BomberParty łączy trzy różne gry wieloosobowe na jednym ekranie startowym. Classic to zręcznościowy tryb na siatce z 40 poziomami kooperacyjnymi dla maksymalnie czterech graczy. Landing jest internetowym RPG w świecie obcych. W grupie do czterech osób możecie przyjmować zadania, zdobywać ekwipunek i wspólnie wchodzić do lochów. Bomb Plant to osobna rywalizacja 5 na 5: jedna drużyna podkłada bombę, a druga próbuje jej w tym przeszkodzić lub ją rozbroić. Jeśli chcecie wspólny cel przeciwko wrogom, zapewniają go Classic i Landing. Bomb Plant daje drużynom wspólny cel przeciwko drugiej, ludzkiej stronie.
To rozróżnienie jest ważne, bo „gra wieloosobowa” oznacza w każdym trybie coś innego. Classic i Landing są trybami kooperacyjnymi, ale działają inaczej. W Classic wszyscy trafiają do zwartego labiryntu, w którym używają bomb przeciwko falom stworów. Landing oferuje internetowy świat, w którym postać zachowuje swój rozwój, oraz narzędzia dla grupy. Bomb Plant to drużynowe PvP podzielone na rundy. Tryby mają wspólne sterowanie i styl, ale nie tworzą jednej ciągłej kampanii ani nie dzielą postępów.
Classic: wspólne oczyszczanie labiryntu
Classic najbardziej przypomina tradycyjną kooperacyjną grę w stylu Bombermana. Poruszacie się po siatkowych korytarzach, podkładacie bomby, eliminujecie stwory i szukacie wyjścia ukrytego pod cegłą. Wybuchy biegną prostymi liniami po siatce i zatrzymują się na solidnych blokach. Ściany oddzielają więc otwarty korytarz od osłoniętego narożnika. Układ areny jest czytelny, ale wyczucie czasu i rozmieszczenie przeszkód decydują, czy eksplozja otworzy drogę, czy ją zablokuje.
Tryb kooperacyjny obsługuje od jednego do czterech graczy na 40 poziomach. Razem walczycie ze stworami, a bossowie pojawiają się na poziomach 10, 20 i 30. Niektóre potwory są zwyczajne, inne przechodzą przez ściany lub odrzucają bomby. Zmienia to układ bezpiecznych miejsc. Cel pozostaje taki sam: oczyścić poziom i znaleźć wyjście. Każdy labirynt i zestaw przeciwników nieco inaczej stawia przed wami to zadanie.
Skrzynie mogą zawierać tymczasowe premie zmieniające ruch lub działanie bomb. Niektóre zwiększają zasięg wybuchu, prędkość albo pozwalają położyć dodatkową bombę. Inne umożliwiają kopanie, rzucanie lub zdalne detonowanie bomb. Freeze na krótko zatrzymuje stwory, a kombinezon pozwala przez pewien czas przechodzić przez cegły i bomby. Premia ze znakiem zapytania daje losowy efekt, który może pomóc albo przeszkodzić. Te ulepszenia trwają tylko w bieżącym podejściu do Classic i nie stają się stałymi rozwinięciami postaci. Zbieracie je ponownie w kolejnych poziomach.
Można rozpocząć grę na kilka sposobów. Da się grać solo z lokalnym serwerem, dołączyć do internetowego pokoju za pomocą kodu lub skorzystać z Quick Join. W pokoju Classic w kooperacji i Head to Head są osobnymi opcjami. Head to Head to każdy na każdego dla osób, które wolą rywalizację; 40-poziomowa trasa jest trybem kooperacyjnym. W pokojach mogą też pojawić się boty lub losowi przeciwnicy. Dzięki temu Classic pasuje do małej grupy, choć bot nie zastąpi kolejnego znajomego, jeśli zależy wam na współpracy między ludźmi.
Skórki postaci odblokowuje się podczas gry, za osiągnięcia związane z ukończeniem poziomów, dotarciem do konkretnych etapów, zdobyciem punktów i wygraną w Head to Head. Tabele wyników Classic rozdzielają rekordy drużynowe i solo, więc wspólne podejście jest oceniane inaczej niż gra w pojedynkę. To zwięzły tryb, do którego można wrócić, gdy grupa chce przejść zadanie poziom po poziomie; szerszy rozwój postaci odbywa się w Landing.
