Huckleberry Fields Forever to platformówka z lekką zagadką kryminalną i lokalną kooperacją dla maksymalnie czterech osób. Ty i maksymalnie troje znajomych ścigacie mistrza złodziei w prawdziwych miejscach na całym świecie, przemierzacie generowane poziomy 2D, rozmawiacie ze świadkami i zbieracie wskazówki, by ustalić, kto ukradł bezcenny obraz i dokąd uciekł. Wspólny ekran utrzymuje całą grupę na jednym poziomie. Jeśli gracie zdalnie, Steam Remote Play Together przesyła lokalną sesję gospodarza; to nie jest gra, w której niezależne postacie online dołączają do serwera.
Sprawa kryminalna w świecie platformówki
W każdej sprawie Huckleberry i jego znajomi szukają złodzieja. Podróżujecie po mapie świata, odwiedzacie kolejne poziomy i wypatrujecie szczegółów, które zmieniają ogólny opis w konkretny trop. Świadek może pomóc ustalić wygląd złodzieja. Wskazówka może ujawnić miejsce albo zwyczaj. Lista podejrzanych zmienia się między sprawami, więc kombinacje postaci, map i poziomów są generowane, a nie prowadzą po jednej ustalonej trasie przez ręcznie napisaną zagadkę.
Sprawa ma limit 72 godzin w grze, co odpowiada mniej więcej godzinie w rzeczywistym czasie. Nadaje to sesji wyraźny kształt: eksplorujecie, zbieracie dość informacji, by wskazać podejrzanego i miejsce, a potem ruszacie tropem, zanim skończy się czas. Taka struktura może rozwijać się w dłuższy wątek, ale pojedyncza sprawa przypomina zamkniętą przygodę, a nie kampanię, która wymaga całego wieczoru, zanim grupa zobaczy rezultat.
Główną zagadkę łatwo wyjaśnić znajomym dołączającym po raz pierwszy. Czy złodziej był łysy? Czy nosił okulary? Które miejsce odwiedził? Gra zamienia te cechy i lokalizacje w pytania, na które odpowiadacie, odnajdując ludzi i przedmioty na poziomach. Wbudowany przewodnik może pomóc z geografią prawdziwego świata, więc wskazówki o miejscach są częścią sprawy, a nie testem wiedzy wszystkich graczy.
Każdy poziom ma dwie warstwy. Trzeba dotrzeć do wyjścia przez platformową trasę, ale można też natrafić na świadka, wskazówkę, ukryty pokój, sekretne wyjście albo niewidzialny blok. Bezpośrednia droga do mety może przyspieszyć podróż, a objazd przynieść przydatny dowód lub małe odkrycie. Poziomy składają się z ręcznie zaprojektowanych elementów, lecz generowane sprawy inaczej łączą mapy, etapy i podejrzanych. Znana sekwencja skoków może więc pojawić się w innej sprawie przy kolejnym podejściu.
Cztery postacie w jednym kadrze
Maksymalnie cztery osoby dzielą tę samą lokalną grę, a wspólny ekran jest podstawowym sposobem rozgrywki. Postacie biegną i skaczą przez ten sam etap zamiast eksplorować oddzielne instancje online. Gdy ktoś znajdzie świadka, ta osoba prowadzi rozmowę; gracz, który pierwszy ukończy poziom, przejmuje kontrolę nad mapą i wybiera następny cel. Opcja dla gracza pierwszego, nazwana Dad mode, może pozostawić mapę i interakcje pod kontrolą gracza pierwszego. Dzięki tym zasadom postępy widać wspólnie: grupa przechodzi razem przez poziom, choć konkretna osoba może rozmawiać ze świadkiem lub zdecydować, dokąd skieruje się sprawa.
Na poziomie postacie mogą niezależnie poruszać się w ramach wspólnej kamery, wspinać i skakać po platformach, a także korzystać z broni i przedmiotów, by radzić sobie z przeszkodami oraz innymi postaciami. Unoszące się monety i skrzynie dają dodatkowe nagrody obok wyjść i dowodów. Kamera pokazuje grupę jako jedną scenę, więc w kadrze mieszczą się zarówno osoba pędząca naprzód, jak i ktoś szukający opcjonalnego pomieszczenia. Krótkie etapy platformowe łączą podróże i przesłuchania ze sterowaniem postacią, zamiast zamieniać sprawę w serię menu.
Mapa łączy ze sobą kolejne etapy. Pokazuje miejsca docelowe i trasę przez prawdziwy obszar, a sprawa przesuwa się z jednego przystanku do drugiego w miarę postępów. Generowana mapa odpowiada za część zmienności: nowa sprawa może prowadzić grupę przez inny zestaw lokalizacji i poziomów, zamiast powtarzać tę samą trasę z inną nazwą. Mapa Reykjavik Airport czytelnie przedstawia tę strukturę: numerowane przystanki, symbole aktywności i znacznik Huckleberry’ego na wyspie.
Wspólne rozwiązywanie sprawy i przyjacielska rywalizacja
Głównym celem kooperacji jest rozwiązanie sprawy. Wskazówki i świadkowie pomagają odkryć wygląd złodzieja i jego trasę, a grupa śledzi ten trop na mapie świata. Zasady kontroli nad postaciami wprowadzają lekką rywalizację o to, kto przejmie następną interakcję lub decyzję na mapie, ale nie zmieniają wspólnego celu zagadki. W Dad mode gracz pierwszy zachowuje kontrolę nad mapą i interakcjami; w przeciwnym razie ta chwilowa kontrola może przypaść osobie, która znajdzie świadka albo pierwsza dotrze do wyjścia.
