O czym jest Enemy Mind
Enemy Mind to strzelanka w stylu starych automatów, prowadzona z boku na bok. Jesteś istotą czystej energii psychicznej, która zgubiła się w głębi kosmosu, a żeby przeżyć, przejmujesz kontrolę nad każdym statkiem, jaki zobaczysz. To główny mechanizm gry: nie masz jednej stałej maszyny, tylko przeskakujesz między wrakami i ciałami obcych, wykorzystując ich możliwości. Do dyspozycji jest ponad dwadzieścia różnych statków, każdy z własną mocą i umiejętnością, więc na przemian latasz szybkim myśliwcem, ciężką jednostką czy czymś o specjalnym sposobie ostrzału.
Gra ma osiem poziomów i ponad 70 fal przeciwników, a wszystko utrzymane jest w klasycznej, pikselowej oprawie z lat 80. Do tego dochodzi ścieżka dźwiękowa w stylu chipmusic, nagrana przez artystę Rainbow Kitten, oraz adaptacyjny system fabuły, który zmienia się w zależności od twojego stylu gry. Historia układa się więc inaczej, jeśli przechodzisz grę kilka razy i robisz to na różne sposoby.
Wspólne granie w grupie
Tryb kooperacji obsługuje do czterech graczy naraz, więc cała ekipa może siedzieć przy jednym komputerze i razem czyścić fale. Każdy przejmuje inne jednostki, więc w locie wymieniacie się rolami: jeden trzyma ogień z przodu, drugi osłania flankę, a gdy jakiś statek zostanie zniszczony, gracz szybko wskakuje w następny dostępny wrak i wraca do walki. Przy czterech osobach ekran robi się gęsty od pocisków, a fale przeciwników wymuszają ciągłe dogadywanie się, kto w danym momencie prowadzi.
Zanim zaczniecie
To strzelanka oznaczona jako trudna, w konwencji bullet hell: dużo pocisków, mało miejsca na błąd i szybkie tempo. Warto od razu wiedzieć, że liczy się sprawne manewrowanie i szybkie przełączanie między statkami, a nie trzymanie się jednej maszyny przez całą falę. Gra jest przeznaczona na PC. Jeśli nie siedzicie razem przy jednym komputerze, możecie skorzystać z funkcji Remote Play Together, która pozwala grać wspólnie przez internet. Adaptacyjny system fabuły wynagradza powtarzanie kampanii w różnych stylach, więc pierwsze przejście nie musi pokazać wszystkiego.