Wat Archean is
Archean is een engineeringzandbox en ruimtesim in first person. Er is geen technologieboom en geen losse bouweditor: je bouwt terwijl je in de wereld staat, op de halve vleugel waar je aan bezig bent. De fysica rekent met de daadwerkelijke vorm en bedrading van je bouwsel. Lift, weerstand, stall, stabiliteit en besturing komen voort uit die vorm, niet uit verborgen stats of kant-en-klare vleugelblokken. Lucht en water draaien op dezelfde fysica, dus een vleugel die het water in duikt werkt als een hydrofoil. Vliegtuigen, boten, duikboten en terugkeervoertuigen volgen allemaal dezelfde regels, alleen met andere vormen.
Elke bouw is een machine met vermogen, brandstof, vloeistoffen, sensoren en stuwkracht. Je koppelt ze zoals je wilt en schrijft het gedrag zelf: met XenonCode, de ingebouwde programmeertaal, of met de visuele node-editor als je liever sleepdraden sleept. Autopiloten, lanceervolgorde, dokcomputers en mijnbouwrigs zijn allemaal iets dat je zelf schrijft en zelf debugt.
Samen spelen
Je speelt alleen, met vrienden of op openbare servers. Elke server bepaalt zijn eigen regels, sterrenstelsels en mods. Omdat orbital mechanics in realtime draaien, kun je bij een station van een vriend aanmeren terwijl jullie allebei met baansnelheid om de planeet scheuren. Er is geen snelheidslimiet: blijf accelereren tot 0.99c, maar het afremmen is jouw probleem.
Planeten zijn op ware grootte en ver uit elkaar, dus de kaart raakt niet op. De dag-nachtcyclus is niet gepland: planeten draaien echt, met axiale tilt, om de zon. Dus als de zon opkomt, komt dat omdat de grond onder je voeten de zon in is gedraaid. Dat merk je meteen als je een zonnefarm bouwt en wilt weten hoe lang een dag duurt. Ook zwaartekracht is iets dat je ontwerpt: er is geen zwaartekrachtgeneratorblok, dus in de diepe ruimte brand je constant 1 g of je laat je station draaien en leef je aan de binnenkant van de ring, Coriolis-wobbel en al.
Voor je begint
Adventure mode start je met blote handen op een planeet: erts scannen, delen, malen, craften. Elk onderdeel van je schip begon ooit als een rots. Creative mode geeft je alles meteen als je direct wilt gaan bouwen. Het speelveld is een jonge aarde op ware schaal met echte topografie, een enorme maan aan de hemel en nog niets levends behalve het groene spul. Druk houd je zelf: cabines worden voxel voor voxel gecontroleerd op luchtdichtheid, en je ruimteschip, duikboot of luchtschip moet die test echt doorstaan.
Schade is geen gezondheidsbalk. Dingen breken zoals ze gebouwd zijn: fysiek. Een beschadigde vleugel verliest lift en wint weerstand, waarna je een vliegtuig hebt dat naar één kant trekt. Verwacht dus geen arcadegevoel en geen laadschermen: overgangen zijn naadloos, er zijn geen muren of skyboxes, en alles is ray-traced. Je zonnestelsel is een configbestand met massa in kilograms en banen in meters, en het spel is gebouwd om te modden: een mod maak je vanuit het spel, met een officiële Blender-plugin, XenonCode en een YAML-bestand.