Shanks hoofdverhaal over wraak is een solocampagne, maar de game heeft ook een aparte co-opcampagne voor twee spelers die zich eerder afspeelt. Jij en een vriend vechten samen door dat eerdere verhaal in een lokale side-scrolling beat ’em up. Je wisselt tussen aanvallen van dichtbij en vuurwapens terwijl groepen vijanden het scherm vullen. Het is een compact bonusavontuur voor twee mensen op één scherm, met eigen scènes en bazen in plaats van een tweede speler die bij Shanks soloroute wordt gezet.
Een verhaal vóór de wraak
De solocampagne volgt Shank nadat persoonlijk verraad hem achter de verantwoordelijken aan stuurt. In co-op ga je terug in de tijd en volg je een eigen verhaal over personages en gebeurtenissen die naar het hoofdverhaal leiden. Je vriend loopt dus niet simpelweg met Shank door dezelfde levels, met een tweede gezondheidsbalk erbij. De twee campagnes hebben een andere opzet en eigen scènes; het co-opverhaal geeft de wereld meer context voordat de wraak begint.
Dat onderscheid is belangrijk als je een modus voor je groep kiest. Willen jullie het soloverhaal samen beleven, dan is dit niet de juiste optie: de hoofdcampagne blijft voor één speler. De co-opcampagne is de manier waarop de game bedoeld is om met iemand samen te spelen. De kortere, afgeronde verhaallijn is makkelijker als gezamenlijke sessie op te pakken dan Shanks volledige wraaktocht. Geanimeerde scènes verbinden de gevechten en geven context aan het eerdere werk van de personages, maar de actie staat in elk level centraal.
Je trekt van links naar rechts door handgetekende straten, schuilplaatsen en andere vijandige plekken. In het volgende stuk staat vaak alweer een groep gewapende tegenstanders klaar. De route is eenvoudig: vooruitgaan, een confrontatie overleven, een obstakel of kort platformgedeelte passeren en daarna een grotere dreiging tegenkomen. Zo beweegt het duo door een actief verhaal zonder tussen de levels een kaart, inventaris of langdurige personageopbouw te hoeven beheren.
Eén beeld, twee vechters
Beide spelers blijven in dezelfde actiescène. De camera volgt jullie van opzij, zodat Shank en zijn partner samen in één bewegend beeld staan in plaats van op twee aparte schermen. Hun positie is daardoor snel te zien: je merkt wanneer de ene vechter een groep vijanden induikt terwijl de andere ruimte heeft om te schieten, en wanneer iemand midden in een gevecht wordt neergeslagen.
Vijanden komen in groepen en kunnen van beide kanten de ruimte vullen. Sommigen hebben vuurwapens, anderen komen van dichtbij, en grotere tegenstanders verstoren het ritme met aanvallen waar jullie op moeten letten. Er is geen rivaliserend team of andere speler om in de gaten te houden. Op het scherm staan de twee helden, vijandige personages en de gevaren of voorwerpen die bij het gevecht horen.
Ook de camera en levelopbouw laten zien dat de co-op voor twee spelers is ontworpen. De aparte campagne draait om twee bewegende personages, in plaats van zorgvuldig geregisseerde sologevechten aan te passen voor een tweede vechter. De ruimere beat ’em up-opzet geeft beide spelers in co-op plek om te vechten; bepaalde bazen zijn speciaal voor twee mensen ontworpen. Dat levert gevechten op die de tweede vechter echt gebruiken, in plaats van een soloscène waar toevallig een vriend bij kan komen.
Wapens maken van een groep vijanden een combo
Het vechtsysteem van Shank combineert verschillende soorten aanvallen. Snelle messen zijn geschikt voor dichtbij, zwaardere wapens zoals de kettingzaag slaan langzamer maar harder, en met vuurwapens kun je vijanden op afstand raken. Granaten zijn een explosieve optie als meerdere vijanden bij elkaar staan. Grijpen en duikaanvallen brengen de actie terug naar korte afstand; luchtaanvallen kunnen een doelwit in de lucht houden terwijl je een combo voortzet.
Die opties geven elk gevecht een herkenbaar ritme. Je kunt beginnen met schieten, dichterbij komen voor een reeks mêleeaanvallen en afsluiten met een zwaardere klap of worp. In de loop van de game komen verschillende wapens beschikbaar, die het tempo en bereik van aanvallen veranderen. In co-op blijven die opties onderdeel van het directe gevecht, zonder rollen op basis van een klassensysteem. De wapenknoppen horen bij de actie: je beweegt, valt aan en reageert wanneer vijanden hun afstand veranderen.
In co-op lopen jouw aanvallen tegelijk met die van de andere speler. Jullie kunnen dezelfde vijand van twee kanten raken, extra schade toebrengen terwijl een grote tegenstander bezig is, of speciale teamfinishers uitvoeren waarbij jullie nabijheid deel van het spektakel is. Vijanden kunnen de lucht in worden geslagen of op hun plaats worden gehouden, waarna de andere speler verder aanvalt. Zo verandert het scherm van twee losse aanvallen in een gezamenlijke neerslag. Die momenten duren kort en passen in de normale beat ’em up-actie; er is geen apart menu om combo’s samen te stellen.
De wapens en geanimeerde executies geven Shank een bewust overdreven toon. Een gevecht kan van snelle messteken naar een enorme zwaai met een kettingzaag gaan, met tussendoor geweervuur of een explosie. De finishers leunen op het geweld van graphic novels: grote gebaren, bloedspetters en het theatrale tempo van een pulpactiescène. Het is door en door bloederig; getekende personages maken de presentatie niet licht of onschuldig.
