Zombie Panic! Source stawia naprzeciw siebie ocalałych i zombie sterowanych przez ludzi w meczach online. Ty i twoi znajomi możecie współpracować po dowolnej stronie, ale gra pozostaje PvP: nie ma tu zwykłej kampanii grupowej przeciwko zombie sterowanym przez komputer, a wbudowane boty służą do testów, nie do rozgrywki. Serwery są projektowane z myślą o meczach dla maksymalnie 24 osób, choć niektóre serwery społeczności zwiększają limit do 32. Jeśli wasza grupa szuka małego, prywatnego lobby kooperacyjnego z niezawodną SI, to kiepski wybór; jeśli lubicie chaotyczną grę drużynową, w której każda runda zamienia znajomych w rywali, zasady infekcji sprawiają, że przetrwanie jest nieprzewidywalne.
Jeden wybuch epidemii, dwie drużyny
Runda zaczyna się w lobby, w którym gracze wybierają ocalałych, zombie albo obserwatorów. Zależnie od mapy i ustawień serwera gra przydziela jednego lub kilku początkowych zombiaków, w tym silniejszego Carriera. Ocalali szukają wyposażenia na mapie, a nieumarli na nich polują. Carrier może zarażać ludzi; gdy ocalały zginie lub ulegnie przemianie, dołącza do drużyny zombie. Krok po kroku zespół próbujący uciec traci członków na rzecz tych, którzy go ścigają.
Ta zmiana stanowi sedno gry. Znajomy, który padnie na korytarzu, może po chwili wrócić z hordą i pomóc jej cię wytropić. Infekcja sprawia, że czat głosowy staje się częścią niepewności: ocalali nie zawsze wiedzą, czy ktoś nadal jest po ich stronie, podczas gdy Carrier może przekazywać informacje pozostałym zombie. Równowaga starcia zmienia się więc w jego trakcie. Ocalali mogą zaczynać z większą liczbą osób i bronią, ale zombie potrafią obrócić tę przewagę przeciwko nim.
Obie strony mają różne zadania, a nie klasy postaci czy trwałe zestawy umiejętności. Ocalali noszą broń palną, materiały wybuchowe, prowizoryczną broń do walki wręcz, amunicję i przedmioty zależne od mapy. Zombie skracają dystans za pomocą pazurów, lepszego wzroku w ciemnych miejscach, krótkich zrywów szybkości i specjalnej zdolności Carriera do zarażania oraz wykrywania ocalałych. Zwykłe zombie mogą powracać tylko ograniczoną liczbę razy w trybach Survival i Hardcore; na mapach Objective odradzają się bez limitu i nieustannie naciskają na ludzi. Carrier jest wytrzymalszy od zwykłego zombie, ale tylko on może szerzyć infekcję.
Szukajcie, dzielcie się i brońcie pomieszczenia
Ocalali zaczynają ze skromnym wyposażeniem, a większość przydatnych zapasów znajdują na poziomie. To mapa decyduje, co się pojawi; wyposażenie może też losować się inaczej między rundami, więc w znanym pomieszczeniu następnym razem może czekać inna amunicja lub broń. Ekwipunek jest niewielki, a dodatkowa broń i amunicja spowalniają was. Każdy przedmiot ma więc swoją cenę: większa siła ognia pomaga w walce, ale może też utrudnić ucieczkę przed zombie. Możecie upuszczać broń i amunicję dla znajomych, dlatego dodatkowe pudełko nabojów zyskuje na wartości, gdy trafi do towarzysza, który zrobi z niego użytek.
Poziomy sprawiają, że zwykłe pomieszczenia stają się elementem obrony. Możecie schować broń i przesuwać meble w stronę wejścia, zastawiając drogę zombie stołami, regałami i innymi luźnymi przedmiotami. Na niektórych mapach da się też użyć młotka i desek, by zabarykadować otwory. Takie przeszkody dają czas, ale nie gwarantują bezpieczeństwa: zombie mogą je zniszczyć, a źle ustawiony przedmiot może utrudniać ruch również waszej drużynie. Jeśli przejście nagle się otworzy, być może trzeba będzie porzucić pozycję i uciekać.
Zdolność Panic to sposób na ucieczkę w ostatniej chwili. Daje wam nagły zastrzyk szybkości, ale upuszczacie wtedy większość niesionych rzeczy, więc zamieniacie zapasy na dystans. Ma to znaczenie, bo szybkość i wytrzymałość ocalałego zależą od obciążenia oraz czasu biegu. Dzięki specjalnemu wzrokowi zombie mogą dostrzec oznaki zmęczenia; ocalali mogą włączyć latarkę. Pościg może rozstrzygnąć ciężki plecak, pusty magazynek albo drzwi, które nie chcą pozostać zablokowane.
Broni jest dużo rodzajów, ale na tyle mało sztuk, że starcia z bliska są ryzykowne. Na różnych mapach znajdziecie pistolety, strzelby, pistolety maszynowe, karabiny, materiały wybuchowe i improwizowane narzędzia do walki wręcz. Broń palna może zatrzymać lub spowolnić zbliżającego się zombie, ale strzały zdradzają waszą pozycję i zużywają amunicję, która może się przydać później. Broń do walki wręcz oszczędza naboje, lecz wymaga dopuszczenia nieumarłych blisko siebie. Między rundami nie odblokowujecie stałego zestawu wyposażenia; dostępne opcje zależą od mapy i serwera w danej rozgrywce.
