Wat Null Vector is
Null Vector is een twin-stick shooter in rogue-lite-vorm, gemaakt door Alex Miele (Optical Override), met muziek en geluid van Adam Alake. Je vecht je door zes willekeurig gegenereerde secties vol vijanden en Mini-Bossen, met als doel de Final Boss te vinden en te verslaan. Elke run is anders omdat de secties opnieuw worden opgebouwd, dus wat je de vorige keer leerde geldt wel, maar het precieze pad niet. Onderweg verzamel je Crystals en probeer je je schip zo samen te stellen dat je meer vuurkracht overhoudt dan de vijand.
Samen spelen
Met een tweede speler aan je zijde speel je lokaal samen op de bank, als co-pilot in dezelfde cockpit. Je deelt dus dezelfde ruimte en dezelfde vijanden, en je moet samen bepalen wie welke delen van het schip oppakt. Dat is handig in een bullet hell: de een kan zich richten op ontwijken terwijl de ander de ruimtes opruimt. Remote Play Together staat er ook bij, zodat je samen kunt spelen zonder naast elkaar te zitten. Een controller aansluiten is de bedoeling, dus zorg dat die klaarligt voordat je begint.
Wapens, onderdelen en machines
Je bouwt je schip op uit 15 ship parts die je kunt verdienen, gokken of vinden. Daar zitten duizenden combinaties in: ricochetterende homing rockets, dubbele lasers, een leger robotminions. Om aan die onderdelen te komen staan er machines verspreid door elke sector. De Converter ruilt HP voor Crystals of andersom, de Crusher vernietigt onderdelen die je niet wilt in ruil voor beloningen, en de Mechanic last onderdelen permanent vast zodat er ruimte komt voor grotere combinaties. Elke machine is een keuze: HP is beperkt, Crystals zijn schaars, en wat je nu opoffert is weg voor de rest van de run.
Waar je rekening mee houdt
Perma Death zit erin: ga je onder, dan is de run voorbij en begin je opnieuw. Dat maakt de afwegingen rond HP en Crystals des te zwaarder. De score telt mee, dus schade vermijden, multipliers oppakken en kamers efficiënt opruimen levert meer op dan alleen maar overleven. Er zijn modulaire difficulty-instellingen om een run naar wens aan te passen, plus Hell Mode voor wie het echt bont wil maken met vijanden die niet opgeven. Verwacht een stevige arcade-uitdaging in een retro jasje: het ziet er aan de andere kant van het scherm makkelijk uit, maar dat is het niet.