Space Engineers to sandbox, w którym budujesz maszyny, stacje i bazy w układzie słonecznym, gdzie obiekty można niszczyć. Ty i znajomi możecie dołączyć online do świata Creative albo Survival, wspólnie pracować nad tymi samymi projektami lub tworzyć rywalizujące frakcje. Na PC wspólny świat może pomieścić do 16 graczy, ale faktyczny limit sesji ustala host lub serwer. Gra nie narzuca ról ani jednej ścieżki rozwoju. Wasza ekipa wybiera, czy projektuje statek kosmiczny, próbuje przetrwać, by go zbudować, eksploruje planetę czy wspólnie podejmuje się scenariusza.
Wspólny świat bez wspólnego scenariusza
Nowy świat daje grupie miejsce do budowania i eksploracji, ale niekoniecznie serię zadań do wykonania. Niektóre scenariusze opowiadają historię albo wyznaczają konkretny cel. Większość to otwarte sandboxy, w których gracze sami wybierają wyzwania; możecie też uruchomić światy niestandardowe lub z Warsztatu Steam. Taka swoboda pasuje znajomym, którzy chcą rozwijać projekt bez czekania, aż gra wskaże kolejną misję. Może za to brakować jej wyraźnych wskazówek grupom, które szukają znaczników celów i końcowego poziomu.
Światy wieloosobowe mogą być prywatne, dostępne tylko dla znajomych albo publiczne. Jeden gracz może hostować sesję, a serwer dedykowany utrzymuje świat online nawet wtedy, gdy host nie gra. To przydatne przy dłużej trwającym wspólnym zapisie, ale wymaga więcej konfiguracji niż dołączenie do świata znajomego. Wspólna gra odbywa się online; wersja PC nie oferuje lokalnego podzielonego ekranu. Crossplay również zależy od serwera: gracze Steam na PC mogą dołączać do serwerów dedykowanych zgodnych z EOS, natomiast serwery PC prowadzone przez Keen pozostają dostępne tylko dla PC.
Kooperacja to zestaw narzędzi, a nie kampania z przydzielonymi funkcjami. Możecie wspólnie spawać kadłub statku, transportować rudę przez linię produkcyjną, pilotować nowy pojazd albo bronić bazy, gdy ktoś inny ją naprawia. Frakcje pomagają grupom organizować członków, zarządzać dostępem do wspólnych konstrukcji i określać relacje z innymi frakcjami. Gra nie wyznacza inżyniera ani pilota; takie zadania wynikają z projektów, które wybierzecie.
W Creative sam projekt staje się celem
Creative daje nieograniczone zasoby i pozwala natychmiast stawiać bloki. Możesz zbudować małego łazika, zaprojektować bazę na planecie albo przetestować statek bez wcześniejszego wydobywania materiałów. System konstrukcji wykorzystuje duże i małe gridy oraz bloki funkcjonalne, takie jak silniki, koła, podwozia, drzwi, rotory, tłoki, przenośniki, wieżyczki, źródła energii i maszyny produkcyjne. Blueprinty pozwalają zachować grid do ponownego wykorzystania, a narzędzia symetrii pomagają tworzyć projekty z równymi bokami.
Najwięcej frajdy daje zmienianie projektu w działającą maszynę. Statek to coś więcej niż jego sylwetka: silniki potrzebują energii, grid musi ją magazynować lub wytwarzać, a sterowanie powinno wskazywać właściwy kierunek. Rotory i tłoki łączą ruchome części; podwozia i łączniki spinają gridy; przenośniki przesyłają materiały między zgodnymi blokami. Możecie zbudować frachtowiec, mobilną platformę wiertniczą, pojazd terenowy albo coś z większą liczbą dział, niż wymaga pierwotne zadanie. Bloki mogą jednak zostać uszkodzone lub zniszczone, więc konstrukcja powinna wytrzymać wyprawę w niebezpieczne miejsce.
Kilka osób może równocześnie pracować nad różnymi częściami jednego gridu, a potem wspólnie wejść na pokład i go przetestować. Jedna osoba może zająć się kokpitem i kształtem statku, inna zasilaniem oraz silnikami, a kolejna magazynem lub wieżyczką. To przykłady współpracy między systemami, nie klasy przydzielane przez grę. Możecie też budować osobne pojazdy i później zebrać je w jednym świecie. Creative sprzyja eksperymentom, ale bez zewnętrznego wyzwania to do was należy wybór następnego projektu.
Survival łączy budowanie z otoczeniem
Survival korzysta z tych samych narzędzi, ale konstrukcje wymagają zebranych i przetworzonych materiałów. Wydobywasz rudę z asteroid lub terenu, transportujesz ją do rafinerii i assemblerów, a potem zmieniasz w komponenty do bloków. Spawarka montuje bloki w grid, a szlifierka rozbiera istniejące i odzyskuje część komponentów. Gotowy statek to widoczny rezultat dłuższego procesu: znaleźć zasób, przywieźć go do bazy, przetworzyć i złożyć maszynę, która dotrze dalej albo przewiezie więcej ładunku.
Twój inżynier potrzebuje też energii i systemów podtrzymywania życia. Prąd zasila bloki gridu, a tlen i wodór są ważne dla skafandra i niektórych systemów statku. Gdy aktywne są ustawienia survivalowe, brak energii lub paliwa to coś więcej niż wada projektu: wyprawa może stracić systemy niezbędne do dalszego działania. Tryb uwzględnia odradzanie, a ustawienia świata zmieniają poziom trudności. Grupa może poprzestać na użytecznej bazie i małym pojeździe albo zaplanować statki, stacje i ambitniejsze przedsięwzięcia.