Bazen maken het co-opontwerp zichtbaar
Gewone vijandgolven bepalen het tempo, maar de bazen laten de opzet voor twee spelers het duidelijkst zien. Bij sommige co-opbazen heb je een tweede speler nodig om te winnen. Dat maakt beter gebruik van co-op dan een baas simpelweg twee keer zoveel gezondheid geven: beide spelers horen bij de opzet van het gevecht en kunnen tegelijk bijdragen terwijl de baas openingen toont of de ruimte met aanvallen vult.
Een baasgevecht verandert ook het ritme van een level. In plaats van langs een groep gewone vijanden te lopen, blijf je in een afgebakende arena en let je op de bewegingen van een grote tegenstander. De gezondheidsbalk van de baas neemt meer ruimte op het scherm in en er zijn minder veilige momenten om door het level te bewegen, terwijl de vertrouwde aanvallen hetzelfde blijven. Ook de schaal valt op: Shank en zijn partner nemen het op tegen vijanden die veel groter zijn getekend, met duidelijke silhouetten en geanimeerde aanvallen die de overgang van groepsgevecht naar baas herkenbaar maken.
De co-opcampagne laat je de andere vechter helpen als die is neergeslagen. Daardoor heeft een teamgenoot reden om dichterbij te komen en in te grijpen, in plaats van een val als het onmiddellijke einde van de poging te zien. Dat kan gebeuren terwijl vijanden nog actief zijn; even verandert daardoor wie aanvalt en wie kwetsbaar is. De baasstukken kunnen als uitputtingsgevechten aanvoelen, vooral wanneer een grote gezondheidsbalk een bekend gevecht in een langere uitwisseling verandert. Als jullie liever korte gevechten hebben die steeds nieuwe mechanieken introduceren, kunnen die langere ontmoetingen repetitief voelen: de co-opbazen gebruiken dezelfde gevechtsstijl als de rest van de campagne.
Een bonuscampagne met een duidelijke grens
Shank past bij twee spelers die een afgerond beat ’em up-verhaal zoeken. De co-opcampagne is een eindig, apart geschreven extra en korter dan het soloverhaal over wraak. De campagne heeft eigen scènes en gevechten, maar maakt het hoofdverhaal niet tot een gezamenlijk avontuur.
De lengte kan de modus geschikt maken voor een gezamenlijke avond, maar begrenst ook hoeveel variatie je kunt verwachten. De basislus blijft van level tot level herkenbaar: vijandgolven bevechten, een kort bewegings- of platformgedeelte doorkomen en daarna een sterkere vijand ontmoeten. De vooraf geschreven levels geven het co-opverhaal een duidelijk einde; terugkerende gevechten maken de compacte lengte tegelijk merkbaar.
De actie draait om timing en animatie. Aanvallen hebben een zichtbare aanloop en hersteltijd, waardoor je vast kunt zitten aan een beweging die al bezig is wanneer een vijand zijn volgende aanval inzet. Dat geeft het vechten een bewust tempo, al kan het op een druk scherm moeilijker zijn om precies te reageren. Shank is een stevige, animatiegedreven beat ’em up en geen game waarin je aanvallen direct kunt afbreken.
Lokale co-op, ook op afstand
De co-opcampagne ondersteunt twee spelers op één gedeeld scherm in lokale co-op. Shank heeft geen eigen online matchmaking of aparte online lobby voor de campagne. Remote Play Together laat één speler de lokale multiplayer starten en die via internet naar een vriend streamen. Shank draait op de computer van de host; de vriend op afstand stuurt invoer terug met een controller of een gedeeld toetsenbord en muis. Een stabiele verbinding is belangrijk, omdat beeld en invoer tussen beide spelers worden verzonden.
De game ondersteunt controllers volledig. Co-op past dus het best als twee mensen geschikte lokale bediening kunnen gebruiken en het scherm van de host delen, in dezelfde kamer of via Remote Play Together. Remote Play Together kan de lokale sessie online doorgeven, maar maakt van co-op geen eigen online dienst met openbare lobby’s, matchmaking of afzonderlijke voortgang. De game blijft ontworpen rond twee personages in dezelfde lokale ontmoeting.
Een handgetekende grindhouse-knokpartij
De setting haalt beeldtaal uit misdaadfilms en graphic novels: dikke lijnen, expressieve gezichten, warme en stoffige achtergronden en geanimeerde tussenfilmpjes die gevechten met elkaar verbinden. De toon is bewust ruw en uitbundig. Bloed en gewelddadige finishers komen vaak voor; de soundtrack en actiescènes zetten het geweld neer met het overdreven gevoel van een grindhousefilm. Je vriend zit midden in hetzelfde spektakel en voegt een vechter aan het scherm toe, niet alleen een stem op de achtergrond.
Voor een groep bepaalt die combinatie de aantrekkingskracht van Shanks co-op: een side-scrolling campagne voor twee spelers, met een verhaal naast de soloroute, directe gevechten met wapens, gezamenlijke finishers, hulp bij neerslaan en bazen die rond een partner zijn ontworpen. De grenzen zijn net zo duidelijk: maximaal twee spelers, in de kern lokaal spel, geen gedeelde versie van de hoofdcampagne en een relatief kort co-opverhaal. Past dat bij wat jij en een vriend in een beat ’em up zoeken, dan biedt Shank een gericht prequel om samen door te spelen.