W Crypt of the NecroDancer loch porusza się w rytm muzyki. Możesz grać w podstawową wersję lokalnie ze znajomym na jednym urządzeniu; ten tryb jest przeznaczony dla dwóch osób. Rozszerzenie Synchrony podnosi lokalny limit do czterech graczy i dodaje natywną kooperację online dla maksymalnie ośmiu. To osobne limity: ośmiu graczy online nie oznacza, że można dołączyć do nich jeszcze cztery osoby lokalnie. W każdym trybie rytm jest częścią zasad. Poruszaj się, atakuj i obracaj w odpowiednim momencie, gdy przeciwnicy przemierzają te same pulsujące pomieszczenia.
Loch, który trzyma takt
Każda próba prowadzi przez zmienny zestaw pomieszczeń ułożonych na siatce. Podstawowy ruch jest prosty: naciśnij kierunek, by przesunąć się o jedno pole, i zrób to w rytm muzyki. Ataki i wiele działań przeciwników również podążają za tym samym rytmem. Jeśli za długo czekasz, gubisz takt albo naciskasz inny kierunek, niż zamierzałeś, możesz stracić rytmiczną serię lub narazić się na niebezpieczeństwo. Między ruchem gracza a reakcją potworów nie ma osobnej tury. Całe pomieszczenie porusza się razem, takt po takcie.
Wspólny rytm sprawia, że sterowanie różni się od typowego dungeon crawlera. Nie wybierasz opcji w menu, podczas gdy świat czeka; odczytujesz wzór i decydujesz o ruchu, gdy ścieżka dźwiękowa nadal gra. Mnożnik groove nagradza serię działań wykonywanych bez przerwy w rytmie, więc nawet spokojny korytarz może być małym sprawdzianem refleksu. Wrogowie mają własne rytmy i wzorce ruchu. Szkielet może przesuwać się co drugi takt, podczas gdy zasięg i sposób zbliżania się smoka wymagają innej reakcji. Uczysz się, jak poszczególne stworzenia zajmują pola, a potem ruszasz lub atakujesz, gdy ich wzorzec zostawia okazję.
Ścieżka dźwiękowa nie jest ozdobą nałożoną na walkę. Daje wyraźny puls, za którym możesz podążać; rytm wskazują też sygnały wizualne. Regularne tempo może ułatwić odczytanie skomplikowanego pomieszczenia, ale zatłoczona walka potrafi sprawić, że ten sam rytm staje się stresujący. Jeśli takt nie jest jeszcze automatyczny, dostępne są opcje ułatwień dostępu i ustawienie gry bez wejść ograniczonych czasem, choć zmienia ono główne wyzwanie. Podstawowa wersja obsługuje klawiaturę, kontroler i podłączaną przez USB matę taneczną. Możesz więc ograniczyć się do naciskania kierunków albo ruszać się w rytm.
Próby, strefy i trwałe ulepszenia
Główna trasa prowadzi przez cztery strefy, z których każda ma innych przeciwników, układy pomieszczeń, bronie i zagrożenia. Między podejściami pomieszczenia są składane na nowo, więc zapamiętanie stałej trasy nie wystarczy. Zbierasz złoto i wyposażenie, wybierasz bronie według ich zasięgu i znajdujesz przedmioty obronne. Na końcu czekają bossowie, których wzorce ataków trzeba odczytać z wyprzedzeniem większym niż jeden takt. Włócznia sięga dalej niż sztylet, ale jej przydatność zależy od tego, które pola są bezpieczne i jak rusza się kolejny przeciwnik.
Porażka kończy próbę, ale nie kasuje każdego rodzaju postępu. Diamenty zebrane w krypcie odblokowują trwałe ulepszenia i więcej wyposażenia na kolejne podejścia. Wracasz z większym wyborem narzędzi, nie z gwarancją, że następne pomieszczenie będzie łatwe. Powtarzane próby mają dzięki temu długoterminowy cel, a decyzje podejmowane w danej chwili wciąż wiążą się z ryzykiem. Nowa broń może zmienić twój zasięg, ale nie naprawi kroku wykonanego w złym rytmie w zatłoczonym pomieszczeniu.
