W Castle Story wspólnie budujecie fortecę z pojedynczych bloków, podczas gdy wroga siła próbuje dotrzeć do kryształu w jej centrum. Dowodzicie Bricktronami — małymi kamiennymi robotnikami, którzy potrafią kopać, zbierać surowce, wznosić mury i chwytać za broń. W Co-Op Invasion cała grupa kontroluje tę samą drużynę i broni wspólnego Home Crystal przed falami Corruptronów. Wieloosobowa piaskownica pozwala budować bez tych ataków, a Conquest wykorzystuje te same narzędzia w walce między wrogimi frakcjami.
Wspólne sterowanie to główna cecha kooperacji. W standardowym Invasion wszyscy korzystają z tej samej ekipy Bricktronów i jednej osady; nie ma osobnych armii ani zamków. Rozkazy i plany budowy trafiają do wspólnej kolejki, więc wydobycie surowców i projekt muru dotyczą tej samej bazy. Wszyscy widzą te same niedokończone zadania i zmieniające się pole bitwy. Współpraca polega na kierowaniu jedną małą ekipą, a nie na wybieraniu uzupełniających się klas bohaterów.
Jedna wyspa, jedna ekipa, wiele zadań
Rozgrywka zaczyna się na unoszącej się wyspie z Home Crystal, niewielką liczbą Bricktronów i surowcami ukrytymi w terenie. Robotnicy mogą zbierać drewno i wydobywać kamień; grupa wykorzystuje te materiały do budowy struktur i narzędzi obronnych. Kopanie zmienia również samą wyspę: otwieracie przejścia przez wzgórza lub odsłaniacie kolejne zasoby. Mapa nie jest płaską planszą pod zamkiem — wykopany teren i wzniesione budowle wpływają na rozwój osady. Zabudowa nie jest tylko tłem: podpory, wysokość, drzwi, mosty i wąskie przejścia zmieniają dostęp oraz stabilność. Drewno i kamień dostarczają materiałów do budowy, a zebrane na wyspie Wisps pozwalają Home Crystalowi tworzyć kolejnych Bricktronów. Ta sama mapa zapewnia więc zarówno materiały, jak i robotników do obrony, łącząc zbieranie surowców z liczebnością dostępnej ekipy.
Budowa odbywa się blok po bloku. Najpierw wyznaczacie plan muru, wieży, schodów, wejścia lub innej konstrukcji, a potem Bricktroni przynoszą materiały i ją wznoszą. System fizyki sprawia, że rozmieszczenie ma praktyczne konsekwencje. Wysoka wieża może runąć po zniszczeniu podstawy, dlatego kształt i podpory fortyfikacji są równie ważne jak jej wysokość. Katapulty miotają wybuchowymi beczkami, drzwi i mosty zmieniają dostęp do miejsc, a pułapki lub wąskie przejścia pozwalają wykorzystać ruch przeciwników w obronie.
Bricktroni zaczynają jako robotnicy, ale część z nich możecie przekształcić w żołnierzy. Dostępne role to opancerzeni Knightowie, tańsi, lecz słabiej uzbrojeni Halberdierzy, walczący z dystansu Archerzy i Arbalistowie, leczący Artificerzy oraz rzucający bombami Alchemistowie. Zmiana roli polega na wyposażeniu jednostek w inną broń i zbroję. Obrona wyrasta więc z produkcji i wyposażenia, a nie z ekranu wyboru postaci. Robotnicy przydają się nawet wtedy, gdy zagrożenie jest blisko: mogą naprawiać mury i kontynuować zadania, choć walczą słabiej od wyspecjalizowanych jednostek.
Home Crystal łączy rozwój z przetrwaniem. Po zebraniu odpowiedniej liczby Wisps pojawiają się z niego nowe Bricktrony. W Invasion fale Corruptronów atakują kryształ lub inne cele i nie mają ustalonej ostatniej rundy; rozgrywka kończy się, gdy obrona zostanie przełamana.
Przygotowanie obrony polega na odpowiednim wyposażeniu tej samej ekipy. Knight wytrzymuje więcej obrażeń, broniąc pozycji; Archer lub Arbalist może strzelać z muru albo wieży; Halberdier to lżejszy wojownik do walki wręcz. Inne role zapewniają wsparcie: Artificer leczy pobliskie jednostki, gdy pozostaje w miejscu, a Alchemist rzuca wybuchowymi bombami. To nie są stałe postacie z własnymi drzewkami umiejętności — zmieniacie Bricktronów, dobierając im broń i zbroję. Wysoki mur może osłaniać jednostki dystansowe, a wąskie wejście daje wojownikom wręcz miejsce do obrony. Budowanie i przygotowanie jednostek prowadzą do tego samego pytania: jakiej obronie ta wyspa sprosta przed następnym atakiem?
W Invasion budowa, zbieranie surowców i wyposażanie jednostek odbywają się w jednej osadzie, a nie w osobnych bazach. Każdy projekt trafia do tej samej kolejki, a zmiany terenu mogą modyfikować dostęp do różnych części wyspy. Kopanie może otworzyć lub odsłonić przejście; przesunięcie punktu surowców, dodanie mostu albo zmiana muru wpływają na ruch jednostek i przeciwników. Fizyka sprawia też, że gotowe konstrukcje wymagają podparcia, by stać. W centrum rozgrywki znajduje się wspólna wyspa i powiązane zadania, nie równoległe prywatne budowy.
Kooperacja opiera się na wspólnej ekipie
Co-Op Invasion to najbardziej oczywisty tryb PvE dla znajomych. Corruptroni atakują falami Home Crystal lub inne cele, a jedna wspólna ekipa Bricktronów zbiera surowce, buduje, wyposaża jednostki i odpowiada na ataki. Wszyscy korzystają z tej samej bazy i puli robotników. Trasa wydobywcza może odsłonić flankę, niedokończony mur zostawić wyrwę, a jednostki skupione na jednym zagrożeniu odsłonić inne przejście. To skutki działania osady i systemu zadań, a nie osobne cele graczy.