Ta sama platformowa rozgrywka pozwala też na bardziej otwartą rywalizację. Zamiast tropić złodzieja, możecie uderzać się młotkami i kijami baseballowymi, ścigając się do wyjścia z poziomu. To odmienny styl od wspólnego rozwiązywania sprawy: platformy na wspólnym ekranie pozostają, ale cel zmienia się z gromadzenia wskazówek i podróży na dotarcie do mety i przeszkadzanie sobie nawzajem. Daje to grupie szybką zmianę tempa, nie udając, że wyścig jest kolejną misją kryminalną.
Narzędzia walki służą też platformowej stronie gry. Broń można ulepszać, a w świecie można znaleźć buty ze zdolnościami, stałe ulepszenia umiejętności, nowe grywalne postacie i stroje. To odkrycia w przygodzie, a nie zestaw ustalonych klas do obsadzenia w trybie wieloosobowym. Dają grupie kolejne rzeczy do znalezienia i wykorzystania, gdy wszyscy przemierzają tę samą sprawę na wspólnym ekranie.
Monety zachęcają, by zejść z bezpośredniego szlaku sprawy. Można zbierać je na poziomach i wydawać w sklepach, a opcjonalne zlecenia i poboczne zadania w plenerze urozmaicają czas wokół zagadki. Motocykle i etapy jazdy na nich na chwilę zmieniają sposób poruszania się, a sekretne wyjścia i ukryte pomieszczenia dodają platformowym poziomom zakamarków do sprawdzenia. Te aktywności urozmaicają czas między spotkaniami ze świadkami i poszukiwaniem wskazówek, choć zegar sprawy utrzymuje główny trop w centrum uwagi.
Generowane warianty i znajome miejsca
Gra wykorzystuje prawdziwe lokalizacje jako scenerię mapy podróży, a poziomy i sprawy składa z ręcznie przygotowanych elementów. Nie jest to otwarte miasto, w którym można bez przerwy przejść pieszo od jednego punktu orientacyjnego do drugiego. Mapa kieruje do miejsca docelowego, a poziomy platformowe tworzą tam grywalną trasę. To rozróżnienie pomaga ustawić oczekiwania: trwa pościg przez cały świat i zmienia się plan podróży, ale rozgrywka w danej chwili to zestaw dwuwymiarowych torów przeszkód.
Podejrzani, mapy i poziomy zmieniają się między sprawami, więc powtarzanie tej struktury ma przynosić różne kombinacje dowodów i etapów. Pętla sprawy pozostaje rozpoznawalna: przechodzicie poziomy, rozmawiacie ze świadkami, zbieracie wskazówki i podążacie za tropem, ale trasa oraz przestrzenie platformowe mogą się zmieniać. Na pojedynczych poziomach są też sekrety, więc etap może oferować więcej niż główną ścieżkę i metę. Osoba zainteresowana zagadką może skupić się na dowodach, a miłośnik platformówek nadal może szukać ukrytych pomieszczeń, monet i alternatywnych wyjść podczas wspólnego przejścia.
Ton gry jest żartobliwy i kolorowy, a nie ponury jak w kryminale. Mistrz złodziei i skradziony obraz tworzą oś opowieści, lecz małe, ekspresyjne postacie odbijają się od platform w jasnych krajobrazach, korzystając z komicznych broni i osobliwych atrakcji między rozmowami ze świadkami. Mapa świata pokazuje rozpoznawalne miejsca, a poziomy rządzą się luźną logiką platformówki: pojawiają się wrogowie, skoki, znajdźki i sekrety. To połączenie nadaje konkretny sens określeniu „platformowa gra detektywistyczna”: wywiad może wskazać cel podróży, a następny przystanek nadal oznacza serię skoków i przeszkód.
Jak zebrać grupę w jednej grze
Wbudowany tryb wieloosobowy to lokalna kooperacja na wspólnym ekranie dla maksymalnie czterech osób. Postacie pozostają razem w jednym kadrze. Jeśli znajomi są w innych domach, Steam Remote Play Together przesyła lokalną grę gospodarza zaproszonym znajomym na Steamie, jakby siedzieli przy tym samym komputerze. Tylko gospodarz musi posiadać i zainstalować grę. To nadal strumieniowana sesja lokalna, więc połączenie gospodarza i wspólne sterowanie są częścią konfiguracji; nie ma osobnego lobby kooperacyjnego ani niezależnego zapisu online dla każdego gościa.
Gra obsługuje Windows, macOS i Linux oraz pełną obsługę kontrolerów. Komputery Mac z układem M1 nie są obsługiwane. W praktyce grupa powinna ustalić, czy komputer gospodarza uruchomi grę i czy pozostali będą mogli wygodnie korzystać ze wspólnego sterowania lokalnego lub strumienia Remote Play.
Grupa szukająca zwięzłego, czytelnego pomysłu na kooperację dostaje sprawę do rozwiązania, trasę do prześledzenia i platformowe poziomy, które mieszczą się w krótszej sesji. Mniej zadowoleni mogą być znajomi oczekujący niezależnych postaci online, osobnych kamer lub równego wpływu na każdą decyzję dotyczącą mapy. Zmienne sprawy i aktywności poboczne zachęcają do powrotu, a wspólny ekran i zasady przekazywania kontroli utrzymują wszystkich w tej samej chwili przygody. Gdy grupa nie ma ochoty na śledztwo, wyścig do wyjścia kieruje te same skoki i bronie ku przyjacielskiej rywalizacji.