Wyposażenie każe również zwracać uwagę na geometrię. Krótka broń może przydać się, gdy wróg podejdzie blisko; większy zasięg pozwala czasem zaatakować przez puste pole. Pancerz i inne przedmioty mogą zmniejszyć koszt błędu, ale przeciwnicy nie czekają grzecznie na swoją kolej. Musisz wiedzieć, które pola obejmuje twoja broń i czy następny ruch nie zostawi cię w zasięgu ataku. Ekran jest kompaktowy, ale pozycja ma takie samo znaczenie jak rytm.
Złoto i diamenty mają inne zastosowania. Złoto pomaga w bieżącej próbie, a diamenty zasilają trwałe odblokowania między rozgrywkami. Możesz podjąć niewielkie ryzyko dla natychmiastowej korzyści, nie zakładając, że każde pokonane pomieszczenie przyniesie stały postęp. Nawet krótka próba może przybliżyć cię do nowego wyposażenia, ale przy kolejnym zejściu czekają inne pomieszczenia i wzorce przeciwników.
W głąb krypty można schodzić na kilka sposobów. Standardowy tryb prowadzi przez strefy; inne pozwalają skupić się na wybranym obszarze lub dodać warunki wyzwania. Codzienne i rankingowe wyzwania dają wspólny format do porównania, a edytor poziomów i zawartość Warsztatu dodają pomieszczenia oraz zasady przygotowane przez graczy. W grze jest 15 grywalnych postaci, ponad 40 utworów i kilka remiksów ścieżki dźwiękowej. To nie tylko zmiany wyglądu: postacie mogą modyfikować podstawowy rytm lub zasady walki, przez co znane pomieszczenie stawia inne wymagania.
Codzienne wyzwanie łatwo porównać ze znajomymi: wszyscy trafiają na te same warunki i mogą sprawdzić, jak daleko dotarła każda próba. Nie zmienia ono głównej kooperacji w rywalizację; to kolejna wersja tej samej muzycznej łamigłówki z pomieszczeniami, o której możesz porozmawiać ze znajomymi. Własne poziomy i zawartość Warsztatu mogą rozbudować grę w mniej przewidywalny sposób, ale trudność i jakość wyzwania społeczności zależą od jego twórcy.
Postacie zmieniają zasady
NecroDancer nie dzieli grupy na stałe role, takie jak tank, uzdrowiciel czy specjalista od obrażeń. Zamiast tego każda postać ma własne ograniczenia. Standardowy poszukiwacz przygód porusza się w rytm i walczy bronią; inne postacie zmieniają te zasady. Bard może poruszać się swobodnie, a nie tylko w takcie, natomiast Dove nie może atakować i musi unikać zagrożeń. Wybór postaci ma znaczenie, ale nie przypisuje żadnemu znajomemu stałej roli wsparcia.
W kooperacji ty i twój partner gracie w tej samej próbie w lochu, mierząc się z tymi samymi układami pomieszczeń i wzorcami przeciwników przy wspólnej muzyce. Interakcja często zależy od miejsca i czasu: ruch jednego gracza może zmienić to, które pole pozostaje wolne, a ty nadal musisz czytać rytm przeciwników. To nie jest łamigłówka klasowa, w której tylko jedna osoba ma potrzebną zdolność. To wspólne wyzwanie rytmiczne z odmiennymi zasadami dla postaci.
Pierwsze pomieszczenia mogą być intensywne, zanim pojawi się boss. Pilnujesz własnego rytmu, sprawdzasz pobliskie zagrożenia i patrzysz, gdzie może poruszyć się lub zaatakować postać twojego partnera. Gdy pomieszczenia robią się pełniejsze, koordynacja staje się trudniejsza. Spóźniony krok natychmiast widać na siatce, a na omawianie każdego ruchu zostaje niewiele czasu. Kooperacja bardziej pasuje do znajomych, którzy chcą uczyć się wzorców i ponawiać próby, niż do osób szukających spokojnej gry akcji, w której można nacisnąć przycisk w dowolnym momencie.
