In Wargame: Airland Battle voer je samen met één vriend een campagne tegen de AI. Twee soorten gameplay grijpen in elkaar: je verplaatst gevechtsgroepen over een beurtgebaseerde strategische kaart en speelt hun gevechten daarna in realtime uit. De coöp-campagne is online en bedoeld voor twee spelers in totaal. De aparte multiplayerwedstrijden kunnen maximaal twintig spelers bevatten, maar dat aantal slaat op gevechten tussen menselijke teams, niet op de coöp-campagne.
De game speelt zich af in een alternatieve Koude Oorlog, waarin de NAVO en het Warschaupact in Noord-Europa botsen. Je voert een leger aan met tanks, infanterie, verkenningsvoertuigen, helikopters en vliegtuigen. Er is geen basisbouwlaag: het draait om de plekken waar strijdkrachten elkaar treffen, de gebieden die van eigenaar wisselen en hoe je beperkte eenheden het van de ene veldslag naar de volgende afbrengen. De schaal wisselt van een kaart met wegen en zones naar een slagveld waarop diezelfde eenheden in realtime bewegen en vuren.
Een campagne op de strategische kaart
Airland Battle bevat vier campagnes. Twee speel je aan de kant van de NAVO en twee met het Warschaupact, elk met eigen doelen en AI-gedrag. Een campagne begint op een regionale kaart die in zones is verdeeld. Gevechtsgroepen verplaatsen zich over wegen, betwisten locaties en proberen het doel van het scenario te halen. Dat kan betekenen dat je vijandelijke zones inneemt of een invasie tegenhoudt. Tussen de confrontaties bouw je geen permanente basis. De controle over gebieden, versterkingen en de toestand van elke gevechtsgroep bepalen welke troepen aan het begin van een gevecht beschikbaar zijn.
Campagnebeurten verbinden de grote kaart met tactische confrontaties. Als vijandelijke gevechtsgroepen elkaar treffen, begint een realtime gevecht; de wegen en zones die je op de strategische kaart beheerst, bepalen mede waar je begint. Duurt een gevecht langer dan één beurt, dan behoud je de zones die je aan het einde van de vorige beurt in handen had. Een gevecht kan eindigen in winst, verlies of gelijkspel zonder dat de hele campagne meteen voorbij is. De kaart blijft veranderen en de AI verplaatst haar eigen groepen zodra jouw beurt voorbij is. Daardoor bestaat de campagne niet uit een reeks losse schermutselingen: lokale uitkomsten veranderen hoe het grotere conflict verloopt.
Ook een lange campagne heeft een praktisch stoppunt. Als een speler tijdens een online campagne vertrekt, wordt het spel opgeslagen en gepauzeerd. Je kunt de campagne later opnieuw starten via het menu met opgeslagen spellen en doorgaan tegen dezelfde tegenstander. Je kunt niet naadloos midden in een lopend gevecht terugkeren, maar een onderbreking dwingt je niet om de hele oorlog opnieuw te beginnen.
De eenheden waarmee je een gevecht ingaat, komen uit de gevechtsgroepen van de campagne. Die werken ongeveer als legersamenstellingen, maar er staat iets blijvends op het spel: verloren eenheden ben je de rest van de campagne kwijt. Het moreel bepaalt hoe weerbaar een groep is en de initiatiefwaarde hoeveel eenheden je aan het begin van een tactisch gevecht kunt inzetten. Een terugtocht of vlucht kan een gevechtsgroep ook van de kaart halen. Elke ontmoeting werkt zo door in de volgende. Zelfs een overwinning kan een strijdmacht verzwakken, en een lastig gevecht kan veranderen welke opties er op de strategische kaart nog over zijn.
Tijdens strategische beurten heb je een beperkte voorraad politieke punten. Daarmee kun je versterkingen oproepen of strategische aanvallen uitvoeren, zoals verkenning en aanvallen die vijandelijke troepen verzwakken. De exacte keuzes hangen af van de campagne en de strijdkrachten die meedoen. Op deze kaart verloopt alles per beurt: je kunt het front bekijken en bevelen geven voordat de AI reageert. Zodra de legers botsen, verandert het tempo. Dan loopt het realtime gevecht door en zijn beweging, versterkingen en de controle over commandoposten direct van belang.
De vier campagnes geven de coöp-modus verschillende doelen en kanten. In de ene campagne trekt jouw kant mogelijk vijandelijk gebied binnen; in een andere verdedig je je tegen een invasie. Het zijn niet vier namen voor dezelfde wedstrijd: de briefings stellen eigen voorwaarden, limieten voor legers en verwachte moeilijkheidsgraden vast. Doordat de strategische kaart blijft bestaan, kan een gelijkspel of nederlaag ook het front beïnvloeden in plaats van na elk tactisch gevecht alles terug te zetten.
Gevechten vinden in realtime plaats
Aan het begin van een gevecht zet je eenheden in. Versterkingspunten begrenzen hoeveel troepen beschikbaar zijn; wat je op het slagveld plaatst, vormt het leger waarop je tijdens het gevecht kunt terugvallen. Zodra de inzetfase voorbij is, begint de realtimefase. Eenheden bewegen over het slagveld, veroveren commandoposten en krijgen versterking terwijl de strijd zich ontwikkelt. De overwinningsvoorwaarden verschillen per wedstrijd. Bij Destruction verdien je punten door vijandelijke eenheden te vernietigen, bij Economy verzamel je versterkingspunten en bij Conquest verover en behoud je gebied.
