Beat Hazard to kosmiczna strzelanka twin-stick, w której muzyka wpływa na przebieg walki. Sterujesz niewielkim statkiem, celujesz i strzelasz, niszczysz wrogie jednostki oraz asteroidy i zbierasz ulepszenia, a wybrany utwór zmienia światło na ekranie i siłę broni. Podstawowa wersja pozwala dwóm osobom grać lokalnie w kooperacji na jednym komputerze albo rywalizować ze sobą w lokalnym trybie. Jeśli znajomi są gdzie indziej, opcjonalne DLC Beat Hazard Ultra dodaje natywną kooperację online i rywalizację online dla dwóch osób. Remote Play Together pozwala też strumieniować lokalną sesję znajomemu na odległość.
Muzyka podkręca tempo walki
Sterowanie jest typowe dla strzelanki twin-stick: osobno poruszasz statkiem, a osobno celujesz i strzelasz. Pole walki to pojedyncza arena w przestrzeni kosmicznej. Wrogie statki nadlatują z różnych stron, asteroidy przecinają ci drogę, a duzi bossowie zajmują znaczną część ekranu. Unikasz zderzeń i wrogiego ostrzału, próbując trafić poruszające się cele. Nie ma tu fabularnej kampanii; wybrany utwór i tryb określają przebieg oraz długość rozgrywki.
Muzyka nie jest wyłącznie tłem, ale Beat Hazard nie polega na trafianiu w rytm nut widocznych na ekranie. Analiza dźwięku wpływa na siłę broni i intensywność oprawy. Głośny, gęsty fragment może zmienić spokojną scenę w świetlistą burzę promieni, eksplozji i przedmiotów do zebrania. Cichsze momenty pozwalają walce na chwilę odetchnąć, zanim znów nabierze tempa. Efekt zależy od utworu: jego energii, zmian głośności i długości. Krótki kawałek może przypominać zwięzły poziom arcade, a Survival zmienia długi album w próbę wytrzymałości.
Gdy muzyka nabiera intensywności, twój statek staje się groźniejszy. Ulepszenia mogą zwiększyć siłę ognia, a charakterystyczna broń Beat Hazard po naładowaniu wyzwala znacznie szerszy atak. Wolny fragment przestrzeni szybko wypełniają nadlatujący przeciwnicy. Manewrujesz, celujesz i wypatrujesz kolejnego ulepszenia, podczas gdy muzyka zmienia obraz. Nie wciskasz przycisków w rytm wyświetlanych nut. Jeśli oczekujesz typowej gry muzycznej, strzelanie pozostaje tu najważniejsze.
Oprawa jest celowo krzykliwa: neony, ślady cząsteczek, rozległe eksplozje i pulsujące tła zajmują dużą część ekranu. Dzięki temu każdy utwór może wyglądać inaczej, ale efekty potrafią też zasłonić twój statek i nadlatujące pociski, zwłaszcza gdy muzyka i poziom trudności podkręcają widowisko. Jednym podoba się ten arcade’owy pokaz świateł, inni uznają go za męczący albo mają problem ze śledzeniem własnego statku. Ultra pozwala ustawić intensywność efektów wizualnych w zakresie od 50 do 200 procent. Możesz je przygasić, lecz nie wyłączyć całkowicie. Ponieważ obie osoby dzielą ekran, ustawienie wpływa również na widok znajomego.
Dwa statki, wspólny utwór
W lokalnej kooperacji dzielicie ekran i wspólnie stawiacie czoła tym samym falom przeciwników. Każda osoba pilotuje własny statek i dodaje do walki kolejną porcję ognia. Atakujecie tych samych wrogów i bossów; celem jest przetrwać wybrany utwór, a nie przechodzić serię osobnych misji kooperacyjnych. Pętla jest prosta: manewruj po arenie, strzelaj do nadciągających grup, zbieraj ulepszenia i wytrzymaj do końca piosenki. Gdy pojawi się boss, musicie jednocześnie radzić sobie z jego atakami i resztą przeciwników.
Podstawowa gra zawiera też lokalny tryb rywalizacji. W tej samej przestrzeni arcade porównujecie wyniki zamiast wspólnie walczyć o przetrwanie. Rankingi Steam wydłużają pogoń za punktami, ale nie oznaczają wspólnej gry online na żywo. To ważne, jeśli znajomi mieszkają daleko: bezpośrednia kooperacja w podstawowej wersji jest lokalna, a Ultra dodaje natywne tryby online dla dwóch osób. Steam Remote Play Together może też strumieniować lokalną sesję; działa to inaczej niż wbudowane tryby sieciowe Ultra.
Lokalne tryby korzystają z jednego komputera i wspólnego ekranu. Gra obsługuje kontrolery, a także klawiaturę i mysz. Nie wiadomo dokładnie, jak te urządzenia wejściowe są przypisane do dwóch lokalnych graczy, więc przed wspólną sesją warto sprawdzić konfigurację. W podstawowej wersji oboje gracie na tej samej maszynie; Ultra dodaje kooperację sieciową dla dwóch osób.
