The Haunted: Hells Reach is een snelle third-person horrorschieter waarin jij en maximaal drie vrienden demonen bevechten op vervloekte plekken. De belangrijkste co-opmodus, Inferno, maakt van elke map een gevecht met vier golven en een eindbaas. In een andere modus blijft een eindeloze horde komen tot jullie groep het niet meer volhoudt. Je kunt online spelen, via een lokaal netwerk of samen op één pc met splitscreen. Steam Remote Play Together wordt ook ondersteund, dus er zijn meerdere manieren om vrienden in dezelfde match te krijgen.
In Inferno verschuift het doel terwijl je overleeft
Inferno past goed bij een groep die samen een run met een duidelijk einde wil spelen. Je begint in een spookarena en vecht tegen opeenvolgende golven hellewezens. Voor elke golf moet je een bepaald aantal vijanden uitschakelen; zodra jullie dat aantal halen, volgt de volgende. Als je alle vier de golven doorstaat, gaat de match naar een aparte arena met Abaddon, een enorme demonische eindbaas. Het idee is makkelijk te volgen, maar vijanden komen van alle kanten, dus je blijft in beweging.
Kills stuwen de run ook vooruit. Naarmate je score stijgt, ontgrendel je wapenupgrades; explosieve pickups en verborgen speciale wapens bieden extra manieren om de horde uit te dunnen. De standaarduitrusting bestaat uit een pistool, shotgun, machinegeweer en mes. Vuurwapens zijn handig op afstand, terwijl het mes en aanvallen van dichtbij vijanden kunnen verdoven die te dichtbij komen. Ontwijken, geladen mêleeaanvallen en executies geven het schieten vanuit derde persoon een rauw ritme: een schot kan je even lucht geven en een goed getimede klap kan dat moment omzetten in een tegenaanval.
Het gezamenlijke doel sluit een strijd om de score niet uit. Je eigen kills en combo’s leveren punten op terwijl iedereen naar het doel van de volgende golf werkt. Een match is dus zowel een gezamenlijke overlevingsrun als een vriendschappelijke competitie om de hoogste score. Die score hoort bij de sessie en wordt geen personagevoortgang voor een volgende match. Zo kun je runs eenvoudig met elkaar vergelijken zonder aparte klassen of builds te moeten leren.
Het mêleesysteem hangt samen met overleven. Je kunt een handlanger neerslaan en daarna executeren om gezondheid terug te krijgen. Herstel gebeurt dus op armlengte in plaats van op veilige afstand. Dat is een riskante ruil als de map vol vijanden zit: een executie kan wat ademruimte geven, maar je moet naar een verdoofde vijand toe en komt binnen bereik van andere wezens. Je vrienden vechten in hetzelfde gebied, dus hun hulp en jouw poging om te herstellen kunnen tegelijk plaatsvinden.
De arena blijft onrustig door stenen die tijdens een match verschijnen. Een blauwe Chronostone start een aftelklok. Vernietig die op tijd en je voorkomt het omgevingseffect van de map. Wacht je te lang, dan neemt een handlanger de steen mee en verandert de opdracht in een achtervolging door de horde. Gebeurtenissen verschillen per map en kunnen het volgende stuk lastiger maken, bijvoorbeeld met dichte mist die je zicht beperkt of vlammen op de grond. De match draait dus om meer dan een killscore: een actieve steen kan een golf onderbreken en midden in het gevecht een tweede doel toevoegen.
Een gevallen jager laat een Soulstone achter. Vernietig die voordat een handlanger hem steelt en de speler kan terugkomen; verlies je de steen uit het oog, dan wordt de redding een bewegend doelwit. Ook Healthstones kunnen worden meegenomen, waardoor een groep onder druk minder herstelmogelijkheden overhoudt. Die voorwerpen zorgen tijdens een hordematch voor kleine, dringende beslissingen zonder dat het spel een co-opshooter met klassen wordt. Alle vier de jagers gebruiken dezelfde basisgevechtssystemen; er zijn geen aparte personagekrachten om op elkaar af te stemmen.
Nog een golf of eindeloos standhouden
Survival haalt de golfdoelen en de eindbaas van Inferno weg. De vijanden blijven in steeds grotere aantallen komen tot alle menselijke spelers dood zijn. Elke ronde draait om zo lang mogelijk volhouden en kijken hoe hoog de score oploopt. Er verschijnen Healthstones, maar het Chronostone-doel voorkomt niet dat omgevingseffecten plaatsvinden. Weer en gebeurtenissen op de map horen bij de druk die je moet doorstaan in plaats van bij een dreiging die je groep kan uitschakelen.
Inferno en Survival delen hun wapens, vijandendruk en mapselectie. Het zijn varianten op dezelfde actie, geen campagne met hoofdstukken. Een aparte Santa Town-missie voegt een eenmalig doel toe, maar de hoofdmodi blijven op zichzelf staande arenaruns. De game bewaart de uitrusting van een jager niet voor een volgende sessie. Wapenupgrades en score lopen tijdens een match op en worden na afloop gereset. Zo blijft elke uitdaging afgebakend: haal vier golven en neem het op tegen Abaddon, of blijf in Survival tot de horde je uiteindelijk overweldigt.