Landing: wspólny świat i narzędzia drużynowe
Landing porzuca zamknięte areny na rzecz świata online. Astronauta trafia na obcą planetę z podstawową bronią i skromnym ekwipunkiem. Stwory zajmują różne obszary, silniejsi przeciwnicy pojawiają się dalej od centralnej bazy, a w świecie są handlarze, zadania, łupy i wejścia do lochów. Nie chodzi tylko o oczyszczenie jednej planszy i przejście dalej: postać zdobywa doświadczenie i zachowuje ekwipunek, pieniądze oraz rozwinięte atrybuty przy kolejnych wizytach.
Świat jest wspólny dla osób wybierających ten sam serwer. Przed lądowaniem wybieracie świat, a gra pokazuje opóźnienie i liczbę graczy. Postępy konta są zachowywane na oficjalnych światach. Wybór wpływa zatem na spotykane osoby i warunki sieciowe, zamiast tworzyć osobną postać dla każdego świata. W Landing można grać wyłącznie online, a otwarcie menu nie zatrzymuje rozgrywki. Postać pozostaje w świecie, podczas gdy serwer działa dalej, więc tryb opiera się na trwających sesjach, a nie prywatnym meczu czekającym na wszystkich.
Dla grupy znajomych system drużynowy odróżnia samo przebywanie w tym samym świecie od współpracy. Można zapraszać inne osoby i sprawdzać ich zdrowie, wytrzymałość, doświadczenie, odległość oraz status walki. Drużyna dzieli się też doświadczeniem. Wspólnie otrzymujecie użyteczne informacje o pobliskich zagrożeniach: jeśli żyjący członek drużyny zobaczy wroga zwykłym wzrokiem, skanerem lub dzięki krótkiemu zasięgowi wykrywania przez osłonę, wróg może stać się widoczny dla pozostałych. Wspólny punkt nawigacyjny pozwala oznaczyć trasę na mapie.
Niektóre umiejętności wspierają sojuszników. Healing Aura leczy członków drużyny i na czas działania poprawia ich wytrzymałość, siłę oraz inteligencję. Scanner pomaga wykrywać stwory za ścianami i na minimapie. Wybieracie trzy z dziewięciu umiejętności do aktywnych miejsc i rozwijacie je rangami; w bazie można je zresetować za walutę z gry. Te narzędzia pomagają w walce, ale każda postać nadal rozwija własne atrybuty, broń i wyposażenie.
Zadania i lochy zapewniają bardziej konkretne cele grupowe. Na powierzchni są zadania główne, poboczne i powtarzalne; dziennik może śledzić do ośmiu aktywnych zadań. Pięć wejść do lochów odblokowuje się na określonych poziomach postaci. Po wejściu powstaje kopia dla waszej drużyny: skrzynie są nietknięte, boss żyje, a inni gracze nie uczestniczą w tej wyprawie. Poziom trudności skaluje się do najmniej doświadczonej osoby w grupie, w określonych granicach. Ukończenie lochu daje drużynie monety, przedmioty wysokiej jakości, broń i materiały jednorazowe. Każde kolejne wejście tworzy świeżą kopię, więc niedokończony loch nie pozostaje publiczną, trwałą instancją.
Landing ma kilka warstw rozwoju, które odróżniają kolejne sesje od Classic. Postać zdobywa poziomy, rozdziela punkty między cztery atrybuty i wybiera ekwipunek z kilku kategorii jakości. Można nosić dwie bronie i ulepszać je dodatkami; lekki, średni i ciężki pancerz wymagają różnych wartości atrybutów. Wytwarzanie i przedmioty wyższego poziomu obsługują usługi w bazie i lochach. W niebezpieczniejszych strefach są silniejsze stwory i lepsze nagrody, a wspólny świat stopniowo się otwiera wraz z rozwojem postaci.
Ta trwałość sprawia też, że błędy więcej kosztują. Śmierć zabiera część aktualnego doświadczenia i uszkadza ekwipunek. Można też stracić trzymaną broń, część pieniędzy lub przedmiot z plecaka. Założone wyposażenie nie wypada, a przedmiot ubezpieczenia może zapobiec wymienionym stratom. W lochu śmierć przenosi postać na powierzchnię i zamyka instancję drużyny. Znajomy może pomóc w walce, leczeniu i wymianie informacji, ale powierzchnia nie jest wszędzie bezpieczną przestrzenią kooperacyjną: poza chronioną bazą PvP jest możliwe po osiągnięciu 10. poziomu. Bomby członków drużyny nadal mogą ranić sojuszników, ale zadają zmniejszone, nieśmiertelne obrażenia.