Wspólna ekipa sprawia, że kooperacja jest bezpośrednia, ale może też powodować natłok poleceń. Wszyscy wydają rozkazy tym samym robotnikom; prace budowlane korzystają z tej samej puli czasu i materiałów, zamiast trafiać do prywatnych kolejek. Plany, zbieranie surowców i rozkazy dla jednostek dotyczą tej samej bazy. Kopanie i budowa zmieniają teren oraz dostęp, więc ukończony mur lub most może zmienić drogi na wyspie. Wspólne sterowanie jest zarazem cechą i ograniczeniem Invasion: cała rozgrywka odbywa się wokół jednej osady.
Plany budowy są zleceniami, a nie natychmiast gotowymi konstrukcjami: Bricktroni przynoszą drewno i kamień do oznaczonego miejsca, a potem budują. Ta sama ekipa zbiera surowce i naprawia; broń oraz zbroja określają rolę jednostek. Produkcja i obrona korzystają więc z tych samych robotników i materiałów. Invasion opiera się na połączonych systemach, a fale Corruptronów trwają bez ustalonej ostatniej rundy. Sandbox wykorzystuje te same narzędzia budowlane, ale bez fal wrogów. Home Crystal jest zarówno celem ataków, jak i miejscem pojawiania się nowych Bricktronów po zebraniu odpowiedniej liczby Wisps.
Niektóre mody społecznościowe zmieniają Invasion tak, by gracze mieli osobne kryształy i ekipy Bricktronów. Wszyscy muszą wtedy mieć te same pliki, a konfiguracja może działać niestabilnie; podstawowa wersja gry korzysta ze wspólnej ekipy.
Sandbox usuwa Corruptrony i fale przeciwników, dzięki czemu w multiplayerze głównym zajęciem jest budowanie. Katapult i wybuchowych beczek nadal można używać przeciw innym graczom. Tryb nie oferuje narastającej presji przetrwania ani osobnej progresji kampanii.
Tryby rywalizacji korzystają z tych samych narzędzi budowlanych
Castle Story oferuje także rywalizację w trybie wieloosobowym. W Conquest frakcje rozprzestrzeniają się po wyspie, przejmują odłamki i bronią swoich Home Crystals. Kontrola terenu może pozwolić utrzymać większą siłę Bricktronów, a utrata Home Crystal eliminuje frakcję. W wariancie versus znajomi stają się przeciwnikami, którzy próbują zbudować więcej, przechytrzyć was i zaatakować osadę. Katapulty, wybuchowe beczki i kształt wyspy nadają tym bitwom fizyczny wymiar: mur osłania trasę, most może ją odsłonić, a uszkodzona podpora zawalić część zamku.
Invasion i Sandbox to tryby nastawione na kooperację: w Invasion wspólna ekipa stawia czoła falom Corruptronów, a Sandbox usuwa te ataki i pozostawia wyspę do budowania. Conquest to tryb rywalizacji między wrogimi frakcjami.
Możecie grać w kooperacji online lub przez LAN; nie ma lokalnego trybu kanapowego na jednym ekranie. Gra międzyplatformowa obejmuje wersje Windows, macOS i Linux, ale nie wiadomo, które połączenia systemów operacyjnych działają razem. Sprawdźcie konfigurację grupy przed zaplanowaniem sesji. Niejasny jest również limit osób w kooperacji: Conquest Versus obsługuje od dwóch do czterech graczy, ale ta liczba nie określa, ile osób może dołączyć do Invasion lub Sandbox.
Hostowanie i połączenie sieciowe
Jedna osoba hostuje rozgrywkę i może zaprosić znajomych przez nakładkę Steam lub umożliwić im dołączenie z listy sesji. Zapora sieciowa albo routing mogą utrudnić połączenie; w niektórych przypadkach pomaga przekierowanie portów. Jeśli połączenie się nie powiedzie, rozwiązanie problemu może wymagać dodatkowej pracy.
Castle Story lepiej traktować jako ukończoną grę niż tytuł, który wciąż dostaje rozszerzenia. Rozwój nowych aktualizacji już się zakończył, choć oczekiwano dalszego wsparcia społeczności. World Editor i Workshop pozwalają tworzyć, udostępniać i sprawdzać dodatkowe mapy. Światy przygotowane przez społeczność dodają miejsca do odkrywania, ale nie są nowymi kampaniami od twórców.
Pomysł budowania jest wyjątkowy, ale wykonanie wymaga cierpliwości. Jedni cenią satysfakcję z ukończonej obrony; inni narzekają na niewygodne sterowanie, nieprzewidywalne wyznaczanie tras lub nierówną płynność. Bricktron może okrążać teren dłuższą drogą albo utknąć na konstrukcji, a rozkazy mogą nie być wykonywane natychmiast. Polecenia jednostkom i zarządzanie zadaniami są częścią wyzwania.
Castle Story pasuje do grupy zainteresowanej zarówno projektowaniem obrony, jak i odpieraniem ataków. Invasion daje wszystkim tę samą ekipę i Home Crystal do ochrony; Sandbox pozostawia wyspę do wspólnego budowania. Wieże, bramy, mosty i pułapki stają się elementami fizycznej obrony, choć fizyka i wyznaczanie tras utrudniają realizację projektu. Kooperacja opiera się na jednej osadzie i wspólnych pracach; nie ma osobnych armii ani lokalnej gry kanapowej na jednym ekranie. Limit dwóch–czterech osób w Conquest Versus nie określa pojemności Invasion ani Sandbox.