Er is wel ruimte om voor een volgende avond een ander doel te kiezen. Vijf moeilijkheidsgraden, van Beginner tot Nightmare, veranderen hoe zwaar dezelfde arena’s aanvoelen. De latere Hardcore-optie verhoogt de inzet en heeft eigen prestaties voor het voltooien van maps. Steam-leaderboards geven nog een reden om een vertrouwde map opnieuw te spelen; elke arena heeft een eigen omgeving en gebeurtenissen om te leren kennen. De kern blijft hetzelfde: vechten, upgraden, de arena in de gaten houden en de run gaande houden.
Demonen kunnen naar de andere kant overstappen
De twee andere modi geven hetzelfde gevecht een competitieve draai. In Battle nemen maximaal vier menselijke spelers het op tegen maximaal vier demonenspelers. De menselijke kant vecht nog steeds tegen gewone handlangers, terwijl demonenspelers bij het andere team kunnen aansluiten en vanaf de demonenkant aanvallen. Dat verandert het ritme van een gewone hordematch: je vrienden krijgen zowel de vijanden van de game als tegenstanders die zelf kiezen waar en wanneer ze aanvallen.
Demonizer begint meer als een co-opmatch en verandert de teams zodra jagers sterven. Een gevallen mens wordt een demon en jaagt op de overlevenden; een demon doden kan die speler weer in een mens veranderen. De laatste speler die mens blijft, wint. Het is een kleinere, veranderende wedstrijd in plaats van een vaste teamstrijd. De match beweegt zo tussen samenwerken en competitie zonder dat de map of besturing verandert.
Het menu biedt vier modi, maar de aanbevolen co-opmodi zijn vooral Inferno en Survival. Battle en Demonizer passen bij groepen die tegen elkaar willen spelen of van kant willen wisselen. In de twee co-opmodi vormen alle menselijke spelers samen één team tegen de vijanden van de game. De vier modi zijn gericht op snelle arena-actie, niet op langetermijndoelen of personagebuilds. De vier beschikbare jagers zien er anders uit, maar hebben geen eigen vaardigheden.
Kies hoe je een scherm deelt
Online co-op ondersteunt maximaal vier spelers en LAN-co-op is ook beschikbaar. Als je met z’n allen in dezelfde kamer bent, kunnen op de pc maximaal vier spelers splitscreen spelen. Elke extra speler heeft een controller nodig. Wijs de controller toe in Steam Big Picture en druk daarna op Start om mee te doen. Dat maakt de game geschikt voor een groep op de bank met meerdere controllers, maar splitscreen met toetsenbord en muis is er niet.
Steam Remote Play Together werkt met de splitscreenmodus. Eén persoon start de game en vrienden kunnen op afstand via Steam aan die lokale sessie deelnemen; iedereen deelt het scherm en de computer van de host. Dat is handig als maar één iemand de game bezit, maar het verschilt van online co-op waarbij iedere vriend een eigen exemplaar start. Wil je allemaal je eigen scherm gebruiken, kies dan de online modus.
De game is beschikbaar voor Windows; iedereen die online meespeelt heeft dus een Windows-pc nodig. Online en via LAN spelen kan, maar openbare lobby’s kunnen leeg zijn. Hoe betrouwbaar online hosten is, blijft onduidelijk, vooral met de dedicated-servertool of wanneer een speler host. Lokale splitscreen en Steam Remote Play Together zijn duidelijkere manieren om een sessie met vrienden op te zetten.
Een ruwe horror-arcaderun
De setting bestaat uit duistere ruïnes, oude begraafplaatsen, mijnen en andere spookachtige plekken. Demonen, bloed en plotselinge golven geven de game een horrorachtergrond, maar het speelt meer als een hectische arcadeschieter dan als langzame horror. De toon is campy actiehorror, en de vier jagers laten tijdens gevechten af en toe een korte opmerking vallen. De maps zorgen voor griezelige locaties en wisselende gevaren; de match zelf draait om overleven en vechten.
Die directheid kan de game ook zwaar en repetitief maken. Er blijven vijanden verschijnen, richten kan je blikveld vernauwen en genezen via executies maakt mêleegevechten onderdeel van de druk. De drukke actie en onbekende mechanismen kunnen de leercurve steil maken. Beginner is een mildere instap, maar je moet nog steeds leren hoe wapens, mêleeaanvallen en de stenen op de map werken. De uitdaging speelt een grotere rol dan personagevoortgang of de ontknoping van een campagne.
The Haunted: Hells Reach past bij je groep als je een compacte demonenjacht met verschillende arena’s, steeds zwaardere golven en de mogelijkheid om samen op de bank te spelen zoekt. Inferno heeft een duidelijk slot, Survival kent geen eindstreep en in de versusmodi kunnen vrienden demonen besturen. De game past minder goed bij groepen die een uitgebreide campagne of builds verwachten die van de ene avond naar de andere meegaan. De aantrekkingskracht zit in de co-opgevechten, de vreemde gevaren op elke map en proberen de horde nog een ronde langer vol te houden.