Dwóch wojowników, jedno trafienie
Two Strikes to dwuwymiarowa bijatyka osadzona w Japonii roku 1568, gdy wojska Ody Nobunagi maszerują na Kyoto. W starciach spotykają się samuraje, mnisi wojenni, banyci i chłopi wciągnięci w wir przemocy okresu Sengoku. Shinigami, bóg śmierci, zwołuje turniej dla dusz, które po śmierci pragną dalej zadawać śmierć, aby wyłonić kolejnego mistrza. Rozgrywka została zbudowana wokół jednej prostej zasady: jedno trafienie często kończy pojedynek, więc liczy się każdy ruch. Animacje są rysowane ręcznie, a oprawa utrzymana w mrocznej, klimatycznej stylistyce fantasy.
Osiem wojowników i własny styl walki
Do dyspozycji dostajesz 8 postaci, z których każda ma własny sposób walki. Niezależnie od wybranego bohatera kluczowe są odległość i wyczucie momentu. Musisz zbliżać się, żeby dosięgnąć przeciwnika bronią, albo wycofywać się z zasięgu jego ciosów. Gdy wróg jest w zasięgu twojej broni, nadchodzi okazja do kontrataku. Przewidywalne zachowanie jest szybko karane, dlatego warto zmylać rywala: maskować zamiary, udawać ataki szybkimi wypadami i szukać otwarcia, zanim wyprowadzisz zdecynowany cios. Walka nagradza cierpliwość i czytanie ruchów przeciwnika bardziej niż szarżowanie bez planu.
Jak grać razem z znajomymi
Two Strikes obsługuje rozgrywkę sieciową PvP oraz tryb Remote Play Together, więc możecie zmierzyć się ze sobą przez internet albo dzielić ekran. Na jednej sesji możecie grać lokalnie, wystarczy, że ktoś dołączy do waszego pojedynku. To dobry wybór na szybkie rundy, gdy grupa nie ma czasu na długie kampanie każdy pojedynek jest krótki i konkretny, a kolejne starcia można rozgrywać bez przerwy, testując różnych wojowników.
Zanim zaczniecie
Najpierw warto obejrzeć animacje przeciwnika i nauczyć się dystansu do broni — trafienie zwykle oznacza porażkę, więc nie ma marginesu na błąd. Rysowane ręcznie ataki są wyraźne, ale szybkie, dlatego łatwiej przewidywać ruchy, gdy zna się postać. Gra z oznaczeniem 2D fighter i spectacle fighter nastawiona jest na pojedynki, więc przyda się wspólna zasada, kto gra na jakim urządzeniu przed pierwszą rundą.