Gra lokalna i online to osobne opcje
Lokalna kooperacja w podstawowej wersji jest przeznaczona dla dwóch osób na jednym komputerze. Możesz używać klawiatury lub kontrolera; obsługiwana jest także mata taneczna USB. Synchrony zwiększa limit lokalny do czterech graczy i dodaje kooperację online oraz tryby versus. W sieci może grać maksymalnie osiem osób. Synchrony to osobne rozszerzenie, więc przed planowaniem natywnej rozgrywki online sprawdź, czy wszyscy mają odpowiednią edycję i zgodną wersję gry.
Synchrony obsługuje również rozgrywkę online między wspieranymi platformami PC. Obecna konfiguracja prywatnej, międzyplatformowej poczekalni wykorzystuje publiczną poczekalnię zabezpieczoną hasłem. Dzięki temu znajomi mogą znaleźć tę samą sesję, ale nie jest ona otwarta dla każdego, kto jej szuka. Rozszerzenie zawiera przeglądarkę poczekalni i filtry, więc nie musisz ograniczać się do zapraszania osób z listy znajomych. Połączenie i dostępność mogą się jednak różnić: „do ośmiu” to obsługiwany limit, a nie obietnica, że każda duża sesja będzie działać bez problemów.
Steam Remote Play Together to inna możliwość wspólnej gry na odległość, ale przesyła lokalną rozgrywkę z komputera gospodarza. To nie jest natywny tryb online gry. Ta różnica ma znaczenie, jeśli znajomy nie ma Synchrony: przesyłanie lokalnej sesji podstawowej wersji nie jest tym samym, co dołączenie do internetowej poczekalni rozszerzenia, a zdalne sterowanie zależy od połączenia i konfiguracji kontrolerów gospodarza. Do natywnej kooperacji online potrzebujesz Synchrony i jego trybu sieciowego.
Wybór trybu jest równie ważny co liczba graczy. Dwie osoby mogą zacząć od lokalnego trybu podstawowej wersji; większa grupa na jednej kanapie potrzebuje Synchrony. Znajomi na osobnych komputerach potrzebują trybu online rozszerzenia, a Remote Play Together przesyła lokalną sesję. Limity lokalny i online są niezależne, a łączna liczba dla mieszanej grupy nie jest podana, więc nie dodawaj tych wartości.
Komu spodoba się gra w rytm?
To propozycja dla znajomych, którzy lubią gry rytmiczne, rozpoznawanie wzorców i ponawianie próby po nieudanym ruchu. Najlepsze momenty wynikają z małych, czytelnych decyzji: zejdź z drogi przeciwnika, podejdź na zasięg broni albo zaczekaj na takt pozwalający przekroczyć niebezpieczne pole. Muzyka sprawia, że decyzje są natychmiastowe, a siatka nadaje im konkretny kształt. Możesz zrozumieć, dlaczego ruch się nie udał, nawet jeśli kolejna próba nadal wymaga ćwiczeń.
Poziom trudności jest częścią gry. Wrogowie stają się wymagający w miarę schodzenia w głąb, próby się kończą, a trwałe odblokowania nie znoszą wymogu trzymania rytmu. Niektóre postacie celowo utrudniają grę lub zmieniają jej tempo. Lista postaci jest więc także zestawem wyzwań, nie tylko menu opcji. Jeśli twoi znajomi chcą długiej kampanii fabularnej albo gry akcji, która wybacza błędy podczas nauki, krypta może wydawać się surowa. Jeśli lubicie krótkie próby z jasnymi zasadami i ścieżkę dźwiękową, która naprawdę kształtuje walkę, macie razem wiele do odkrycia.