Gra ma wbudowany czat głosowy, a odległość wpływa na to, jak dobrze słychać innych. Członkowie drużyny są słyszalni z większej odległości niż pozostali pobliscy gracze. Do rozmów z całym światem służy też czat tekstowy. Czat głosowy wymaga mikrofonu. W Classic i Landing można używać pada; obsługa jest częściowa, a dostępne sterowanie różni się między trybami. Landing przypomina więc bardziej ciągłą przygodę grupową online niż prywatną, całkowicie odizolowaną kampanię.
Bomb Plant: wspólny cel drużyny, ale nie kooperacja PvE
Bomb Plant to najbardziej uporządkowany tryb zespołowy i należy odróżnić go od trybów kooperacyjnych. Dziesięciu graczy dzieli się na dwie pięcioosobowe drużyny. Jedna niesie i podkłada ładunek C4 w miejscu A lub B; druga powstrzymuje podłożenie albo rozbraja bombę. Runda może się też skończyć po wyeliminowaniu zespołu lub upływie czasu. Mecz wygrywa drużyna, która pierwsza zdobędzie 13 rund; po rundzie 12 strony zamieniają się miejscami.
Przed każdą rundą gracze kupują broń i sprzęt za pieniądze zdobyte podczas meczu. Pieniądze przechodzą na kolejne rundy, więc wybory po zwycięstwie lub porażce wpływają na późniejszy asortyment. Karabin, pancerz, granaty lub zestaw do rozbrajania zmieniają możliwości w danej rundzie, ale cel pozostaje wspólny dla drużyny. Domyślnie bomba wybucha po 40 sekundach, choć mapy mogą ustalać inny czas. Tryb opiera się na krótkich rundach, a nie rozwoju postaci czy kampanii.
Można wyszukać publiczny mecz, dołączyć do znajomego za pomocą kodu pokoju albo uruchomić trening z botami. Boty mogą zająć wolne miejsca. Po śmierci gracz może do końca rundy przejąć kontrolę nad żywym botem swojej drużyny. Dostępny jest czat głosowy i tekstowy. Współpraca polega tu na wspólnym ataku lub obronie przed drugą drużyną, a nie na walce z SI. Jeśli chcecie PvE, wybierzcie Classic lub Landing.
Czego oczekiwać podczas gry ze znajomymi
Największym atutem BomberParty dla grup jest różnorodność. Classic oferuje szybki, zamknięty szlak kooperacyjny z pokojami dla czterech osób i tymczasowymi premiami. Landing zapewnia dłuższe sesje online, w których drużyna dzieli się doświadczeniem, informacjami, wyprawami do lochów i leczeniem. Bomb Plant to bardziej rywalizacyjna alternatywa z jasnym celem dla pięciu członków zespołu. Tryby mają różne struktury i nie korzystają z jednego systemu postępów, więc można zmienić klimat bez przenoszenia postaci lub wyników.
Konfiguracja ma też ograniczenia. Lokalny serwer Classic służy do gry solo; pokoje drużynowe działają online. Landing i Bomb Plant także wymagają połączenia z internetem, poza treningiem Bomb Plant z botami offline. Obsługiwany jest multiplayer między platformami, ale nie podano, które kombinacje systemów operacyjnych są zgodne. Sprawdźcie zgodność przed zaplanowaniem mieszanej grupy. Obsługa pada jest częściowa, a sterowanie zależy od trybu.
Landing to najbardziej rozbudowana opcja kooperacyjna, ale też najmocniej zależna od wspólnego świata. Mogą pojawić się inni gracze, PvP jest możliwe poza bazą, a menu nie zatrzymują sesji. Drużynowe lochy zapewniają chronioną przestrzeń na wyprawę, podczas gdy powierzchnia pozostaje światem publicznym. Classic lepiej nadaje się do zamkniętego pokoju z jasno ograniczonym zadaniem. BomberParty to więcej niż etykieta gry wieloosobowej: w jednym trybie znajomi oczyszczają labirynt pełen wrogów, w drugim rozwijają się razem w trwałym świecie, a w trzecim ludzkie zespoły atakują lub bronią miejsca podłożenia bomby.