassen om de regels vergevingsgezinder of juist vreemder te maken, en mods kunnen nog meer veranderen. Dat helpt als een ongelukkige reeks missies geen plezier meer oplevert, al kunnen sommige wijzigingen de lengte van een campagne of het tempo waarin een kant terrein wint beïnvloeden. Er is geen matchmakingrij die lege plekken opvult: je moet zelf een lokale groep samenstellen of Steam Remote Play Together gebruiken.
Een vreemde, ingetogen apocalyps
De noodsituatie speelt zich af in een eigenzinnige sciencefictionwereld met de sfeer van het midden van de vorige eeuw. De wereldkaart en tactische weergave gebruiken weinig kleuren en kleine figuurtjes; korte stripachtige scènes geven tussen missies door wat bizarre context. De toon is soms droogkomisch of surrealistisch in plaats van een doorlopend verhaal dat alles uitlegt. De muziek en menu’s dragen veel bij aan de sfeer. Op de stadskaart bestaat de dreiging van de uitbraak uit een paar snelle vormen, niet uit gedetailleerde monsters.
Dat contrast geeft het spel een eigen toon: in elke missie maak je een sombere afweging over wie je kunt redden, terwijl de presentatie soms het absurde opzoekt. Zoek je een zombieverhaal met personages in de hoofdrol of een spel waarin je als overlevende richt en vecht, dan vind je dat hier niet. De spanning ontstaat wanneer je plan botst met een kaart die voortdurend verandert, en wanneer besmette gebieden een beheersbare campagne snel in een haastklus veranderen.
Past deze co-op bij jouw groep?
De co-op ondersteunt maximaal drie spelers op één computer. Extra lokale spelers hebben een gamepad of joystick nodig; de eerste speler kan muis en toetsenbord gebruiken. Een eigen online campagne is er niet. Steam Remote Play Together kan een lokale sessie naar vrienden streamen, maar het spel blijft co-op op een gedeelde computer.
Deze co-op past bij een kleine groep die samen één tactisch probleem op dezelfde kaart wil oplossen, in plaats van aparte personages te besturen. Iedereen geeft bevelen aan dezelfde eenheden, maar elke missie speelt zich af in een andere stad met een wisselende selectie hulpmiddelen. Genoeg burgers redden of de horde uitschakelen geeft je een direct doel; op de wereldkaart werken de uitbraak en je campagnekeuzes daarna door. De beschikbare eenheden kunnen onvoorspelbaar zijn, waardoor de eerste missies lastiger te overzien zijn. Zodra je de basismechanieken kent, kunnen reddingsmissies op elkaar gaan lijken. De korte reddingslus en aanpasbare campagne-instellingen bieden wat herspeelbaarheid, maar de missievariatie blijft beperkt. Tegenslagen kunnen zich opstapelen, dus het spel past beter bij groepen die zich aan wisselende omstandigheden aanpassen dan bij spelers die een lange reeks duidelijk verschillende missies zoeken.