In A Valley Without Wind verken je met vrienden een uitgestrekte wereld die van links naar rechts scrolt. Een tocht door een grot kan uitlopen op een gevecht met gepantserde wezens, een reddingsmissie of een zoektocht naar knutselmateriaal. In online co-op en LAN-co-op deel je één blijvende wereld: samen dring je stormen terug, red je nederzetters en verzwak je de Overlord. Acht spelers is het geteste aantal waarop je je groepsgrootte kunt baseren. Grotere sessies die je zelf host, zijn in te stellen, maar de prestaties hangen af van de server en de verbindingen.
Eén wereld, verschillende routes
Environ is een procedureel samengestelde wereld van continenten, regio’s, gebouwen, grotten en tunnels. Je kunt de kaart verkennen zonder een vaste volgorde van levels te volgen. In de ene regio staat misschien een missie op de kaart; in een andere vind je een verborgen ingang naar een grot of een voorraad achter een lastig stuk terrein. De kaart wijst ook de lokale Overlord aan. Zijn vesting blijft een optie, zelfs als je personages nog lang niet sterk genoeg zijn om het gevecht te overleven.
Die open route werkt goed voor een groep, omdat je niet steeds in dezelfde ruimte hoeft te blijven om samen vooruitgang te boeken. Je kunt samen een missie doorlopen, een andere tak van een regio verkennen of naar de nederzetting terugkeren om je uitrusting aan te passen. De game draait op een wereldserver waar vrienden bij kunnen; je kunt dezelfde wereld alleen of in multiplayer gebruiken. In de uiteindelijke versie zijn knutselmaterialen persoonlijk: iedereen heeft een eigen knutselvoorraad die voor alle continenten geldt en verzamelt dus zelf de ingrediënten voor diens spreuken. Je kunt dezelfde grotten verkennen en elkaar op vondsten wijzen, maar de buit van één speler betaalt niet voor de recepten van de rest.
De gedeelde wereld geeft je groep verschillende doelen. Missies op de wereldkaart leveren spreukstenen op, geheime missies verbergen rollen voor Wachterkrachten, en tijdens het verkennen vind je uitrusting en andere spullen. Sommige taken zijn gewone gevechten. Bij andere bescherm je een voorraaddepot tegen vallende meteorieten, overleef je een gevaarlijke afdaling of zoek je een overlevende die je naar buiten moet begeleiden terwijl monsters blijven verschijnen. Afhankelijk van de opdracht en beloning kies je voor een zichtbaar doel of maak je een omweg naar een onbekend gebied.
Alle missies op een continent voltooien is maar een deel van de route naar de Overlord. Vier luitenants vormen het begin van de voortgang op dat continent: als je er een verslaat, worden gewone regio’s gevaarlijker en wordt de Overlord zwakker. Ook je nederzetting helpt mee. Geredde bewoners hebben magische beroepen; je kunt ze trainen, huisvesten en op expedities sturen om voorraden te verzamelen of de Overlord te verzwakken. Zo grijpt de nederzetting in op je tochten: verbeter je eigen uitrusting met sterkere spreuken of bouw de gemeenschap uit die latere expedities makkelijker maakt.
Eigen personages in één gedeelde wereld
Iedere speler bestuurt een glyphdrager: één avonturier uit een wisselende groep personages. De uitrusting, betoveringen en spreuken bepalen hoe die beweegt, springt en vecht. De ene set kan extra sprongen of bewegingsopties bieden voor een ingestorte grot; de andere richt zich op magie op afstand of een ander element. Je vindt of verdient spreuken en betoveringen in missies, of maakt ze van grondstoffen. Een nieuwe vondst kan dus even voor een pauze zorgen waarin iedereen de eigen vaardigheden opnieuw samenstelt.
Er zijn geen vaste tank-, healer- of klasserollen. Je bouwt glyphdragers met de spreuken, uitrusting en betoveringen die iedereen vindt of maakt. Sommige gebouwen en Wachterkrachten hebben effect op het hele continent. Knutselingrediënten zijn echter persoonlijk en een gemaakte spreuk is voor de speler die hem vervaardigt. Zo kan iedereen andere vaardigheden ontwikkelen terwijl de groep dezelfde wereld verkent. In een ruimte groeit de gezondheid van vijanden mee met het grootste aantal spelers dat die ruimte heeft betreden. Een baas samen bevechten is daardoor zwaarder dan alleen aankomen.
De wereld gaat door als een glyphdrager sterft. Dat personage is verloren, maar de speler kan een ander kiezen en dezelfde wereld blijven verkennen, met de nederzetting en kaartvoortgang intact. Een sterfgeval kan een lastige missie onderbreken, zeker als een ruimte vol projectielen is, maar stuurt niet iedereen terug naar het begin van de campagne.
Daardoor bouwt co-op zich over langere tijd op. Als je een Overlord verslaat, opent een groter continent met sterkere vijanden en nieuwe regio’s. Sommige zaken blijven behouden tussen continenten, maar andere, waaronder beschikbare spreuken, moet je via nieuwe missies weer opbouwen. Je kunt eerdere continenten blijven bezoeken en dezelfde wereld verder vormgeven, in plaats van de geschiedenis van een afgeronde campagne achter je te laten.
Nederzettingen horen bij je expeditie
De nederzetting voegt een kleine strategielaag toe aan de wereldkaart. Geredde NPC’s hebben beroepen waarmee ze bijvoorbeeld hout, steen of andere voorraden verzamelen. Gebouwen bieden werk- en woonplekken, beïnvloeden hun humeur en vaardigheden en ontgrendelen effecten voor het hele continent. Naarmate hun beroep verbetert, neemt de kans toe dat expedities slagen en nederzetters terugkeren. Een goed getrainde gemeenschap kan voorraden voor de nederzetting verzamelen en via expedities de Overlord verzwakken terwijl je ergens anders op pad bent.
