Na czym polega Pro Philosopher 2: Governments & Grievances
To przygodówka z pogranicza powieści wizualnej, zbudowana wokół serii wykładanych na ostro dysput z myślicielami z różnych epok. Tym razem gra przenosi cię z filozofii moralnej na grunt filozofii politycznej, więc pytania krążą wokół tego, jaki rząd byłby najlepszy, jak powstają i rozpadają się argumenty i dlaczego ludzie tak chętnie mówią jedno, a robią drugie. Rozgrywka toczy się wokół łamania złożonych wypowiedzi na czynniki pierwsze: szukasz sprzeczności, odsłaniasz ukryte założenia i wskazujesz luki w wywodach przeciwnika, a wszystko w ramach nowej historii pełnej przerysowanego humoru i dramy.
Główną bohaterką jest Ariadne Jones. Nie ma czasu na rozpraszacze, ani na imprezę na dole, ani na debaty w telewizji, a na pewno nie na dziwny filozoficzny zaświat, do którego trafia za każdym razem, gdy zasypia. Kiedy w tym samym realmie pojawia się jej dawno niewidziana matka, musi wreszcie zmierzyć się z pytaniami, które odkładała. Historia łączy machinacje polityczne z dramatem rodzinnym, a obsadę stanowi kilkanaście barwnych postaci, każda z własnymi motywacjami, wyrazistą oprawą graficzną, animacjami i przyzwyczajeniami. Na liście są między innymi imprezująca współlokatorka z akademika i anime Karl Marx. Pierwsza gra nie jest wymagana, żeby ogarnąć fabułę tej części.
Jak grać w grupie
Pro Philosopher 2 jest oznaczone jako gra jednoosobowa, ale na Steamie obsługuje Remote Play Together, więc osoba z kopią może zaprosić znajomych do wspólnego oglądania i ogrywania sesji. Formuła dobrze pasuje do oglądania w grupie: tekst i opcje wyboru są centralnym punktem, więc da się wspólnie dyskutować nad tym, jakie pytanie zadać i którą odpowiedź wybrać. Kto prowadzi, ten klika, reszta doradza, a przy nadmiernych sporach o to, czy senator ma rację, zawsze można po prostu powiedzieć przeciwnikowi, że śmierdzi, i zobaczyć, co z tego wyniknie.
Zanim zaczniesz
Gra stawia na argumentację opartą na realnych technikach rozumowania, więc warto nastawić się na czytanie i analizę, a nie na akcję. Cztery podstawowe narzędzia, z których korzystasz, to Press for Clarification, czyli dociekanie, co dana wypowiedź właściwie znaczy, Ask for Backing, czyli pytanie o źródło i odsłanianie niejawnych założeń, Request Connections, czyli sprawdzanie, jak elementy wywodu trzymają się razem, oraz Challenge, w którym używasz własnych przesłanek przeciwnika przeciwko niemu. Wiedz, że tytuły argumentów i narzędzi są w grze po angielsku, a fabuła opiera się na zestawieniu cięższych kwestii politycznych z komediowym tonem i sporą dawką nagości tekstu, więc klimat bywa celowo przerysowany. Pierwszy rozdział jest dostępny w wersji demonstracyjnej, co jest wygodnym sposobem, żeby sprawdzić, czy ta forma rozgrywki wam pasuje.