Wspólne obowiązki można podzielić między te same połączone maszyny. Jedna osoba może polecieć statkiem górniczym, gdy ktoś inny przetapia rudę albo powiększa magazyn; kolejna buduje następny pojazd lub pilnuje uszkodzonego gridu. Przenośniki przemieszczają przedmioty między połączonymi blokami, a blueprint może wyświetlić zapisany projekt do zbudowania w świecie. W Survival nawet dobry plan wymaga materiałów i pracy. Złożony blueprint daje więc znajomym zarówno cel, jak i projekt związany ze zbieraniem zasobów.
Eksploracja może prowadzić do walki, handlu albo odzyskiwania wraków
Planety, księżyce, asteroidy i otwarta przestrzeń dają grupie miejsca do poszukiwania surowców i wykorzystania pojazdów. Grawitacja, teren i atmosfera zmieniają wymagania wobec gridu. Łazik sprawdzający się na planecie nie nadaje się automatycznie do podróży kosmicznych, a statek zaprojektowany do próżni wymaga napędu i systemów pomocniczych dopasowanych do celu. Prawa fizyki dotyczą maszyn i terenu: możecie wiercić lub zmieniać powierzchnię, a statki i konstrukcje otrzymują obrażenia blok po bloku.
Mapa nie jest pusta. Statki transportowe, stacje i spotkania mogą wskazać miejsca warte odwiedzenia, a frakcje NPC tworzą relacje poza waszą grupą. System ekonomii i kontraktów dodaje opcjonalne aktywności: dostarczanie ładunków, szukanie zaginionych gridów, odzyskiwanie wraków, złomowanie celów czy przyjmowanie kontraktów PvE przeciw wrogim konstrukcjom. Kontrakty i stacje wyznaczają konkretniejszy kierunek niż swobodna sesja budowania, ale to wasza ekipa wybiera trasę i pojazdy.
Niektóre spotkania potrafią zmienić starannie zaprojektowany statek w plac budowy. Uszkodzony silnik, zepsuty przenośnik lub brakujący blok zasilania wpływa na możliwości gridu; konstrukcje można też rozmontować, by odzyskać materiały. Globalne spotkanie z Factorum oznacza starcie z umocnieniami i szansę na odzyskanie cennej technologii. To powód, by opuścić bazę, ale nie każdy zespół musi walczyć lub realizować kontrakty. Zależnie od scenariusza i ustawień świat może skupiać się na budowaniu i eksploracji albo dodawać przeciwników, misje i konflikty frakcji.
Handel w trybie wieloosobowym ma też wymiar społeczny. Zbudowane przez graczy bloki Store umożliwiają wymianę zasobów i zapasów, w tym gazów takich jak wodór i tlen. Możecie korzystać z ekonomii wspólnego świata do tankowania i organizowania logistyki albo skupić się na stacjach i kontraktach już dostępnych w grze. Dodaje to strukturę, nie zmieniając Space Engineers w przygodę z ustalonymi klasami: na pierwszym planie nadal pozostaje statek, stacja lub zadanie.
Fizyka zmienia świat w warsztat
Space Engineers traktuje maszyny jak obiekty z masą i ruchomymi częściami, a nie dekoracje. Stację można przebudować, łazik może stracić koło, a statek rozpaść się, gdy jego bloki zostaną uszkodzone. Wasze konstrukcje mają przez to konkretne wymagania: frachtowiec potrzebuje przestrzeni i napędu, ruchome ramię zależy od zawiasów lub tłoków, a placówkę trzeba dopasować do krajobrazu. Kolizje i błędy podczas budowy mają widoczne skutki zamiast po prostu przywracać czysty blueprint.
Dźwięk i wygląd zmieniają się między spokojną podróżą w kosmosie a pojazdem podskakującym na nierównym terenie. Planety mają atmosferę, grawitację i różne krajobrazy; w kosmosie czekają asteroidy, stacje oraz duże odległości między celami. Skala tworzy wyraźny kontrast: twoja postać to mały inżynier w skafandrze, ale po kilku sesjach budowania grupa może mieć stację lub statek wielki jak dom. Klimat praktycznego science fiction tworzą narzędzia i maszyny, a nie przerywniki filmowe.
Jak dużo struktury potrzebuje wasza grupa?
Sandboxowy zapis nie ma obowiązkowego zakończenia. Scenariusze mogą dodać historię lub wyzwanie, a otwarty świat zostawia graczom wiele celów. Creative pasuje znajomym, którzy chcą przede wszystkim budować; Survival dodaje wydobycie, przetwarzanie, energię, systemy podtrzymywania życia i odzyskiwanie materiałów. Zawartość Warsztatu Steam i mody mogą rozszerzać lub zmieniać świat, ale każdy serwer określa, na co pozwala. Systemów trzeba się też nauczyć; sterowanie, funkcje bloków, gridy i ustawienia survivalowe to sporo informacji na początek.
Space Engineers pasuje znajomym, którzy lubią zamieniać pomysły w działające maszyny i sami wyznaczają sobie cele. W jednej sandboxowej grze dostajecie wspólne światy, współpracę przy budowie, łańcuchy zasobów, eksplorację, opcjonalne kontrakty oraz aktywności PvE i rywalizację. Jeśli szukacie kampanii kooperacyjnej o wyraźnym tempie, przypisanych rolach albo krótkiej serii poziomów, ten świat wymaga od grupy więcej wyobraźni. Jeśli projekt jest celem, może nim być baza, flota, szlak handlowy albo po prostu pierwszy statek, który nie rozpadnie się przed opuszczeniem planety.