W sieciowym trybie Ultra znaczenie ma również wasza kolekcja muzyki. DLC sprawdza, które utwory są dostępne dla obu graczy, aby sesję napędzała wspólna piosenka. Jeśli wasze biblioteki nie mają wspólnych utworów, sesja może skorzystać z ograniczonego zestawu wbudowanych piosenek. Gra zawiera własny album na początek. Steam wymienia także obsługiwane formaty, między innymi MP3, WAV, AIFF, OGG, MWA i FLAC, a także radio internetowe. Jeśli planujecie konkretną muzykę, wcześniej sprawdźcie, czy dana opcja działa w grze.
Wybierz rozgrywkę na wasz wieczór
Tryb standardowy obejmuje jeden utwór naraz. Wybierasz piosenkę i poziom trudności, a potem próbujesz zakończyć rozgrywkę z wysokim wynikiem. Możesz łatwo zmieniać tempo między rundami: krótki utwór oznacza zwięzłą partię, a dłuższy daje walce więcej czasu. Każda piosenka ma własne zmiany energii, więc zmiana muzyki wpływa również na częstotliwość intensywnego ostrzału i jasnych efektów. Twoja kolekcja staje się zmiennym zestawem poziomów, choć podstawowe zadania pozostają takie same.
Survival łączy cały album w dłuższą próbę wytrzymałości. Zamiast wracać do menu po jednym utworze, sprawdzasz, jak daleko dotrzesz na playliście. Kolejne piosenki przynoszą inne spokojne i intensywne fragmenty. Wszystko zależy od wyboru: zróżnicowany, energiczny album może przypominać serię zmiennych aren, a długa spokojna lista nie zapewni równie ciągłej akcji. Jeśli cały album wymaga zbyt wiele czasu, zawsze możesz wrócić do pojedynczych utworów.
Chill Out daje mniej wymagający sposób, by zobaczyć, jak muzyka wpływa na obraz i statek. Podstawowa gra ma też regulowany poziom trudności, a wyższe rangi odblokowują trudniejsze opcje. To istotne, bo szybki i głośny utwór sam w sobie zapełnia pole walki; zwiększenie trudności stanowi dodatkowe wyzwanie. Ultra dodaje Boss Rush, w którym bossowie nadciągają jeden po drugim, a także nowych wrogów, bronie, ulepszenia i utwory. Boss Rush zastępuje mieszane fale kolejnymi dużymi starciami; nowe bronie dają inne sposoby na rozbijanie lub odbijanie ataków.
System perków w Ultra dodaje dalszy rozwój. Podczas rozgrywek zdobywasz walutę i wydajesz ją na ulepszenia broni lub wyposażenia. Rangi odblokowują perki, więc kolejne partie przynoszą nowe opcje i trudniejsze poziomy. Ten system należy do DLC Ultra; dodatkowych broni i ulepszeń nie ma w podstawowej wersji. Oryginalna pętla jest prostsza: wybierz utwór, walcz z falami i bossem, zbieraj ulepszenia, a potem uruchom kolejną piosenkę albo tryb.
Co zachęca do powrotu, a co może się znudzić
Najwięcej różnorodności daje muzyka, którą wnosisz do gry. Nowy utwór zmienia długość i intensywność rozgrywki, a duża lokalna biblioteka oznacza wiele możliwości. Punkty, rangi, osiągnięcia, rankingi Steam i regulowany poziom trudności zachęcają do powrotu do piosenek albo podjęcia większego wyzwania. Ultra dodaje perki do odblokowania. W kooperacji wspólnie polujecie na wynik; w rywalizacji bezpośrednio porównujecie się na tym samym ekranie.
Ta różnorodność opiera się na celowo wąskiej podstawie. Główne czynności pozostają te same: ruch, celowanie, strzelanie i uniki w jednym polu. Nowa piosenka zmienia bardziej tempo niż sam cel rozgrywki. Współczesne recenzje uznawały wybór wrogów i trybów w oryginale za ograniczony. Ultra poszerza zestaw przeciwników, bossów i trybów, ale nie zmienia Beat Hazard w kampanię z misjami. Jeśli wasza grupa szuka różnych ról postaci, długiej historii albo wielu wspólnych celów, znajdzie tu zwięzłą strzelankę nastawioną na wynik.
Źródło muzyki również wpływa na to, czy gra wam odpowiada. W lokalnej kooperacji wybierasz utwór z komputera gospodarza. Natywna kooperacja online przez Ultra może wymagać, by oboje mieli tę samą piosenkę, chyba że korzystacie z wbudowanych utworów. To dobry wybór dla osób, które chcą grać do własnej muzyki i chętnie powtarzają prostą pętlę arcade. Mniej wygodny, jeśli nikt nie ma kompatybilnych plików albo chcecie grać online bez kupowania dodatku. Dołączony album pozwala zacząć, ale jest mały w porównaniu z osobistą biblioteką.
Dla dwóch osób w jednym pokoju podstawowa gra szybko zamienia znane utwory we wspólną kosmiczną walkę. Dwa statki mogą ostrzeliwać bossa, gdy od boku zbliżają się kolejne jednostki; nagły muzyczny wzrost rozświetla chaos na ekranie wokół was. Jeśli neonowy natłok jest częścią zabawy, Beat Hazard ma mnóstwo energii. Jeśli potrzebujecie czytelniejszego obrazu lub większej różnorodności, sprawdźcie ustawienie intensywności w Ultra i oceńcie, czy dodatkowe tryby są warte zakupu dla waszej grupy.