Mapy wyznaczają cel
Mapa określa, w który z trzech oficjalnych trybów gracie. Survival to podstawowa obrona: ocalali muszą dotrwać do końca odliczania albo wyczerpać wspólną pulę żyć zombie, a zombie próbują wyeliminować ludzi. Ten tryb najbardziej kojarzy się z szukaniem zapasów, wyborem pozycji do obrony i obserwowaniem, jak rosnąca horda wystawia ją na próbę.
Mapy Objective prowadzą ocalałych przez serię zadań. Na jednym poziomie trzeba znaleźć klucze, przywrócić zasilanie lub włamać się do punktu dostępu; inny może wymagać odnalezienia paliwa lub nadajnika radiowego, przeniesienia zapasów i dotarcia do wyjścia. Niektóre przedmioty są tak ciężkie, że trzeba nieść je obiema rękami, więc nie możecie strzelać, dopóki ich nie odłożycie. W tym trybie zombie odradzają się bez ograniczeń; ocalali wygrywają po wykonaniu wszystkich celów. Szczegóły różnią się zależnie od poziomu, nadając tym samym zasadom starcia drużynowego inny przebieg w każdej rundzie.
Hardcore łączy odliczanie z trudniejszymi warunkami. Zombie otrzymują mniej obrażeń i mogą zaczynać z kilkoma Carrierami; śmierć ocalałych może wydłużać czas. Większa presja zmienia znaczenie bezpiecznego pomieszczenia lub drogi ucieczki, a większa szansa infekcji sprawia, że nierozważne trafienie jest groźniejsze. Serwery społeczności mogą też uruchamiać zmodyfikowane wersje z własnymi zasadami i dodatkami. Warsztat Steam oferuje mapy i inne treści, ale to, co napotkacie, zależy od wybranego serwera; niektóre mocno zmieniają charakter oryginalnych trybów.
Druga drużyna jest częścią horroru
Zombie nie są przewidywalnymi wrogami podążającymi za skryptem. Gracze decydują, kiedy zaatakować, rozdzielić się lub naciskać na osłabionego ocalałego, a Carrier może pomóc drużynie odnaleźć ludzi. W miarę jak kolejni ocalali się przemieniają, presja rośnie bez zaprogramowanego harmonogramu fal. To właśnie ludzcy przeciwnicy sprawiają, że ta sama mapa potrafi wyglądać inaczej w kolejnych rundach. Drużyna ocalałych, która przez kilka minut utrzymuje pozycję, może rozpaść się po jednej infekcji, a mała drużyna zombie, która zmarnuje ograniczoną liczbę żyć, może dać ludziom czas na ukończenie meczu.
Rozgrywka zależy też od przydzielonej strony. Ocalali korzystają z większego wyboru wyposażenia i realizują cele, natomiast zombie mają węższy zestaw oparty na ruchu, atakach wręcz i koordynacji. Carrier może zarażać i oznaczać ocalałego dla drużyny. Jego ryk sprawia, że zombie pojawiają się bliżej niego, zależnie od dostępnych punktów odrodzenia, a jego żółtą sylwetkę widzą wszystkie zombie. Były ocalały może pamiętać, gdzie poszła grupa przed jego przemianą, więc przeciwnicy czasem korzystają z informacji zdobytej dzięki własnym stratom. Nie ma drzewek odblokowań, trwałych ról ani rozdziałów kampanii do kontynuowania; różnorodność zapewniają runda, mapa i pozostali gracze.
Klimat łączy survival horror z topornością i fizyką starszej gry na Source. Wiele map pokazuje przyciemnione ulice, puste budynki i nagłe przejścia od cichego przeszukiwania do walki w zwarciu. Osuwająca się barykada albo ciężki obiekt przewracający kogoś mogą niespodziewanie zamienić horror w slapstick. Przemoc i gore pojawiają się często, a gra pokazuje krwawe efekty i ataki z bliska. Prosta prezentacja postaci i przestarzała grafika są częścią doświadczenia; to klasyk stworzony przez społeczność, a nie współczesna kampania filmowa.
Czego potrzebuje wasza grupa
Zombie Panic! Source jest darmowe i rozgrywa się online na serwerach społeczności. Możecie wejść ze znajomymi na ten sam serwer publiczny albo uruchomić serwer dedykowany, by kontrolować mapę i ustawienia. Gra jest przeznaczona dla maksymalnie 24 graczy, choć niektóre serwery społeczności zwiększają limit do 32. Miejsca dzielą między sobą dwie ludzkie drużyny; nie jest to 24-osobowa kooperacja przeciwko SI. Ponieważ to serwerowe PvP drużynowe, wasza grupa może dzielić mecz na serwerze społeczności z innymi graczami albo zebrać dość znajomych, by obsadzić obie ludzkie drużyny.
Nie ma oficjalnych, niezawodnych przeciwników SI, którzy zapełnią wolne miejsca. Wbudowane boty służą do testów, a nie do gry jako członkowie drużyny. Niektóre serwery społeczności dodają własne boty, ale ich dostępność i zachowanie zależą od konfiguracji serwera. Działa w systemach Windows i Linux, ale nie macOS. Obsługa kontrolerów jest ograniczona, więc załóżcie grę na klawiaturze i myszy.
Serwery społeczności mogą mieć własne mapy, pluginy, zasady i limity graczy, więc wasza grupa zagra według konfiguracji wybranego serwera. Jeśli zbierzecie dość znajomych, by rozpocząć rundę, zmieniające się drużyny i improwizowana obrona zapewnią zwięzłą grę zombie kontra ocalali, w której plany szybko mogą się posypać. Jeśli potrzebujecie botów albo samodzielnej kampanii PvE, poszukajcie czegoś innego.