Legersamenstellingen bepalen welke soorten eenheden je kunt inzetten. Je bouwt een deck voor één kant, de NAVO of het Warschaupact, met keuzes uit infanterie, tanks, ondersteuningsvoertuigen, helikopters en vliegtuigen. Eenheden kosten verschillende aantallen punten en vervullen verschillende taken; de game biedt een groot arsenaal in plaats van een kleine, vaste groep helden. Nationale decks hebben eigen beperkingen en bonussen, waaronder toegang tot prototypen. Dat is iets anders dan de blijvende troepen in een campagne: een multiplayerdeck is een vooraf samengestelde voorraad, terwijl campagnegroepen tijdens de oorlog definitief eenheden kunnen verliezen.
De camera kan uitzoomen om een groot deel van de kaart te tonen, of dichter naar een bepaald gevecht bewegen. Terrein verandert hoe je het slagveld leest: steden, bossen, heuvels en wegen verdelen grote gebieden in kleinere stukken en zichtlijnen. Het arsenaal bevat land- en luchtmacht. Tanks kunnen oprukken onder vliegtuigen, infanterie kan door bebouwde gebieden trekken, helikopters kunnen het front oversteken en ondersteunende eenheden kunnen verderop helpen. De game draait om gecombineerde strijdkrachten op grote kaarten, niet om directe besturing van één groep of personage.
Die schaal is een deel van de aantrekkingskracht, maar stelt ook praktische grenzen. De tutorials leggen de basis uit, maar er blijft veel informatie om te leren. Eenheden hebben verschillende mogelijkheden en op één kaart kunnen meerdere gevechten tegelijk plaatsvinden. Airland Battle geeft je zowel een strategisch overzicht als gedetailleerde beelden van lokale gevechten. Toch kan de hoeveelheid informatie lastig zijn voor een groep die een lichte RTS zoekt die meteen duidelijk is. Dezelfde eenheden en gevechtssystemen komen terug in schermutselingen en online multiplayer.
De sfeer komt voort uit het brede zicht op een fictief conflict in 1985, niet uit een cast met persoonlijke verhaallijnen. Je ziet Koude Oorlog-materieel door Scandinavische landschappen rijden en kijkt vervolgens hoe het verre front verandert in rook, inslagen en losse voertuigen onder vuur. Door de schaal voelt een veldslag als een front dat voortdurend verschuift; als de camera ver is uitgezoomd, kunnen eenheden wel klein op het scherm zijn. De setting gebruikt herkenbaar militair materieel, ook al verzint de campagne een alternatieve geschiedenis.
Waar coöp past binnen multiplayer
De online campagne is de modus waarin jij en één vriend samen tegen de AI spelen. Je kunt in de lobby van de Online Campaign een vriend uitnodigen. Jullie delen het campagnedoel en gaan samen door de strategische beurten en realtimegevechten.
Voor kortere sessies heeft multiplayer ook instelbare wedstrijden met vrienden of andere spelers. De host kiest het aantal spelers, de kaart, de opstelling van de teams en de overwinningsvoorwaarden; een privéruimte is alleen op uitnodiging toegankelijk. Online wedstrijden ondersteunen maximaal twintig spelers, ook als teams van tien tegen tien. In die grote gevechten nemen menselijke teams het tegen elkaar op; ze zijn dus een aparte optie voor groepen die een competitieve wedstrijd willen in plaats van een coöpcampagne tegen AI. Schermutselingen tegen AI met verschillende teamgroottes start je via het Solo-menu. Dat is niet hetzelfde als de Online Campaign en maakt de coöp-campagne niet groter.
Online hosten loopt via de Eugen.net-dienst van de game. Je kunt een privésessie maken en een vriend uitnodigen; open sessies verschijnen in een multiplayerlijst. Cross-platform multiplayer wordt ondersteund, maar de compatibele besturingssystemen zijn niet gespecificeerd. Controleer vooraf of de platforms in jullie groep samen kunnen spelen. Open matchmaking garandeert niet dat er op elk moment een volle lobby is. Voor de coöpcampagne is een uitnodiging aan een vriend daarom de praktische route. De limiet van twintig spelers geeft context voor multiplayer in het algemeen, geen garantie op een volle wedstrijd.
Een militaire campagne voor twee
Airland Battle past bij groepen die kaartbeslissingen en details van een militaire RTS in dezelfde sessie willen. De coöp-modus geeft die opzet een gezamenlijk doel: een campagne door meerdere beurten loodsen en daarna zien wat er op het front gebeurt in gevechten waarin verschillende delen van de kaart tegelijk actief kunnen zijn. De vier scenario’s, twee facties, veranderende gevechtsgroepen en legersamenstellingen voor andere modi bieden verschillende manieren om het brede aanbod aan eenheden te leren kennen.
Dit is een uitgebreidere ervaring dan een snelle coöp-actiegamesessie. Een campagne loopt over meerdere beurten en tactische gevechten, dus reken op een volwaardig strategiespel en niet op een korte wedstrijd met een verhaal eromheen. Dezelfde complexiteit die zorgt voor veel eenheden en mogelijke uitkomsten kan de interface en het slagveld druk maken. De campagne is beperkt tot twee spelers en online spelen steunt op de multiplayerdienst van de game. Als die grenzen bij jullie groep passen, zit de eigen aantrekkingskracht in een coöpcampagne waarin strategische verplaatsingen en realtimegevechten deel uitmaken van dezelfde oorlog die zich verder ontwikkelt.