Het beheer van de nederzetting blijft verbonden met de actie. Windschuilplaatsen dringen stormen uit omliggende regio’s terug en maken meer van de kaart bereikbaar. Andere gebouwen leveren voedsel of helpen specifieke beroepen. Wachterkrachten kunnen bovendien een missie laten verschijnen in een regio naar keuze, zodat een doel voor grondstoffen of overlevenden een tocht door vijandelijk gebied wordt. Als bouwen niet jouw favoriete onderdeel is, kun je de moeilijkheid daarvan los van gevechten en platformuitdagingen aanpassen.
Reddingsmissies laten goed zien hoe gevechten en de groei van de gemeenschap samenhangen. Je gaat een grot of gebouw binnen, vecht je naar een opgesloten overlevende en begeleidt die naar buiten terwijl monsternesten meer vijanden op je route sturen. Als je slaagt, voegt de NPC zich bij de nederzetting; sterft die, dan is die kans voorbij. Aan het einde ligt niet gewoon een beloningskist: de geredde persoon wordt deel van een netwerk dat latere expedities kan helpen.
Een vreemde mix met een open tempo
Je kijkt van opzij terwijl je bossen, verlaten steden, ruïnes, grotten en landschappen uit verschillende tijdperken doorkruist. Robots, magie en herkenbare woonkamers staan naast elkaar. De wereld voelt eenzaam en onheilspellend: je ziet overal sporen van het gewone leven, maar nu bepalen stormen, monsters en de troepen van de Overlord de omgeving. Spreuken lichten donkere grotten fel op, terwijl de soundtrack retro gameklanken mengt met een meer sfeervolle toon.
Je kunt uitdagingen op meerdere manieren aanpakken. De moeilijkheid van platformen, gevechten en nederzettingsbeheer stel je onafhankelijk van elkaar in, en veel doelen hebben meer dan één oplossing. Bewegingsupgrades laten je platforms bouwen, verder springen of anders reizen. Via missies en knutselen kom je op andere manieren aan betere spreuken. Naarmate je vordert, krijgen vijanden en missies hogere tiers. Daardoor worden eerdere gevaren beter te doen terwijl er nieuwe dreigingen bijkomen.
Die vrijheid heeft ook een keerzijde: voordat de grotere systemen duidelijk worden, valt er veel te leren. De tutorials en naslagpagina’s in de game leggen de mechanieken uit, maar regiokaarten, missietypes, knutselingrediënten, nederzettingsberoepen, moeilijkheidsopties en expedities kunnen aanvankelijk aanvoelen als verschillende games tegelijk. Missies kunnen zich herhalen, sommige kaarten zijn lastig te lezen en niet elke beloning voelt de moeite waard. De ongewone combinatie van verkennen, aanpassen en een nederzetting bouwen geeft de game zijn eigen karakter. Zoekt je groep een simpel doel met een korte route, dan vraagt deze wereld meer geduld en leeswerk.
De procedurele omgeving en de voortgang naar grotere continenten geven je redenen om door te spelen, maar bekende opdrachten keren terug. Missies hebben uiteenlopende doelen en nieuwe tiers brengen sterkere vijanden en meer spreuken, al blijft de kern side-scrolling gevechten en verkennen. De sfeer wisselt tussen rustige tochten in de buurt van een nederzetting en hectische gevechten met een regen aan projectielen of een baas. De game past beter bij vrienden die een grote, eigenzinnige sandbox willen verkennen dan bij een groep die een strak geschreven co-opverhaal zoekt.
Hostopties en groepsgrootte
De pc-versie ondersteunt online co-op en LAN-co-op, plus cross-platform multiplayer. Je komt in een gedeelde wereld via online co-op of LAN. Als je op één computer wilt spelen, controleer dan vooraf of dat kan. Je kunt een server starten met een wereld die je al in solo hebt gemaakt en online of via een lokaal netwerk verbinden. Als er geen openbare server bij je groep past, kun je zelf een wereld hosten. Iedereen die meedoet heeft een gelicentieerde kopie nodig; een dedicated server kan los van de gameclient draaien.
Acht spelers is de geteste groepsgrootte, maar geen bevestigde harde limiet. De serverinstellingen kunnen een hoger maximum toestaan, tot 200; stabiel spelen met heel grote groepen hangt wel af van hardware en netwerk. Met een paar vrienden blijft een online host of LAN-server overzichtelijk. Grotere gevechten worden lastiger, omdat de gezondheid van vijanden meegroeit met het grootste aantal spelers dat een ruimte heeft betreden.
De minimumvereisten zijn bescheiden: een processor van 1,6 GHz, 2 GB geheugen en een grafische kaart die textures van 1024 × 1024 pixels aankan. De pc-versie ondersteunt Windows, macOS en Linux en biedt cross-platform multiplayer. Controllerondersteuning is gedeeltelijk; toetsenbord en muis zijn de veiligste aanname. De interface is bovendien druk en je zult regelmatig de tips en kaarten raadplegen.
Je groep geeft vorm aan één blijvende wereld en nederzetting, maar knutselen blijft persoonlijk: iedereen verzamelt eigen ingrediënten en kiest eigen spreuken. Geredde bewoners kunnen veranderen wat de nederzetting voor jullie kan doen, en op elk continent blijft de route open. Dat past bij vrienden die graag een uitgestrekte sandbox met allerlei verbonden systemen verkennen. Wie liever een korte, strak vertelde campagne speelt, zoekt misschien iets gerichter.