Kooperacja online w Contraption Maker odbywa się we wspólnym Maker Lab, gdzie nawet osiem osób może wspólnie budować maszyny. Liny, taśmy, silniki, balony i zwierzęta mogą tworzyć łańcuchy fizycznych reakcji, które grupa rozwija podczas budowania. Oficjalne zagadki zaczynają się inaczej: każda podaje cel i ograniczony wybór brakujących części do maszyny zbudowanej tylko częściowo.
Wspólny warsztat dla maksymalnie ośmiu osób
Maker Lab to piaskownica, w której grupa rozmieszcza części, układa scenerię i buduje konstrukcję na dużym, dwuwymiarowym polu. W kooperacji online może grać do ośmiu osób. Wszyscy pracują na tej samej planszy; uruchomienie maszyny pokazuje, jak jej elementy na siebie oddziałują. Kulka może przetoczyć się przez ciąg części, uruchamiać mechanizmy i wprawiać przedmioty w ruch.
Wspólne pole sprawdza się przy projektach o różnej skali. Prosty układ może poprowadzić przedmiot przez krótką sekwencję; większa konstrukcja może rozciągnąć się na całe pole i uruchamiać mechanizmy jeden po drugim. Niektóre projekty dążą do konkretnego rezultatu, inne badają, co się stanie, gdy części na siebie oddziałują. Widoczna całość pozwala śledzić wpływ poszczególnych elementów na maszynę.
Oprócz budowania online w Maker Lab gra obsługuje Remote Play Together i rozgrywkę międzyplatformową.
Łańcuchowa reakcja z prostych elementów
Maszyny łączą znane elementy fizyczne z bardziej niezwykłymi urządzeniami. Kulki staczają się po pochylniach, silniki poruszają taśmociągi, liny ciągną przedmioty, a przełączniki zmieniają zasilanie. Świeca może zapalić lont, nożyczki przeciąć linę, a sprężyna wystrzelić coś w stronę kolejnej części. Inne elementy wprowadzają zwierzęta, rakiety, armaty, balony, lasery lub jedzenie zachęcające stworzenie do ruchu. Każdy element działa inaczej, ale ciekawy efekt zwykle powstaje z ich połączenia.
Możecie obserwować, jak drobna przyczyna rozchodzi się po całej maszynie. Silnik napędza taśmę, ta przesuwa przedmiot w zasięg kolejnego mechanizmu, a ten uruchamia następną część. Lina może połączyć pozornie niezwiązane elementy, dzięki czemu pociągnięcie lub upadek wprawia coś w ruch gdzie indziej. Mysz może podążać za serem do przełącznika, a kot za myszą. Zachowanie zwierząt staje się częścią tej samej mechanicznej sekwencji co koła zębate i platformy. Żywe elementy nadają grze lekki ton, ale sprawiają, że fizyka jest mniej przewidywalna niż na technicznym schemacie: poruszają się po swojemu i mogą zmieniać tempo oraz kierunek reakcji.
Oficjalne zagadki każą uzupełniać częściowo zbudowane maszyny, wybierając z ograniczonego zestawu brakujących elementów. Celem może być zapalenie świecy, przesunięcie postaci albo wystrzelenie rakiety. Stałe części wyznaczają możliwe trasy, a niektóre układy mają kilka rozwiązań. Po uruchomieniu widać, czy sekwencja osiąga cel.
Testowanie jest częścią tworzenia
Symulacja pokazuje zależności między częściami: który przedmiot spada pierwszy, co dociera do przełącznika, dokąd toczy się kulka i czy wystarcza siły, by uruchomić następny mechanizm. Gdy łańcuch się zatrzymuje, wynik pokazuje miejsce przerwania ruchu. Kąt, kierunek taśmy lub położenie wyzwalacza mogą zmienić dalszy przebieg.
Sekwencja może się zmienić wraz z układem: początkowy ruch może wpłynąć na kilka kolejnych mechanizmów. Możecie powtarzać próbę z różną prędkością, co pomaga dostrzec kolejność zdarzeń, gdy jednocześnie porusza się wiele elementów.
Oficjalne zagadki i kreacje z Workshopu
Oficjalna kolekcja zawiera ponad dwieście zagadek: od prostych celów po układy łączące kilka mechanizmów. Niektóre prowadzą przedmiot przez krótką sekwencję, inne zależą od wpływu jednej części na drugą. Te same elementy pojawiają się więc w różnych sytuacjach.
Steam Workshop zawiera ponad 1 000 zagadek stworzonych przez graczy, a także ich własne konstrukcje. Jedne są przeznaczone do rozwiązywania, inne do uruchamiania i oglądania. Wbudowany edytor oferuje też narzędzia JavaScript do tworzenia gier z fizyką i częściami Contraption Maker.
Zabawna fizyka i praktyczny interfejs
Oprawa jest jasna i kreskówkowa: małe postacie, koty, myszy, balony i nieprawdopodobne urządzenia dzielą przejrzystą przestrzeń 2D. Porażki mają przez to slapstickowy charakter. Postać może polecieć w nieoczekiwanym kierunku, balon trafić do złego mechanizmu, a starannie ustawiony ciąg elementów rozpaść się, bo coś zderzyło się za wcześnie. Humor wynika z nieoczekiwanych interakcji między częściami maszyny.
Budowanie wymaga bezpośredniego ustawiania drobnych przedmiotów i ich połączeń. Części można przesuwać, obracać, regulować i łączyć linami lub taśmami; niektóre układy wymagają precyzyjnego pozycjonowania. Sterowanie może wydawać się drobiazgowe. Trudność zagadek też się różni: część wprowadza elementy stopniowo, inne łączą zachowania, których działanie trzeba samodzielnie wywnioskować.
Kreacje z Workshopu różnią się przejrzystością i poziomem trudności.
Czy to pasuje waszej grupie?
Contraption Maker pasuje znajomym, którzy lubią budować własnymi rękami, cierpliwie eksperymentować i obserwować nieoczekiwane skutki fizycznych interakcji. Drobne części i ich połączenia stanowią sedno zabawy.